Wirtualna Informacja - Okiem Młodego Badacza

Książki i kryzys

2009-03-09T09:18:00.010+01:00

Gdzie kupować książki (i nie tylko) aby było taniej?

Spróbuję dzisiaj podać kilka miejsc, w których możecie kupić wydawnictwa zwarte po bardzo atrakcyjnych cenach. Dodam, że sprzedawane książki nie są w żaden sposób zniszczone. Nie należą również do kręgu literatury, który ze względu na „nikłą jakość” zostały wystawione na sprzedaż za bezcen. Podam miejsca gdzie znajdziecie pozycje, które się wcześniej nie sprzedały (np. końcówki wydań). Uwierzcie mi, istnieją miejsca w sieci oferujące w całkiem przystępnych cenach ciekawe publikacje. Ja sam od długiego czasu z nich korzystam i to nie tylko kiedy chcę kupić coś dla siebie, ale także dla moich dzieci. Po co przepłacać jeśli można kupić taniej?

Pierwsza księgarnia, do oferty której chciałbym Was zachęcić to zarogiem.pl. Ponad 120 000 książek, filmów i płyt z muzyką to tylko jeden z plusów tego serwisu. Jak czytamy na podstronie „O nas”:

Dokonując zakupu w naszym sklepie Klient ma możliwość uniknięcia dwóch najważniejszych i najbardziej przykrych problemów związanych z zakupami w sieci:

* nie musi kupować więcej niż chce, aby nie płacić dodatkowo za dostawę. Każda Dostawa jest Gratis !

* nie musi czekać na kuriera czy listonosza lub tracić czasu na poczcie, jeżeli nie było go pod wskazanym adresem dostawy. Zamówienie dostarczane jest do jego skrzynki pocztowej.

Można powiedzieć: Niby nic a jednak coś. Koszty dostawy w wielu księgarniach również pozostawiają wiele do życzenia. Czasami zdarza się nawet, że przewyższają cenę książki, a to już dla Nas żaden interes. Aha, bym zapomniał. W serwisie dostępne są również zgrupowane publikacje w cenach do 6 zł., do 10 zł. i do 15 zł.

Ciekawą propozycję prezentuje serwis Helion.pl. Oprócz sztandarowych promocji tego wydawnictwa (np. książki 20 %, 30 % taniej) i darmowej wysyłki (przy wpłacie na konto czy płatnością kartą kredytową) klienci, których zamówienie przekroczyło 50 lub 100 złotych mają możliwość wyboru darmowej książki odpowiednio ze „srebrnego” lub „złotego” koszyka. Lista dostępnych publikacji jest całkiem imponująca. Możecie ją przejrzeć tutaj i tutaj. Dodam, że ja skorzystałem już z tej promocji i poza zamówionymi dwoma tytułami wybrałem „Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwiązania” (cena rynkowa 39 zł.).

Innym rozwiązaniem na ciężkie czasy kryzysu wydaje się być serwis czytajtanio.pl Tutaj w odróżnieniu do wcześniej omawianych przykładów możemy kupić książki za przysłowiowych „parę groszy”. Jak czytamy na podstronie O nas: Zajmujemy się dystrybucją tytułów przecenionych przez wydawców. Nie są to książki używane ale mogą mieć drobne defekty techniczne (np. lekkie zarysowania okładek). Osobiście, parę razy korzystałem z ich oferty i powiem szczerze księgarnia jest warta polecenia.

Na podobnych zasadach, jak czytajtanio.pl działają księgarnie Dedalus.pl czy poznański arsenal.com.pl (główne hasło „Książki w ulubionej cenie”). Możliwość przeglądania bogatej oferty i przystępne koszty zakupu to tylko niektóre pozytywne strony korzystania z tego typu serwisów.

Z ciekawych inicjatyw polecam także stronę miłośnika książek www.tanie-czytanie.pl, który sprzedaje kupione i przeczytane przez siebie wcześniej książki za połowę ceny. W ofercie znajduje się wiele bestsellerów z beletrystyki w języku polskim, jak również angielskim. Warto dodać, że ostatnio strona ta z serwisu oferującego książki jednego czytelnika, stała się profesjonalną platformą aukcyjną, na bazie której każdy z Nas może dodawać, kupować i sprzedawać swoje książki.

Polecam także serwis Podaj.net, którego od dłuższego czasu jestem zagorzałym użytkownikiem i zwolennikiem. Idea projektu jest bardzo prosta: Jeśli masz jakąś książkę, prasę czy film DVD, które nie stanowią dla ciebie wyższej wartości (materialnej lub sentymentalnej) oddaj je i wybierz sobie to co cię interesuje z bogatej biblioteki serwisu”. Katalog dokumentów jest naprawdę przeogromny (ponad 160 tys.) i podejrzewam, że każdy z Nas znajdzie w nim coś dla siebie. Do tej pory wymieniono 65 600 książek i filmów, a w serwisie zarejestrowanych jest 5955 użytkowników. Jeśli chcecie się dowiedzieć więcej zapraszam na stronę Podaj.net lub do wysłuchania jednego z odcinków podcastu Glosa.info. Z podobnych projektów polecam także wymienksiazke.pl i bubbler.pl.

Oczywiście warto także zajrzeć na Allegro, gdzie znajdziemy ogromną bazę używanych oraz nowych książek.

Źródło obrazu: http://latimesblogs.latimes.com/lanow/images/2008/04/25/festival_of_books.jpg

"Ostatnie dni" prasy?

2009-02-11T10:00:00.010+01:00

Temat, którym chciałbym się dzisiaj zająć to kłopoty w jakie popadła “tradycyjna”, drukowana prasa. Na czym one polegają?

W ostatnim czasie dość dużo miejsca na łamach dzienników i czasopism, blogów czy internetowych serwisów informacyjnych odnosi się do końca największych i najbardziej znaczących tytułów prasowych. Wawrzyniec Smoczyński w jednym z najnowszych numerów tygodnika „Polityka” konstruuje tezę, że „Już niedługo pożegnamy papierowe dzienniki, a telewizje informacyjne będziemy nosić w kieszeni”. Trudno się nie zgodzić z autorem, że dzisiejsze wydawnictwa ciągłe mają nie lada problem z coraz większą konkurencją ze strony Internetu i np. serwisów społecznościowych takich, jak Twitter, Digg czy Delicious. Przykład podany w artykule dotyczący lądowania Airbusa w rzece Hudson i przypadkowo zrobione zdjęcie przez jednego z pasażerów promu płynącego obok ukazuje, jak słusznie zauważył W. Smoczyński, że to My bardzo często jesteśmy najbardziej aktualnymi źródłami informacji. Podczas gdy największe światowe telewizje informacyjne nie wiedziały ani o przyczynach tragedii, ani o tym czy ktoś przeżył – autor zdjęcia i jednocześnie użytkownik Twittera, który za pomocą telefonu komórkowego przesłał do tego serwisu swoją „fotkę” i jej krótki opis, w przeciągu kilku chwil stał się najbardziej pożądanym komentatorem tych wydarzeń. Zaznaczę, że autor zdjęcia to nie dziennikarz, ale sprzedawca odżywek dla kulturystów na Florydzie.

Wiele tytułów prasowych stoi na progu bankructwa. Amerykański „New York Times”, francuski „La Monde”, brytyjski “The Independent” czy wreszcie polska “Rzeczpospolita” to tylko niektóre przykłady trudnej sytuacji finansowej w jakiej znalazły się wielkie wydawnictwa.

Z drugiej strony coraz bardziej widoczny jest fakt, że przeciętny odbiorca konsumuje coraz więcej informacji, jednakże sam sposób ich „podawania” cały czas ewoluuje. Całkiem niedawno amerykański ilustrowany tygodnik „Life” ukazujący się od 1936 r. „przeszedł” do Internetu. To samo stało się z jedna z najstarszych europejskich gazet - szwedzkim dziennikiem „Post- och Inrikes Tidningar”. Jakie są tego powody? Podam trzy: Dystrybucja tradycyjnej gazety jest bardziej rozłożona w czasie niż elektronicznej, wobec czego informacje w niej zawarte zanim zostaną przeczytane przez pierwszych odbiorców, mogą już być częściowo nieaktualne. Ograniczona objętość wersji papierowej z jednej strony, z drugiej zaś nieograniczona ilość miejsca w czasopismach elektronicznych wraz z możliwością zamieszczenia na ich łamach elementów multimedialnych np. video. I wreszcie - możliwości hipertekstowego prezentowania informacji pozwalają czytelnikowi na dowolność w przeglądaniu wiadomości zawartych na stronie danego tytułu (nielinearność odbioru). Dodać można oczywiście interaktywność czyli sytuacja kiedy to „bierny” do tej pory odbiorca staje się aktywnym twórcą informacji poprzez tworzenie blogów, komentowania artykułów, robieniem i publikowaniem zdjęć itd.

Jaka jest przyszłość prasy codziennej? Czy rzeczywiście „gazety umierają po długiej i ciężkiej chorobie” jak twierdzi autor artykułu? A jeśli tak to czy istnieje jakieś lekarstwo, które to zjawisko powstrzyma?

Zachęcam do przeczytania artykułu „Koniec wiadomości”. Warto.

Premiera Amazon Kindle 2

2009-02-10T11:19:00.012+01:00

Od dawna zapowiadany, ulepszony czytnik Kindle już niedługo trafi do masowej sprzedaży (24 lutego). Przedwczoraj, w Morgan Library w Nowym Jorku, odbyła się jego światowa premiera i sądząc po ilości postów i informacji zawartych w różnych serwisach internetowych (niekoniecznie branżowych) zapowiada się hit, a być może także nowa rewolucja w świecie książek i innych dokumentów.

Ciekawostką dla czytelników może być fakt, że prezentacji Kindle 2 dokonał Stephen King - jeden z najpoczytniejszych autorów na świecie. Przedstawiając urządzenie King powiedział: "Nasza wizja to wszystkie książki, niezależnie od czasu ich pierwotnego wydrukowania, we wszystkich językach" (możliwość ich odtworzenia w jednym z urządzeń mobilnych). Autor zdradził również, że jego najnowsza powieść ukaże się tylko i wyłącznie w formie elektronicznej i jej odtworzenia będzie wymagało oczywiście Kindle. Powieść dotyczy nauczyciela angielskiego (tradycjonalisty), który dostaje w prezencie od swojej dziewczyny...urządzenie mobilne do czytania książek. Tytuł książki - "UR".

Czym wyróżnia się nowy Kindle?

Po pierwsze jest cieńszy (8 milimetrów), bardziej zaokrąglony (najczęściej krytykowano zbyt kanciasty wygląd poprzednika). Posiada także coś w rodzaju joysticka, który ma pomóc w przewijaniu stron. Waga to 300 gramów. Oprócz tego na uwagę zasługuje sześciocalowy ekran oraz twardy dysk mieszczący 1,5 tys. tytułów. Również możliwości akumulatora zostały polepszone (o 25% dłuższa żywotność). Ciekawostką są kolorowe obudowy czytnika.

Inne cechy:

Wybór spośród 6 wielkości tekstu,
Dodawanie zakładek, notatek oraz możliwość zaznaczania tekstu ,
Możliwość czytania dokumentów w formatach doc i PDF, przeglądania zdjęć,
Dostęp do Internetu (np. przeglądanie Wikipedii) oraz budowanie “własnych bibliotek”,
Prosty i przyjazny interfejs oraz natychmiastowa – po zakupie – gotowość do pracy (bez konieczności instalacji dodatkowego oprogramowania).

W tym momencie w ofercie Amazona dostępnych jest ponad 230 000 tytułów.

Jak dla mnie wprowadzanie nowych wersji czytników to strzał w dziesiątkę. Również fakt, że kosztował będzie on tyle samo co poprzednik (296 $) to rzecz warta odnotowania. Smuci jedynie to, że nowy Kindle 2 nie ma zapowiadanego wcześniej kolorowego ekranu, ale może to ja mam za duże wymagania.

Na koniec kilka zdjęć i krótka prezentacja Amazon Kindle 2.

Źródło postu:
Amazon Unveils Kindle 2 - Nwe Look, Same Price (Media MEMO by P. Kafka)
Live from Amazon's Kindle 2 press conference (J. Topolsky - engadget.com)
Kindle 2: Amazon's New Wireless Reading Device (Latest Generation) (Amazon.com)

Singularity University

2009-02-07T11:40:00.013+01:00

Singularity University to nowa propozycja dla osób, które są zainteresowane pogłębianiem wiedzy dotyczącej społeczeństwa nadmiaru informacji i szybkich zmian jakie dokonują się na polu nowych technologii.

Uniwersytet to inicjatywa amerykańskiej agencji kosmicznej (NASA) funkcjonujący na bazie kampusu w Silicon Valley (Dolina Krzemowa). Misją tej w założeniu interdyscyplinarnej uczelni jest przyciągnięcie, edukowanie oraz inspirowanie nowych kadr dla przyszłości, które będą w stanie efektywnie zmagać się z wyzwaniami jakie czeka ludzkość. Te wyzwania to rozwój zaawansowanych technologii (bio, naono, info itp.) oraz ich praktyczne uwidacznianie i stosowanie.

Jakich kandydatów Uniwersytet poszukuje?

Główny cel to dotarcie do pasjonatów nowych technologii z całego świata. Pasjonatów, co ważne, posiadających specjalistyczną wiedzę z jednej z dziesięciu dziedzin (m. in. genetyka, sieci internetowe, bioinformatyka) ale nie zamykających się na inne nauki.

Uniwersytet proponuje innowacyjny sposób nauczania. Warto dodać, że nacisk jest tutaj położony na zajęcia praktyczne. Partnerami tego przedsięwzięcia są: Google, The International Space University, KurzweilAI.net (Ray Kurzweil ma być rektorem uczelni), X Prize Foundation oraz blog Singularity Hub.

Minusem jest oczywiście wysokie czesne (25 tys. $). Przewidziane są także stypendia.

Zapraszam do obejrzenia krótkiej charakterystyki video opisywanego Uniwersytetu.

Na koniec pozwolę sobie przytoczyć ciekawe ogłoszenie, które przeczytałem na stronie Portalu Księgarskiego:

W imieniu Organizatorów zapraszamy zainteresowanych na prezentację polskiej wersji Google Book Search pt. Prezentację poprowadzi Philippe Colombet, Google Europe.

Czas: Wtorek, 24 lutego 2009r., Godzina 14:00- 16:30.

Miejsce Spotkania:
Google Poland Sp. z o.o.
Sala konferencyjna Regus
Warsaw Financial Centre
ul. E. Plater 53, Warszawa

Organizatorzy proszą o potwierdzenie swego udziału w prezentacji do dnia 10 lutego 2009 na -adres: biuro@pik.org.pl

Fundacja Billa i Melindy Gatesów pomaga amerykańskim bibliotekom w tworzeniu jeszcze lepszych możliwości dostępu do Internetu

2008-12-19T12:35:00.009+01:00

Jedna z najczęściej dzisiaj czytanych wiadomości, pojawiająca się w wielu serwisach digg-opodobnych i delicious – podobnych to informacja dotycząca fundacji Gatesów i amerykańskich bibliotek publicznych. Ciekawe jest to, że rzeczywistość tych książnic, jakże innych od polskich, jest tematem wielu komentarzy internautów. Jest to także zwrócenie uwagi na to, że problemy dotykające te instytucje to bardzo ważny element budowania amerykańskiego społeczeństwa wiedzy, jak również inwestycja w przyszłość.

Serwis ArsTechnica zwraca uwagę, że biblioteki publiczne to już od dawna nie tylko książki, ale również inne rodzaje mediów. Dzisiaj jednak najważniejsze problemy sprowadzają się do trudności w nadążaniu za nowoczesną infrastrukturą bibliotek, dostępu do szybkiego – szerokopasmowego Internetu oraz możliwości skorzystania z nowoczesnych komputerów. Te trzy elementy determinują, na przełomie 2008 i 2009 r., rzeczywistość biblioteczną USA. Jak je rozwiązać?

W walce o użytkowników bibliotek (tych obecnych i potencjalnych) Fundacja Gatesów zaproponowała grant w wysokości 6.9 miliona dolarów dla bibliotek znajdujących się w siedmiu stanach (Arkansas, Kalifornia, Kansas, Massachusetts, New York, Texas i Wirginia). Pieniądze trafią do tych instytucji bibliotecznych, które w największym stopniu odbiegają swoja działalnością od „tradycyjnych” usług tego rodzaju placówek (leaders).

Głównym celem jest stworzenie programu, który byłby pomocny we wdrażaniu nowych technologii, jak również możliwości dostępu do szerokopasmowych łączy internetowych. Szerokopasmowy dostęp odgrywa przewodnią rolę w tym grancie. Istotne wydaje się także zwrócenie uwagi na kryzys ekonomiczny, który dotknął w ostatnim czasie Stany Zjednoczone Ameryki Północnej. Ważne i jakże dla Amerykanów oczywiste jest to, że studenci, uczniowie, osoby bezrobotne i inni „klienci” bibliotek nie posiadający w swoim domu dostępu do Internetu powinni mieć możliwość darmowego korzystania z tego medium właśnie w budynkach tych instytucji. Co więcej ostatnie badania American Library Association (2007 r. – 2008 r.) pokazały, że 73% bibliotek publicznych za jedną z głównych usług uważa darmowy dostęp do zasobów światowej sieci. Pomimo tak dużych wymagań użytkowników tylko 38.9% książnic oferuje przepustowość łączy T1 (1.5 MB/s) – 51.6% z nich to biblioteki funkcjonujące na terenach miejski, a 32.1% na terenach wiejskich. Dodatkowo ponad 57% bibliotek przyznaje, że ich łącza są zbyt wolne, jak na instytucje działające w realiach społeczeństwa informacyjnego, a 82% zwróciło uwagę, że ma niewystarczającą ilość stanowisk.

Fundacja Gatesów wzięła pod uwagę wszystkie te czynniki oferując przy tym swoją pomoc i poparcie dla poprawy dostępu do szerokopasmowego Internetu. Warto dodać, że do tej pory Fundacja przekazała już 325 milionów dolarów na rzecz wspierania technologicznego aspektu w funkcjonowaniu bibliotek amerykańskich.

Na pocieszenie – w Polsce Fundacja Billa i Melindy Gates także ma wspierać rozwój publicznych bibliotek. Więcej na ten temat znajdziecie w artykule Bill Gates sypie na polską wieś.

Źródło: David Chartier Gates Foundation to help libraries be better free 'net cafes
Źródło zdjęcia: allanslibrary.blogspot.com

Zdjęcia z Konferencji "Biblioteka i Informacja w roku 2008"

2008-12-18T11:32:00.007+01:00

Zachęcam do obejrzenia pokazu zdjęć zrobionych podczas obrad Konferencji "Biblioteka i Informacja w roku 2008". Pokaz został przygotowany za pomocą darmowej aplikacji on-line MagToo

Video 2.0 dla Nauki 2.0

2008-12-05T11:13:00.018+01:00

Przygotowania organizacyjne Warsztatów Web 2.0 – jego narzędzia, wpływ na biblioteki i społeczny obieg informacji miały na celu wykorzystanie potencjału aplikacji i serwisów bezpośrednio powiązanych ze zjawiskiem Web 2.0. Od kilku lat zjawisko to wpływa na rozwój instytucji kultury i nauki (np. Library 2.0, Nauka 2.0, Kultura 2.0). Zrozumiałe jest więc również to, że samo pisanie i mówienie o „dwazerowości” nie wystarcza, warto także wykazać się na polu praktycznym.

Jednym z punktów w organizacji Warsztatów było wykorzystanie internetowych serwisów video w celu ukazania możliwości darmowych aplikacji oraz atrakcyjności rozwiązań, które one reprezentują. Pierwszym problemem na jaki zwróciłem uwagę to wybór odpowiedniego serwisu, który umożliwiłby transmisję na żywo poszczególnych referatów oraz dyskusji. Nie ukrywam, że już od dłuższego czasu badam internetowe projekty odwołujące się do audiowizualnych dokumentów dostępnych w sieci. Jednym z efektów tych badań jest mój serwis Wirtualny Pilot, gdzie dostępne są różne audycje video dotyczące nauki, kultury, sztuki i edukacji, a z drugiej strony rozrywki, informacji oraz sportu. Oprócz tych działów staram się także gromadzić linki do sieciowych zasobów podcastów. Od niedawna organizuję również projekty odnoszące się do tzw. Video 2.0. I właśnie ten dział był dla mnie podstawą źródłową do znalezienia takich projektów, które umożliwiłyby Nam bezproblemową (płynne video i audio) transmisję Warsztatów. W rezultacie początkowej selekcji pod uwagę wziąłem następujące serwisy: Yahoo Live, Mogulus Libe Broadcast, Blog TV oraz polski serwis – Video Steam. Po krótkich testach zostały dwa: Yahoo Live i Video Steam. Dały one najlepsze efekty w stosunku do Naszych możliwości technicznych. A możliwości to kamerka internetowa (wykorzystywana do Skypa) oraz mikrofon. Yahoo Live wprawdzie wydaje się lepszym serwisem ponieważ oprócz transmisji Live! Pozwala także na bieżąco komentować to co się dzieje na ekranie monitorów internautów. Jednak ze względu na to, że sygnał musi przejść dość długa drogę zanim trafi na ekrany użytkowników (widzów) występowały problemy z płynnością audio. Dlatego też zdecydowałem, że posłużymy się serwisem Video Steam. Jest to polski projekt, który pozwala na bezproblemowe, darmowe (póki co) nadawanie audycji na żywo. Jego obsługa jest bardzo prosta i sprowadza się do trzech kliknięć. Dodatkowo Video Steam oferuje nagranie na swoich serwerach całości transmisji. W ten sposób można wracać do danego wydarzenia w dowolnej chwili i wielokrotnie. Oczywiście możliwe jest także wstawianie okna video na wybrane strony, blogi, Wiki, itp. Serwis pozwala ponadto na wybór jakości transmisji (niska, średnia i wysoka jakość oraz wysoka płynność) co w dużym stopniu ułatwia Nam nadawanie. Oczywiście jest to bezpośrednio związane z przepustowością łącza jakie posiada internauta chcący nadawać na żywo. My nie skorzystaliśmy z opcji nagrywania. A było to spowodowane tym, że jeden z Naszych studentów (Kamil Stępień) zaoferował pomoc w nagrywaniu całego wydarzenia za pomocą cyfrowej kamery video. Dzięki temu zapis Warsztatów jest w nieporównywalnie lepszej jakości.

Po „obróbce” nagrań i zapisaniu ich na płytę DVD (w celu archiwizacji) stanąłem przed problemem wyboru serwisu, który zaoferowałby nie tylko hosting, ale także inne elementy multimedialne wzbogacające przekaz. Warto dodać, że oprócz najbardziej popularnego You Tube, takich serwisów jest bardzo, bardzo dużo i rzeczywiście wybór nastręczał sporo trudności. Zdecydowałem się na dwa (chociaż ta liczba będzie pewnie jeszcze powiększana). Wybrałem VCASMO i VIDDIX. Oba umożliwiają szybkie dodanie video do swoich zasobów oraz ich uzupełnianie poprzez dodatkowe elementy. VCASMO jest niestety tylko w pewnej części darmowy (nieco ponad 1 giga jest "za free"). Chcąc korzystać z większej przestrzeni serwerów trzeba niestety zapłacić. Nam na szczęście póki co wystarcza. Serwis umożliwia jednoczesne pokazywanie video i prezentacji multimedialnych (dwa oddzielne okna). Kiedy to prezentacja jest naszym głównym dokumentem to zamiast video – komentarza można użyć podkładu muzycznego. Można także dodać napisy w języku obcym. Dostępny jest kanał RSS. Serwis daje możliwość tworzenia zasobów ukrytych (prywatnych) i otwartych (udostępnianych wszystkim). Sama nazwa jest skrótem od słów „Video Broadcast Promotion”. Twórcy podkreślają także, że projekt w dużym stopniu skierowany jest do nauczycieli (wykładowców).

Drugi serwis video – VIDDIX jest bardzo podobnym rozwiązaniem jednakże nie daje on możliwości dodawania prezentacji. Stanowi platformę publikowania sekwencji audiowizualnych także wzbogaconych różnymi dodatkami powiązanymi z przekazem. Są to: tekst (np. artykuł), RSS, ankieta, zdjęcie (obraz), HTML (strona WWW). Również ten projekt daje możliwość prezentacji na ekranie monitora zarówno video, jak i dodatków. W przypadku obu platform istnieje możliwość pozostawienia komentarza przez użytkownika (widza).
Korzystając z serwisów Web 2.0 powiązanych z dokumentami audiowizualnymi warto dodać, że każdy z nich stara się zaproponować coś czego nie oferował żaden serwis wcześniej. Wprawdzie czasami elementy odróżniające poszczególne projekty są mało zauważalne, jednak warto podkreślić, że czym więcej darmowych użytecznych platform video, tym lepiej dla użytkowników. Mogą oni wybierać, te które najlepiej odpowiadają ich zapotrzebowaniom.

Ale się rozpisałem….więc kończę. Poniżej znajduje się moja prezentacja, którą wygłosiłem podczas Warsztatów. Wykład dostępny jest w dwóch oknach i serwisach VCASMO i VIDDIX. Tytuł: Książka i prasa w erze konwergencji mediów i rzeczywistości Web 2.0. Całość Warsztatów dostępna jest tutaj i tutaj. Nagrania, lada chwila, powinny się także pojawić na stronie głównej Naszego Instytutu w specjalnej zakładce poświęconej multimediom (kanałowi TV i innych dokumentów). W niedługim czasie planujemy uzupełnić je o podcasty bazujące na zapisie audio całości Konferencji.

VCASMO

VIDDIX

P.S. Na koniec, w ramach nowego cyklu Legendy You Tube - video przypominające o wcześniejszym wyłączeniu dźwięku w laptopie zanim przyniesiesz go do biblioteki. Start up sounds (dźwięki uruchamianego systemu) mogą nieść wiele niespodzianek.

Warszawa i Lublin (konferencje)

2008-11-26T11:41:00.023+01:00

Ostatni tydzień obfitował w ciekawe wydarzenia. Najpierw w środę (19 listopada) miałem przyjemność gościć z referatem (prezentacją) w Bibliotece Narodowej w ramach konferencji metodycznej dla nauczycieli bibliotekarzy szkolnych. Organizatorami konferencji było Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli, Pedagogiczna Wojewódzka Biblioteka w Warszawie oraz Anna Lech-Maziarz - doradca metodyczny miasta Warszawy dla bibliotek szkolnych. Temat obrad to: Zmiany w zawodzie bibliotekarza. Spojrzenie w przyszłość. Ja zająłem się szczegółowym rozpatrzeniem problemu: Idea biblioteki 2.0. Elementy Web 2.0 w bibliotekach szkolnych.

Ze względu na to, że wcześniej w żadnym z wystąpień nie zajmowałem się tylko i wyłącznie elementami dwazerowymi i ich wykorzystaniem w książnicach szkolnych, zdecydowałem, że bliżej zapoznam się z funkcjonowaniem tego rodzaju placówek edukacyjnych oraz zwrócę szczególna uwagę na cele, które odnoszą się do budowania szkolnych multimedialnych centrów informacyjnych. Infocentra były moim punktem wyjścia. Nie pomylę się także, jeśli powiem, że ich powstawanie w dużym stopniu powinno bazować na nowych mediach i kreatywnych sposobach edukacji (w tym e-Learningu). Wykorzystanie takich narzędzi, jak blog, podcast, video-transmisja, forum, Wiki, bookmarking, serwisy typu Digg i Wykop czy Elefanta, serwisy graficzne, społecznościowe portale typu My Space, Facebook (w Polsce głównie Nasza Klasa) mogą w dużym stopniu umożliwić łatwiejsze przygotowanie czytelników jako odbiorców i kreatorów autorskiej informacji. Uczniowie na co dzień korzystają z nowych technologii w dotarciu do aktualnych treści. Oczekują oni również, że biblioteka szkolna, jako multimedialne infocentrum będzie dla nich częścią ich środowiska informacyjnego. Prezentacja dostępna jest na stronie Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Warszawie.

W czwartek i piątek (20 i 21 listopada) w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej w UMCS w Lublinie odbyła się natomiast konferencja Biblioteka i Informacja w roku 2008. Wielość podejmowanych problemów oraz ciekawe wystąpienia referentów zadecydowały o tym, że konferencję można uznać za udaną oraz mieć nadzieje, że jest ona początkiem dłuższego cyklu spotkań osób zainteresowanych wykorzystaniem nowoczesnych technologii w tradycyjnych, jak również cyfrowych książnicach.

W pierwszym dniu obrady były podzielone na dwie części. W pierwszej, pod przewodnictwem dr Bogusława Kasperka (Dyrektora BG UMCS), referenci skoncentrowali się na takich tematach, jak: Biblioteka 2.0 – przyszłość czy wariant rozwoju bibliotek tradycyjnych (bardzo ciekawe, acz krytyczne wystąpienie Małgorzaty Góralskiej); Książka na urządzeniu mobilnym – przyszłość jest teraz - referat przygotowany przez Martę Sztarkę odnoszący się do wykorzystania nowoczesnych czytników oraz przedmiotów codziennego użytku, jak np. telefon komórkowy - w celu obcowania z dokumentem elektronicznym oraz Europeana – cyfrowa kolekcja europejskiego dziedzictwa kultury, w którym Agata Bożek i Lena Kamińska – Mazur ciekawie przedstawiły ideę wspólnotowego, europejskiego repozytorium dokumentacji i wiedzy. W odniesieniu do tego referatu warto przypomnieć, że tego samego dnia w Brukseli projekt ten został hucznie uruchomiony i po jednym dniu…. zawieszony – wstępnie do połowy grudnia. Więcej na ten temat dowiecie się z Forum Biblioteki 2.0. Ostrzegam: przykłady jakie podali forumowicze i dotyczące Europeany są kontrowersyjne. Jednakże wydaje mi się, że słusznie zostały uwidocznione. Swoją drogą zacząłem się zastanawiać czy zatrudnianie kogoś kto umieścił tego rodzaju dokumenty w europejskim portalu archiwizującym dziedzictwo kulturowe – to dobry pomysł.

A miało być tak pięknie…

Tematem następnego wystąpienia, przygotowanego przez Stanisławę Wojnarowicz, była Wirtualna przestrzeń Biblioteki Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej. Zostały tutaj przedstawione m. in. funkcjonalne aspekty internetowego portalu Biblioteki oraz cele utworzenia repozytorium cyfrowego BG UMCS. Zaprezentowany został także projekt Biblioteki w Second Life. Warto dodać, że jest to chyba pierwszy w Polsce przykład próby wirtualnego odwzorowania budynku biblioteki uczelni wyższej.

Ostatnim referentem (tej części konferencji) był Kacper Trzaska, który zaprezentował nowoczesne i kreatywne podejście w odniesieniu do aktywności bibliotekarzy oraz czytelników. Temat - Ludzka kreatywność jest największym zasobem – rzecz o presumpcji w bibliotece.

Pierwsza część obrad zakończyła się burzliwą dyskusją, podczas której zastanawiano się miedzy innymi nad znaczeniem pojęcia „czytelnika pasywnego” w odniesieniu do filozoficznego i bibliologicznego punktu widzenia tego zagadnienia, stałości (ważności) elektronicznych źródeł informacji dla nauki (w szczególności dokumentów anonimowo tworzonych przez społeczności internautów), operowania w nauce w ramach tego samego systemu (jednoznaczność kryteriów i kategorii) w odniesieniu do świata nowych mediów. Zwrócono także uwagę na problemy dotyczące trwałości nośników informacji, na których przechowywane są dokumenty oraz możliwości techniczne urządzeń mobilnych i ich zastosowania w świecie książki, prasy i biblioteki.

Drugiej części obrad przewodniczyła Pani Prof. dr hab. Jadwiga Woźniak – Kasperek. Wśród kilku wygłoszonych referatów moją uwagę najbardziej przyciągnęły dwa wystąpienia: referat dotyczący dokumentów audialnych (Adam Nowak: Digitally Remastered (DR) with bonus tracks! Utrwalenie się digitalnej Centrali muzycznej – zarys problematyki) oraz wystąpienie Jarosława Packa Uwolnić informację! (a zwłaszcza zwrócenie uwagi na wieloznaczność terminu "informacja" w różnych dziedzinach nauki – np. cybernetyce). Dodam, że w pierwszym z wymienionych wystąpień ciekawie ukazano szeroki, społeczny kontekst funkcjonowania muzyki we współczesnym świecie. Nawiązując do tematu referatu, jak również całej konferencji wydaje mi się, że znaczące okazało się także końcowe stwierdzenie autora:

Nowa rzeczywistość domaga się nowych rozwiązań.

Drugi dzień obrad dotyczył szeroko pojętej tematyki Web 2.0 - jego narzędzi, wpływu na biblioteki i społecznego obiegu informacji. Prezentacja referatów miała charakter warsztatowy z położeniem nacisku na praktyczne zastosowanie prezentowanych serwisów. Całość obrad po raz pierwszy w historii Naszego Instytutu była transmitowana na żywo w Internecie. Przekaz był dostępny na łamach mojego bloga, jak również na stronie głównej Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej w UMCS w Lublinie. Podziękowania należą się także studentom, którzy pomagali w przygotowaniu tych warsztatów, a zwłaszcza Kamilowi Stępniowi (obsługa kamery) i Łukaszowi Pawlakowi (robienie zdjęć). Obaj Panowie w profesjonalny sposób pomogli w tym, aby całość obrad udostępniona była w formacie audiowizualnym, jak i statycznym – zdjęciowym. Mam nadzieje, że w niedługim czasie zarówno nagrania (w formie video i podcastów), zdjęcia oraz same prezentacje zostaną udostępnione szerszej publiczności, a samo transmitowanie on – line konferencji i różnych uroczystości związanych z funkcjonowaniem Instytutu i Wydziału Humanistycznego będzie codziennością. Poczynione zostały także pierwsze kroki aby stworzyć projekt, który byłby multimedialna biblioteką organizującą i udostępniającą audycje odnoszące się do wydarzeń naukowych na Wydziale Humanistycznym UMCS. Pierwsze, pochodzące z warsztatów przygotowanych przez Młodych Pracowników Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej będą dla Was dostępne w najbliższym czasie.

Na koniec chciałbym Wam zaprezentować teledysk stworzony przez mojego kolegę z Instytutu - Jarosława Packa. W teledysku został przedstawiony prosty sposób dodawania nowych zasobów do Katalogu Internetowego Nauki o Informacji (KINIA).

Polecam także artykuł z dzisiejszej Gazety Wyborczej Gates na prowincji.Czyżby nadchodziły wielkie zmiany? Ja mam cichą nadzieję, że nie są to tylko obietnice.

Transmisja Warsztatów

2008-11-21T08:22:00.005+01:00

21 listopada 2008 r

Web 2.0 - jego narzędzia, wpływ na biblioteki i społeczny obieg informacji
Dziękuję za uwagę.
Zapis konferencji będzie dostępny wkrótce na jednym z serwisów hostingujących pliki video.

"Biblioteka i Informacja w roku 2008 r."

2008-11-20T08:35:00.009+01:00

20 - 21 listopada 2008 r. mój Instytut organizuje konferencję naukowo - dydaktyczną Biblioteka i informacja w roku 2008 . Konferencja będzie miała miejsce w Uniwersytecie Marii Curie- Skłodowskiej (Wydział Humanistyczny, Nowy Gmach, sala Rady Wydziału).

W drugim dniu konferencji zaplanowaliśmy warsztaty dydaktyczne nt. Web 2.0 - jego narzędzi, wpływu na biblioteki i społeczny obieg informacji, których mam przyjemność być koordynatorem. Planujemy także bezpośrednią video - transmisję Warsztatów w Internecie. Link do strony, na której będzie dostępny przekaz zostanie wygenerowany na krótko przed obradami. Zostanie on podany na stronie Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej UMCS w Lublinie (www.umcs.lublin.pl/bin) oraz na moim blogu Wirtualna Informacja - Okiem Młodego Badacza (wirtualnainformacja.blogspot.com).

Program Warsztatów:

Piątek 21 listopada 2008 r.

9.00 – 12.40 Obrady – Prezentacje.

Przewodniczy dr Renata Malesa

9.00–9.40 Grzegorz Gmiterek: Książka i prasa w erze konwergencji mediów i rzeczywistości Web.2.0.

9. 40-10.20 Sebastian Kotuła: Zjawisko folksonomii.

10.20-10.50 Wystąpienie sponsora Konferencji.

10.50-11.20 Przerwa na kawę.

11.20-12.00 Jarosław Pacek: Bibliografia 2.0.

12.00-12.40 Magdalena Sośnierz: Zdjęcia w sieci, czyli jak założyć własną fotogalerię i obróbka graficzna on-line.

Mamy nadzieję, że szeroki wachlarz poruszonych problemów będzie dla Was interesującym materiałem informacyjnym i ciekawą formą uczestnictwa w obradach.

Więcej informacji o Konferencji znajdziecie na stronie Naszego Instytutu.

Biblioteka i Nauka 2.0

2008-11-04T09:01:00.011+01:00

Oj, długo nie pisałem. Brak czasu i ogrom obowiązków służbowych, jak i rodzinnych doprowadził do tego, że blog powoli chyba zaczyna przechodzić do historii. No cóż, trzeba spróbować go reanimować.

Ostatnio, 28 października w Bibliotece Uniwersyteckiej w Białymstoku odbyło się ciekawe seminarium poświęcone tematyce Library 2.0 "Biblioteki drugiej generacji - teraźniejszość i przyszłość". O elementach "dwazerowości" w tradycyjnych, jak i cyfrowych książnicach opowiadała Bożena Jaskowska z BG Uniwersytetu Rzeszowskiego, p. Małgorzata Filipczak BG Poltechniki Łódzkiej oraz ja. Oprócz elementów sensu stricto łączących się z Library 2.0 bardzo ciekawe okazało się być wystąpienie dr Sabiny Cisek z IINiB UJ, która przybliżyła słuchaczom ideę Nauki 2.0. Fakt, faktem, że tak, jak w przypadku omawianej kiedyś w tym blogu "edukacji 2.0" granice tej problematyki są bardzo szerokie. Trudno też wyznaczyć jakieś ramy, czy definicje określające czym jest "nauka 2.0", a czym nie jest. Od dłuższego czasu staram się w pewnym sensie temu podołać tworząc serwis poświęcony telewizji internetowej i podcastom - Wirtualny Pilot, w którym szczególny nacisk kładę na programy naukowe i popularno-naukowe. Już tylko na tym przykładzie widać, że samych naukowych audycji video jest coraz więcej i coraz trudniej jest je przypisać do określonej kategorii. Obok kanałów powiązanych z dana instytucją, pojawia się mnóstwo propozycji interdyscyplinarnych i tworzonych przez użytkowników - bardzo często "maniaków" hobbystów, którzy wychodzą poza ramy tradycyjnego działania (koła zainteresowań, spotkania, seminaria) tworząc ciekawe projekty, które możemy obejrzeć albo odsłuchać w dowolnej dla nas chwili.

Dr Sabina Cisek zdefiniowała zjawisko "Nauki 2.0" jako umowny termin oznaczający "procesy, tendencje oraz zjawiska związane z wykorzystaniem w nauce nowych technologii i środowisk technologiczno - komunikacyjnych, zwłaszcza narzędzi, usług i zasobów internetowych, a przede wszystkim - konsekwencje używania tychże technologii dla badań, tworzenia wiedzy naukowej, komunikacji w nauce, organizacji nauki, jej społecznych aspektów itd.".

Nie będę w tej chwili charakteryzował całej prezentacji - odsyłam do źródła, ale w nawiązaniu do tematu polecam niedawno "wykopany" post Wikipedia. Historyczny przykład? autorstwa Kamila Janickiego zamieszczonego na łamach serwisu Histmag.org. Oczywiście nie jest to przykład, który charakteryzuje całą naukę 2.0, ale daje obraz problemów na jakie natrafić mogą badacze, nauczyciele czy bibliotekarze przy tworzeniu nowych definicji do haseł w Wikipedii. Wśród tych problemów na szczególną uwagę zasługuje według mnie – ulotność i śmiertelność treści (projektów, serwisów). Są to jednakże dawno znane cechy Web 2.0 i nie będę się nad nimi dłużej rozwodził.

Bożena Jaskowska w swoim blogu zwróciła uwagę na jeden z głosów w dyskusji, która wywiązała się między referatami. Głos ten dotyczył sensu tworzenia publikacji elektronicznych i wolnego do nich dostępu. Sens w tym przypadku rozumiem, jako możliwości techniczne, czas potrzebny na napisanie np. artykułu, chęć „oddania” czegoś co nie wliczy się do listy publikacji i za co nie otrzyma się „punktów”, udostępnienie wyników swoich badań szerszej publiczności i bojaźń przed ich wykorzystaniem (plagiat) tudzież wprowadzaniem zmian do definicji hasła przez innych (np. Wikipedia), wreszcie docenienie przez przełożonych tego rodzaju inicjatywy.

Żyjemy w świecie nadmiaru informacji, w którym wykorzystanie różnych narzędzi ułatwiających pracę naukową i badawczą staje się czasami niezbędne. Jednakże z drugiej strony, to co jest dowolne nigdy nie znajdzie szerszego poklasku. Nie ma co się łudzić. Oczywiście fajnie by było gdyby w sieci były udostępnione wyniki badań i opinie naukowe dotyczące różnych zjawisk, a jeszcze lepiej gdyby każdy w miarę możliwości wykorzystywał nowe technologie w swojej codziennej pracy. W ten sposób może, bylibysmy bliżej ideału "uporządkowanej sieci". Rzeczywistość jest jednak inna. Nikły jest procent tworzenia stron domowych badaczy (Web 1.0), a co dopiero blogów, o podcastach i videoblogach nie wspominając. Również w bibliotekach naukowych nie ma sielanki. Tutaj także niewiele jest przykładów projektów 2.0, w których przedstawione by były informacje pochodzące od np. bibliotekarzy dziedzinowych. A przecież są oni także częścią środowiska naukowego, a dzisiaj również „nauki 2.0”.Nieprawdaż?

Na zakończenie łyk optymizmu i prezentacja przygotowana przez Davida Da Reoure'a dotycząca Nowej e-Nauki. Polecam !!!

The New e-Science (Bangalore Edition)

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: e-science mashup)

*Szczegółowe omówienie systemu GRID, występującego w powyższej prezentacji - znajdziecie nie gdzie indziej tylko w Wikipedii.

* Zdjęcie pochodzi z serwisu: media.arstechnica.com

Agregatory aktualności RSS i eMail

2008-09-01T08:13:00.016+01:00

Dzisiaj chciałbym przybliżyć Wam ideę nowego projektu dwazerowego odnoszącego się z jednej strony do agregatorów aktualności RSS, a z drugiej do powszechnej i chyba najprostszej metody komunikowania się za pomocą Internetu - czyli poczty elektronicznej.

FeedMyInbox - bo o nim mowa - to bardzo fajne, a przy tym proste w użyciu narzędzie, które zapełnia lukę właśnie pomiędzy agregatorem RSS, a pocztą elektroniczną.

Twórcy serwisu podają, że tylko 3% użytkowników komputerów używa tzw. feed readers czyli czytników pozwalających na szybki dostęp do najnowszych informacji z naszych ulubionych stron WWW.

Pytanie: Co z pozostałymi 97 %?

Aby korzystać z funkcji FeedMyInbox wystarczy podać adresy WWW ulubionych stron oraz Nasz adres email w oknie głównym projektu. Za każdym razem kiedy nowa treść pojawi sie na stronie, której URL wpisaliśmy - w skrzynce elektronicznej będzie na Nas czekała wiadomość .

Dodatkowo zachęcam także do zapoznania się z innymi serwisami Web 2.0 traktujących o RSS. Ze względu na to, że jest ich bardzo, bardzo dużo... ograniczyłem się do kilku, które w Polsce są mniej znane. Są to: nourish, feedmailer (oba dotyczą RSS i możliwości przeglądania aktualności za pomocą poczty elektronicznej) oraz toluu, voyage czy MiniBoxs (wiadomości z różnych serwisów i dziedzin wiedzy w jednym miejscu - zob. też Popurls i eufeeds).

2008-08-17T16:11:00.006+01:00

Od dawna wiadomo, że Web 2.0 ma do zaproponowania wiele ciekawych i użytecznych rozwiązań dla kultury i nauki. Takie serwisy, jak You Tube, Google Video, Wikipedia, SlideShare, Digg itp. na stałe zadomowiły się w edukacji jako podręczne narzędzia dostępu do aktualnej i praktycznej informacji. Dobrym przykładem jest tutaj także ranking stu najbardziej uzytecznych narzędzi dla edukacji w 2008 roku przygotowywany na bieżąco przez angielskie Centre for Learning & Performace Technologies, w którym znalazły się również serwisy 2.0.

Interesującym i dość świeżym projektem tego typu wydaje się być Bukisa.com. Jego główne hasło to "Dziel się wiedzą, zarabiaj pieniądze". Spróbuję krótko przybliżyć idę tego nowego społecznościowego narzędzia.

Na początku warto zaznaczyć, że na zasób serwisu Bukisa składają się dodawane przez użytkowników informacje dotyczące różnych dziedzin nauki, kultury, rozrywki itp. Są one oczywiście reprezentowane zarówno przez tekst, zdjęcia, jaki i pliki video oraz audio (podcasty).

Oczywiście główną zaletą i elementem odróżniającym Bukisa.com od innych, podobnych projektów jest zarabianie na reklamach pojawiających się przy okazji prezentacji naszych materiałów. A dalej, jak w biznesie…im szersze grono czytelników, słuchaczy i widzów… tym więcej pieniążków. Warto dodać, że jeśli zachęcimy naszych znajomych do wspólnego dzielenia się wiedzą na łamach tego serwisu– to także dostaniemy część dochodów z tytułu reklam występujących na stronach zawierających dodane przez nich informacje.

Zawartość serwisu jest podzielona na poszczególne kategorie takie, jak sztuka i rozrywka, edukacja, rodzina, zdrowie, hobby itp. Podział ten pomaga w przeglądaniu zasobów i szybkim dotarciu do interesujących nas informacji.

Reasumując, sama idea wydaje się interesująca. Ale równie ciekawe są dla mnie przyszłe losy Bukisa.com. No cóż, poczekamy – zobaczymy…

Prasa elektroniczna

2008-07-16T10:57:00.020+01:00

Nowa wersja serwisu internetowego Gazety Wyborczej Wyborcza.pl (wcześniej gazetawyborcza.pl) to już rzeczywistość. Warto dodać, że w pełni oddaje on charakter nowoczesnej, interaktywnej i multimedialnej prasy elektronicznej. Takie elementy, jak video i audio to wprawdzie żadna nowość, jednakże pliki udostępnione na łamach serwisu to często inne dokumenty niż te zamieszczone w portalu informacyjnym Gazeta.pl (np. w dziale Wideo). Jest to więc dla Nas - czytelników (słuchaczy, widzów?) dodatkowe źródło informacji nie tylko tekstowych, ale także ikonicznych i dźwiękowych.

Internetowa wersja Wyborczej istnieje już od piętnastu lat (pojawiła się w lipcu 1993 r. jako dokument elektroniczny - początkowo e-mail - zawierający wiadomości z Gazety w Krakowie) i była pierwszym polskim projektem tego typu. Cieszy więc, że ulega ona ewolucji wraz z pojawianiem się nowych trendów na światowym rynku prasy (tej tradycyjnej i elektronicznej).

Warto zobaczyć też krótką acz treściwą charakterystykę tego projektu przedstawioną przez Jarosława Kurskiego (artykuł tutaj)

Dodam, że do dyspozycji mamy także darmowe archiwum artykułów (od 2001 r.). Ciekawa organizacja dokumentacji oraz prosty i logiczny interfejs sprawiają, że każdy bez trudu odnajdzie poszukiwane publikacje.

Zachęcam również do zapoznania się z postem Stanisława M. Stanucha 15 lat temu polska prasa trafiła do internetu (blog Dziennikarz.pl) traktującym o początkach Gazety w Krakowie w wersji elektronicznej. Dodatkowym elementem jest tutaj możliwość przejrzenia archiwum numerów z lat 1995 - 1999 (zarówno Gazety, jak i jej cotygodniowego dodatku Komputer i Biuro).

A dla ciekawskich kilka linków do archiwalnej już strony gazetawyborcza.pl z 29 lutego, 18 kwietnia, 10 maja i 7 czerwca 2000 r.

Na koniec jeszcze jedna informacja odnosząca się do elektronicznych archiwów prasowych. Od 28 kwietnia każdy internauta może za darmo korzystać z archiwalnych numerów tygodnika Wprost (z 10 ubiegłych lat ). Płatne są ostatnie cztery numery wydania.

LibriVox

2008-06-22T13:28:00.015+01:00

LibriVox to serwis, który od kilku lat zmienia rzeczywistość książki mówionej. Ten powstały w 2005 roku projekt, był też już parokrotnie opisywany na łamach różnych stron internetowych, jak i blogów.

Dla przypomnienia LibriVox to biblioteka cyfrowa oferująca audiobooki tworzone przez wolontariuszy. Źródłem większości czytanych utworów jest P rojekt Gutenberg (legenda bibliotek cyfrowych). Nie jest to jednak jedyne źródło. W chwili obecnej dostępne są audiobooki stworzone w języku angielskim, niemieckim, francuskim i innych (dotychczas w 21 językach– niestety bez polskiego, a szkoda).

Projekt oparty jest na oddolnej inicjatywie internautów. Każdy może stworzyć (przeczytać i nagrać) publikację i każdy może odsłuchać dostępne dokumenty. W erze kiedy podcasty i audiobooki stają się coraz bardziej popularne, serwis proponuje co miesiąc 60 – 70 nowych książek. Według Wikipedii w projekcie bierze udział ponad 1800 osób. Dostępne pozycje to między innymi dzieła Fiodora Dostojewskiego, Artura Honan Doyle’a, Alberta Einsteina, Lewisa Carrolla, Jamesa Joyca, Rudyarda Kiplinga i innych. W chwili obecnej mamy możliwość zapoznania się z 2008 dokumentami (w tym 1564 pełnych książek).

Na stronie głównej znajdują się także podcasty (LibriVox Books Podcast, LibriVox Community Podcast, New Releases Podcast), które przybliżają Nam funkcjonowanie serwisu. Dostępne jest również aktywnie rozwijane forum.

Co tu dużo mówić…

Nowego znaczenia nabiera sentencja Umberto Eco:

„Kto czyta książki, żyje podwójnie”.

Dla lepszego ukazania idei projektu polecam video wywiad z twórcą Hugh McGuirem.

A na koniec przykład audiobooka dostępnego w LibriVox. W nawiązaniu do niedawnej Nocy w Bibliotece UR wybrałem dla Was Drakulę Brama Stokera.

Dracula - Listen to audio now!

Swoją drogą przydałaby się też polska wersja takiego serwisu albo chociaż polskojęzyczne pozycje w wyżej omówionym. No cóż, może kiedyś...

P. S.

Donald Tusk w wywiadzie opublikowanym w sobotnio-niedzielnej Gazecie Wyborczej odnosząc się do problemów polskiej edukacji powiedział:

„…Szkoły, instytucje przyszkolne powinny pełnić coraz większą funkcję. Chcemy by po godzinach szkolnych nauczyciele dłużej byli ze swoimi wychowankami. To jest szczególnie ważne na polskiej wsi, gdzie chcielibyśmy odnowić instytucję biblioteki. Nie w dawnej formie – stołu, nudnych książek opakowanych w szary papier, ale dostępu do Internetu czy aktywnych zajęć nauczyciela z dziećmi.”

Czyżby idea Biblioteki 2.0 była jednym z elementów działań Rządu RP? Ja mam nadzieję, że tak.

A póki co, trzymamy za słowo…

Źródła postu: Wikipedia.org i Gazeta Wyborcza

2008-06-11T09:14:00.006+01:00

Dobra wiadomość dla fanów piłki nożnej. Telewizja Polsat zmieniła zdanie i za darmo udostępnia internetowe transmisje meczów Euro 2008. Z możliwości tej możemy skorzystać po wcześniejszym pobraniu programu do odtwarzania plików multimedialnych. Jest on dostępny na stronie Polsatu. Musimy się także zarejestrować. Dodam, że mecze są transmitowane z kilkuminutowym opóźnieniem, ale dodatkowym atutem są tutaj materiały dodatkowe takie, jak najciekawsze akcje, wywiady itp. Usługa jest dostępna dla internautów posiadających łącze minimum 1 Mb/s.
Zapraszam także do mojego serwisu WirtualnyPilot gdzie znajdziecie internetowe telewizje poświęcone piłce nożnej, jak również innym dyscyplinom sportowym.

I na koniec mix stworzony przez jednego z internautów

Poland Road to Euro 2008

MobiLIB Catalog

2008-06-02T07:53:00.019+01:00

Jakiś czas temu trafiłem na ciekawy artykuł Beyond OPAC 2.0: Library Catalog as Versatile Discovery Platform autorstwa T. Sierra, J. Ryan’a i M. Wust’a. Jak sam tytuł wskazuje mowa w nim o nowej jakości katalogów OPAC w erze społeczeństwa nadmiaru informacji. Nie będę streszczał całego artykułu – odsyłam bezpośrednio do jego elektronicznej wersji. Chciałbym się jednak skupić na ciekawym rozwiązaniu, które może w przyszłości zrewolucjonizować dostęp do informacji bibliograficznej znajdujących się w katalogach on-line poszczególnych bibliotek.

MobiLIB Catalog (the Mobile Library) wydaje się właśnie być takim nowoczesnym, praktycznym i trafionym rozwiązaniem. W świecie kiedy prawie każdy z Nas korzysta na co dzień z telefonu komórkowego, który od dłuższego czasu jest narzędziem multimedialnym pozwalającym nie tylko prowadzić rozmowy, ale także robić zdjęcia, słuchać radia, nagrywać video, oglądać telewizję, wysyłać wiadomości graficzne, czytać książki (tzw. Mobile Books), surfować po Internecie itd., na uwagę zasługują projekty odnoszące się do bezpośredniego dostępu do informacji bibliograficznej i umożliwiające korzystanie z niej w dowolnym dla Nas czasie i miejscu. Warto dodać, że samo korzystanie w dowolnym czasie nie stanowi już dzisiaj dla nikogo żadnej nowości. Od dłuższego przecież czasu posługujemy się, za pośrednictwem Internetu, OPAC-ami bibliotecznymi wykorzystując do tego celu własne, domowe komputery. Ciekawą nowością jest tutaj jednakże dowolność miejsca. Ba, ja bym nawet stwierdził, że jest to swego rodzaju rewolucja w dostępie do informacji bibliograficznej.

MobiLIB Catalog to odchudzone, dobrze znane narzędzie wyszukiwawcze stosowane ( od niedawna) w przenośnych urządzeniach mobilnych, jakimi są telefony komórkowe. Za ich pośrednictwem mamy możliwość prostego wyszukiwania i sprawdzania dostępności wybranego dokumentu znajdującego się w zbiorach danej biblioteki. Do wyszukiwania opisów wykorzystujemy tutaj indeksy: słów kluczowych, autorski, tytułowy oraz numer ISBN. W odpowiedzi dostajemy informacje dotyczące lokalizacji i osiągalności jednostki.

Katalog ten to też kilka ważnych wyzwań i problemów. Po pierwsze, niezależność aplikacji od modelów telefonów i komputerów przenośnych. Po drugie, możliwości urządzeń mobilnych w odniesieniu do przeglądania stron internetowych. Chodzi tutaj szczególnie o małe wyświetlacze. (Jednocześnie od dłuższego czasu obserwujemy stałe ich unowocześnianie technologiczne – np. Readius - problem być może niedługo zniknie). I wreszcie opłaty za korzystanie z dostępu do informacji (związane z wykorzystaniem łączy poszczególnych operatorów). Rozpatrywanie aspektu mobilnego wykorzystania informacji bibliograficznych kojarzy mi się z usługą dodatkową, a więc także płatną (częściowo lub w całości).

Dodam, że MobiLIB katalog jest obecnie stosowany głównie w bibliotekach państw azjatyckich (Korea Płd. i Japonia) chociaż zdarza się, że wykorzystują go książnice w innych państwach świata np. North Carolina State University Library.

Post na podstawie artykułu Beyond OPAC 2.o: Library Catalog as Versatile Discovery Platform (T. Sierra, J. Ryan, M. Wust). Zdjęcie pochodzi z serwisu Code4Lib Journal.

P.S. W serwisie YouTube dostępne są już filmiki video z kwietniowej Nocy Biblioteki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Polecam!!!

Read&Go

2008-05-30T08:02:00.012+01:00

W ostatnim czasie dosyć dużo mówiono na temat zastosowania nowego typu papieru elektronicznego. Francuski dostawca usług telefonii komórkowej Orange przedstawił urządzenie Read&Go, które ma zrewolucjonizować rynek dokumentów elektronicznych. Warto dodać, że konkurencja (między innymi Amazon Kindle) proponuje urządzenia uniwersalne, obsługujące zarówno tekst, dźwięk czasem nawet sekwencje video. Orange natomiast udostępnia produkt, który koncentruje się prawie wyłącznie na prasie. W tej chwili 150 osób testuje Read&Go mając dostęp do takich tytułów, jak Le Monde, Le Parisien, Les Echos, L'Equipe i Télérama.

Urządzenie ma funkcję cogodzinnej aktualizacji. Dodatkowo oferuje usługi 3G oraz odbiór Wi-Fi.

Powołując się na słowa dziennikarza Gazety Wyborczej „producenci od lat zapowiadają, że elektroniczny papier będzie największą rewolucją w branży wydawniczej od czasów Gutenberga”.

Biorąc pod uwagę fakt, że co jakiś czas pojawiają się coraz bardziej technologicznie zaawansowane urządzenia oferujące zapoznawanie się z dokumentami elektronicznymi - rewolucja wydaje się nieunikniona…

Dla lepszego ukazania możliwości Read&Go proponuję krótkie video z internetowej stacji telewizyjnej orange-innovation.tv.

I na koniec prezentacja pokazująca czym jest e-papier.

2008-05-23T12:15:00.018+01:00

Ostatni okres obfitował w wiele ciekawych wydarzeń. Najpierw, w piątek 9 maja, miałem przyjemność uczestniczyć w imprezie Noc Biblioteki Uniwersytetu Rzeszowskiego gdzie wygłosiłem wykład pt. Multimedialne oblicze książki i prasy a zjawisko konwergencji mediów. Z wielkim zainteresowaniem wysłuchałem także wykładu Pana Marka Czarnoty O książce dawnej, bibliofilstwie, białym kruku i ekslibrisie. Opowiadać o swoich pasjach w taki sposób, jak zrobił to Pan Marek to wielka sztuka. Może kiedyś i ja ją posiądę. Ale impreza ta to oczywiście nie tylko wykłady i prelekcje. Występy zespołu La Cetra, pokaz tańca STS Aksel, świetny monodram (na podstawie powieści F. Dostojewskiego) oraz etiuda recytatorska - Stacha Ożoga, wykład o współczesnym wizerunku wampira to tylko niektóre atrakcje przygotowane przez rzeszowskich bibliotekarzy. Stronę poświęconą temu wydarzeniu (relację, foto galerię i wiele innych) znajdziecie tutaj. Aha, zapomniałem o Balladzie o niepoczytalnym bibliotekarzu, która miała swoją premierę właśnie tej nocy. Stała się także swego rodzaju hymnem tej imprezy. Sam utwór możecie znaleźć na stronie Nocy Biblioteki, albo bezpośrednio klikając w ten link.

Video - relację z Nocy Biblioteki znajdziecie na stronie Telewizji Rzeszów w programie Stacja Rzeszów Główny. Ja oczywiście dodaję link Rzeszów TV do mojego serwisu Wirtualny Pilot poświęconemu projektom internetowych stacji telewizyjnym oraz zasobom video dostępnym w sieci.

Serdecznie dziękuję Bożenie Jaskowskiej za zaproszenie. Bez niej na pewno nie miałbym możliwości uczestnictwa w tej imprezie.

15 maja, w Katowicach, odbyła się konferencja Biblioteka 2.0 - zasoby cyfrowe w nauce, kulturze i administracji zorganizowana przez Bibliotekę Uniwersytetu Katowickiego oraz Bibliotekę Śląską. Wraz z Adamem Dudczakiem z Poznańskiego Centrum Superkomputerowo - Sieciowego wygłosiliśmy dwugłos pt. Czego potrzebują Bibliotekarze 2.0 i co mogą dać im informatycy? Nowe media a środowisko biblioteczne XXI wieku. W stronę społeczeństwa nadmiaru informacji. Temat, jak widzicie, dosyć długi. Pierwsza jego część została nam zaproponowana przez organizatorów, a drugą my sami dodaliśmy, jako uzupełnienie. Warto dodać, że konferencja stała się swoistym świętem dla osób zainteresowanych tą tematyką, jak i miejscem wymiany poglądów i dyskusji nad priorytetami, stosowaniem nowych technologii oraz koniecznymi zmianami. Ciekawe dyskusje, praktyczne problemy, kuluarowe rozmowy z „maniakami” dwazerowości, jak również prezentacja projektów dotyczących digitalizacji zbiorów nie tylko bibliotecznych (Śląska Biblioteka Cyfrowa) to niektóre punkty w programie tego wydarzenia. Pokonferencyjna kolacja w gronie Bibliotekarzy 2.0 z różnych zakątków Polski doskonale uzupełniła całodniowe rozważania. Fajnie było się spotkać z osobami, z którymi wcześniej miałem kontakt tylko on-line. Wstępnie umówiliśmy się także na następne spotkanie - mniej oficjalne. Mam nadzieję, że w niedługim czasie dojdzie ono do skutku.

Serdeczne dzięki dla Remigiusza za całotygodniową opiekę i zorganizowanie ciekawej wycieczki po Bibliotece Śląskiej (jednym z jej punktów była Społeczna Pracownia Digitalizacji).

Teksty referatów, jak również prezentacje multimedialne będą dostępne na stronach Śląskiej Biblioteki Cyfrowej.

Zdjęcie BŚ pochodzi z serwisu www.silesia-region.pl

P.S. Dostępna jest już galeria zdjęć z konferencji Biblioteka 2.0.

Definicje Britannici dostępne dla blogerów

2008-04-20T12:35:00.019+01:00

Jak informuje blog TechCrunch, za pośrednictwem serwisu TechMeme, Encyklopedia Britannica - od niedawna - jest wolna dla blogerów, webmasterów itp. Każdy internauta tworzący swój pamiętnik może wykorzystywać definicje haseł w niej się znajdujące kopiując je bezpośrednio z encyklopedii i wklejając na stronie swojego bloga (w specjalnie do tego przygotowanym widżecie - okno, pole edycji). Zaznaczmy, że Britannica jest dzisiaj najstarszym drukowanym i najbardziej wiarygodnym dokumentem tego typu, uznawanym na całym świecie jako źródło fachowości. Do dyspozycji mamy również jej multimedialny odpowiednik. Aby skorzystać z tych nowych możliwości wystarczy się zarejestrować tutaj. Login i hasło otrzymujemy po weryfikacji zgłoszenia (sprawdzeniu naszego bloga, strony itp.). Ja już wypełniłem odpowiedni formularz i czekam na odpowiedź.

Poniżej przykładowy Widżet oraz video prezentujące jak dodawać linki do Britannici.

P.S. (21 kwietnia 2008 r., godz. 19.35) Już prawie straciłem nadzieję na odpowiedź od Brytannici, a tu przed chwilą dostałem maila. Podaję oryginalną treść:

Congratulations: as a Web publisher you've been approved for complimentary access to Britannica Online. This message contains the information you'll need to sign up for your free one-year subscription to our Web site, which includes the entire Encyclopædia Britannica as well as many other sources of information and rich multimedia.

[tutaj dane potrzebne do logowania i poszczególne kroki dotyczące zamieszczania definicji]

I hope you'll use the site regularly. It's good for personal and professional research, answering questions, and for enriching your Web site with knowledge and information that provides context to and rounds out the topics you write about.

On that last note, let me point out that you can make any Britannica article available to your readers simply by linking to it from your site. That's right. Even though portions of the site normally require a subscription to access them, there's an exception: when a Web site links to a Britannica article, Web surfers who click on that link get that article in its entirety. You can link to as many articles as you like, as often as you like.

And please go to britannicanet.com for a host of special tools that will help you use Britannica features and content to enhance your site.

If you have any questions, please let us know.

Best wishes,

J.C. Miller
For Encyclopædia Britannica

Co tu dużo mówić. Konkurencja dla Wikipedii i Citizendium to już rzeczywistość.

Readius i domino biblioteczne

2008-04-19T16:58:00.009+01:00

Czy nowy produkt firmy Polymer Vision podbije rynek europejski?
Readius to ciekawe urządzenie, które złożone przypomina wyglądem telefon komórkowy i co ważne telefonem również jest. Jednak to nie jedyna jego zaleta. Readius to także jeden z najnowszych e-booków, który ma szansę stać się modnym gadżetem tego roku.
Warto dodać, że sam ekran zbudowany jest z tzw. elektronicznego papieru, który po rozwinięciu mierzy 128 mm. Jego waga to tylko 150 gramów. Obsługuje 3G, ma wbudowany czytnik RSS oraz potrafi odczytać różne formaty plików tekstowych, m. in. najpopularniejszy doc i pdf. Ciekawostką jest fakt, że gadżecik ma także wbudowany odtwarzacz audio co jest dodatkowym atutem dla osób lubiących słuchać muzyki oraz coraz bardziej popularnych książek mówionych zapisanych w formacie mp3.
Podsumowując: Na rynku producentów e-booków robi się coraz ciaśniej. A nam wypada się tylko cieszyć. Gdzie jest ostra konkurencja, tam są też niższe ceny.
Polecam małą prezentację Readiusa

Zachęcam także do odwiedzenia strony firmy Polymer Vison. Znajdziecie tam mnóstwo informacji na temat tego małego, mobilnego e-czytnika
A na koniec domino w bibliotece.

ZAPROSZENIE

2008-04-15T13:14:00.001+01:00

2008-04-04T19:06:00.010+01:00

Wyobraźcie sobie urządzenie, które zastępuje Wam wszystkie możliwe słowniki i encyklopedie. Nie chodzi mi oczywiście o ich multimedialne odpowiedniki ale o zewnętrzne urządzenie, które w każdej chwili możemy podłączyć do komputera i wykorzystać w celu znalezienia definicji terminu, którego nie rozumiemy. Bywają przecież sytuacje kiedy autor jakiegoś tekstu, aby ukazać swoje obycie odnośnie języków obcych, używa wyrazów, których przeciętny czytelnik nie jest w stanie zrozumieć bez wcześniejszego sprawdzenia w słowniku wyrazów obcych bądź encyklopedii. Oczywiście wskazane jest abyśmy znali jak największą ilość terminów obcojęzycznych, jednak podchodzenie co raz do naszych domowych biblioteczek w celu sprawdzenia poszczególnych słów, czy ciągłe sprawdzanie i szukanie ich najlepszej definicji za pomocą Google może doprowadzić nawet najbardziej zagorzałego czytelnika do znudzenia i porzucenia danego tytułu książki, czasopisma czy bloga.

Dixau DX-1000 to niewielkich rozmiarów gadżet, który w najbliższym czasie może zrobić dużą karierę tak, jak wcześniej karierę zrobił skaner. Ten koreański wynalazek, wyposażony w kamerę, jak również narzędzie rozpoznawania tekstu w dużym stopniu może ułatwić nam naszą codzienną pracę. Wystarczy, że nakierujemy kamerę urządzenia na nieznane słowo, a za chwilę pojawia Nam się na ekranie jego najbardziej trafna (tak zapewniają twórcy) definicja pochodząca z internetowych słowników i encyklopedii. Warto dodać, że urządzenie w celu znalezienia najlepszej definicji posługuje się wyszukiwarką Google (ale nie tylko). Koszt to póki co niecałe 100 $.

Polecam prezentację produktu.
Tak na marginesie - sporo mnie kosztowało znalezienie tego wideo. Strona, na której się ono znajduje jest w języku koreańskim, ... a ja ( jak pewnie i Wy) niestety go nie znam.
No właśnie, w takich sytuacjach przydałby się ten Dixau DX-1000.

P. S. Aha, postanowiłem zmienić troszeczkę konwencję moje bloga. Oprócz informacji dotyczących starych i nowych mediów oraz nauki o informacji będą się również ukazywać posty, w których przedstawię różne rankingi...
Pozdrawiam

2008-03-22T09:01:00.005+01:00

Kolorowych jajeczek,
Wacianych owieczek,
Rozkicanych króliczków,
Pyszności w koszyczku!
A przede wszystkim
Udanego uciekania
W dniu "wielkiego lania"

Prawie sprawozdanie. Tylko to "prawie" robi ogromną różnicę.

2008-01-18T17:00:00.001+01:00

Witam
Wczoraj uczestniczyłem w konferencji "Praktyczne doświadczenia w zarządzaniu dostępem do bibliotek cyfrowych" organizowanej przez warszawskie Centrum Promocji Informatyki w ramach spotkań dotyczących digitalizacji. Od razu zaznaczę, że nie zajmuję się praktycznym aspektem tworzenia bibliotek cyfrowych, jednak na bieżąco staram się śledzić informacje związane z tym zagadnieniem. Jest to oczywiście spowodowane moją pracą dydaktyczno-naukową- z jednej strony - oraz chęcią poznawania i zrozumienia istoty bibliotek cyfrowych i wirtualnych funkcjonujących tak w Polsce, jak i za granicą- z drugiej. Najbardziej podobały mi się referaty B. Bednarek - Michalskiej, K. Komorowskiego z IBM Polska i S. Stanisławskiej-Kloc. Ale generalnie, według mojej osobistej oceny, poziom konferencji był zróżnicowany (biorąc pod uwagę wysokie koszty za udział w jednodniowych obradach). W kilku słowach postaram się wyjaśnić dlaczego.

Po pierwsze, i to jest najważniejszy dla mnie argument, jeżeli mówimy o praktycznych doświadczeniach w dygitalizacji, zabrakło wystąpienia przedstawiciela firmy tworzącej oprogramowanie dla bibliotek cyfrowych (np. dLibry), który przybliżyłby aspekty techniczne oraz przyszłościowe plany rozwoju tej branży. Sama prezentacja dotycząca stworzenia repozytorium cyfrowego w ramach własnego projektu to za mało. Nie chodzi mi oczywiście o to, że taka sytuacja jest z jakichś względów zabroniona ale według mnie zaczynanie czegoś od początku, kiedy istnieją sprawdzone schematy działania (oprogramowanie) to ryzykowne działanie. Na całym świecie stosuje się w takich sytuacjach gotowe rozwiązania i nie ma to żadnego związku z komercją tylko właśnie z zaoszczędzeniem czasu i skorzystania z praktyk i doświadczeń innych. Na tym zyskują wszystkie światowe biblioteki, a przede wszystkim czytelnicy. Chociaż z drugiej strony jest to dobry przykład na to, że bibliotekarze biorą sprawy w swoje ręce i tworzą własne repozytoria borykając się często z takimi problemami, jak np. prawa autorskie. Jednak nie zmienia to faktu, że ciężko będzie w przyszłości połączyć różne projekty (tworzone na bazie własnych pomysłów i doświadczeń) w jedną wspólną bazę (uniwersalną, ogólnopolską bibliotekę?).

Po drugie, referaty koncentrujące się na temacie czym jest eBook i w jaki sposób biblioteki mogą z niego korzystać, z położeniem nacisku na wydawnictwa obce - to też chyba troszeczkę za mało. Artykułów na temat książek elektronicznych w tradycyjnym rozumieniu (czyli krótko mówiąc skanów) jest w chwili obecnej bardzo dużo. Dodatkowo tradycyjne definicje bibliotek wirtualnych i książek elektronicznych nijak się mają do zjawiska występowania instytucji informacji w takich projektach, jak Second Life. Żyjemy w świecie konwergencji, w świecie nowych mediów, które zewsząd nas otaczają. Są już eKina, eTeatry powstają też eBiblioteki. Z tym, że różnią się one, i to znacznie, od wyobrażeń sprzed kilku lat. Ba, ja bym nawet zaryzykował twierdzenie, że eBiblioteki cały czas ewoluują. To w nich powinniśmy znaleźć najwięcej przykładów dla zjawiska konwergencji, czyli mieszania się mediów – prasy, książek, audycji video i audio, internetu itd. Dla przeciętnego użytkownika digitalizacja jest terminem często niezrozumiałym i trudnym do ogarnięcia. Ale z drugiej strony warto zauważyć, że także i oni są autorami projektów odnoszących się do mediów drukowanych. Za przykład niech posłuży Nieoficjalne Archiwum Czasopisma Tajemnice ATARI i Bajtek ,czy serwis dotyczący gazety Świat Młodych. Audycje dźwiękowe i audycje video również nie mają przed nimi tajemnic. Sami tworzą podcasty i kręcą filmy ale także archiwizują dokumenty i materiały, które są dla nich z różnych powodów ważne. Przykład – Nostalgia.pl.

A bibliotekarze? Czy nie powinni w tym uczestniczyć? A może myślą, że użytkownicy przyjdą do nich z pytaniem „Jak się robi…” albo „Gdzie znajdę informację na temat tworzenia…”. Nie ma co się łudzić. Sami nie przyjdą. Albo będziemy aktywnie brali udział w tym świecie albo będziemy dalej stali przed grubym murem, który w przyszłości będzie dzielił tych, którzy uczestniczą w kulturze konwergencji i tych, którzy będą z niej wykluczeni. Dlatego też w trakcie dyskusji, pomiędzy wygłoszonymi referatami, zapytałem o możliwości wykorzystania nowych mediów w tradycyjnych, jak również cyfrowych książnicach. Tworzenie blogów, podcastów, video, organizowanie tych źródeł informacji, umożliwianie użytkownikom ingerowania (oczywiście pod nadzorem bibliotekarzy) w zawartość strony WWW (fora, przewodniki, recenzje, katalogi) oraz w funkcjonowanie biblioteki to tylko niektóre przykłady. Biblioteka 2.0 (obojętnie czy będzie się tak czy inaczej nazywała) symbolizuje właśnie aktywne podejście do świata tej kultury. Realizacja tej idei wydaje się dzisiaj nieunikniona, a jej elementy są w wielu miejscach na świecie wdrażane lub wdrożone. Tutaj już nie ma nad czym dyskutować, bo to już się dzieje i tylko od nas zależy czy będziemy wśród tych instytucji, które są aktywne i kreatywnie podchodzą do tego tematu, czy nadal będziemy się zastanawiali co to jest eBook. Jasne, takie dyskusje są również potrzebne ale już w innym wymiarze – dotyczącym nielinearności (hipertekst) przekazu dostępnego w e - książkach. Dzisiaj wykonując zawód bibliotekarza powinniśmy korzystać z takich serwisów społecznościowych, jak del.icio.us, digg, elefanta, Wykop czy GoldenLine. Obowiązkowo być stałymi słuchaczami takich audycji, jak W sieci sieci w Radiu TOK FM, której gospodarzem jest Cezary Łasiczka, a częstym gościem Krzysztof Urbanowicz (przybliżający Nam rzeczywistość Web 2.0). Powinniśmy również wiedzieć, że audycje te można odsłuchać w formie podcastów. Dodatkowo, obowiązkowo, musimy znać projekty naukowych (i nie tylko) telewizji internetowych takich, jak np. ATVN (Akademicka Telewizja Naukowa) oferujących ogrom programów video związanych z wieloma dziedzinami, jak również podcast Glosa.info o nowych książkach, a także telewizję Książki.TV. Wiem, ktoś może odnieść się do pracy A. Keena i powiedzieć, że Web 2.0 to tylko kult amatora. Faktem jest, że istnieje potrzeba stosowania zasady ograniczonego zaufania do wszelkich informacji bez podpisu i podanego źródła. Ale z drugiej strony nie można z nich rezygnować tylko dlatego, że ktoś podpisał się pod nimi inicjałami lub pseudonimem.

Oczywiście w przypadku bibliotek naukowych będzie to wyglądało nieco inaczej. Jednak i one są dzisiaj zmuszone do zmian i nie mogą rezygnować z wykorzystania nowych mediów. Może to być choćby współpraca i zakup polskich wydawnictw z takich serwisów, jak eBook Memento, Złote Myśli, Literatura.net.pl, ebooki.pl, eGazety, Nexto.pl czy e-kiosk.pl. Przecież firmy, które są właścicielami tych przedsięwzięć są związane z praktyczną stroną digitalizacji, a także archiwizacją dokumentów. Co ważne, dokumentów odnoszących się do dnia dzisiejszego, w tym czasopism. Dlaczego biblioteki nie miałyby z tego skorzystać i z nimi nie współpracować?

Na koniec mojego krótkiego postu chciałbym zwrócić uwagę na jeszcze jedną sytuację, która zaistniała na wczorajszej konferencji. Sprawa, krótko mówiąc dotyczy wystąpienia Pana H. Hollendra, który przedstawił swoją wizję bibliotek cyfrowych. W trakcie wygłaszania swojego referatu autor powołał się na przykład forum Biblioteki 2.0 i bloga Biblioteki 2.0. Niestety, zaznaczył, że jest to negatywny przykład działalności bibliotekarzy (odnośnie doświadczeń użytkowników). Osoby, które uczestniczą w dyskusjach na Naszym forum nazwał maniakami, a same wypowiedzi - niewiele wnoszącymi. Szczerze powiedziawszy moja reakcja była dość przewidywalna - osłupiałem. Dodam, że chciałem zaprotestować ale nie dano mi takiej szansy. Dlaczego projekt, który łączy ludzi o podobnych zainteresowaniach i pozwala na współpracę oraz "obalanie stereotypów" został tak niesprawiedliwie potraktowany? Komu to przeszkadza? Uważam, że w przypadku forum i bloga Biblioteki 2.0 sprawa jest oczywista. 90 % użytkowników podaje swoje imiona i nazwiska, więc można z całą pewnością stwierdzić, że nie wstydzą się swoich wypowiedzi, a co więcej - biorą za nie pełną odpowiedzialność. Zaznaczę, że forum, jak również blog w wielu przypadkach (nie tylko dla mnie) jest doskonałą pomocą dydaktyczną ponieważ znajduje się w nich mnóstwo informacji i linków do światowych projektów, których ja osobiście wcześniej nie znałem. Pojedynczy człowiek (nawet komandos informacji - jak się lubią określać niektórzy bibliotekarze) nie jest w stanie dotrzeć i zapoznać się ze wszystkimi informacjami z danej dziedziny. Nasze Forum i Blog to ułatwiają. Szkoda tylko, że Pan Hollender nie podał przykładu forum EBIB-u, gdzie oprócz wiadomości ważnych i potrzebnych znajdują się również anonimowe wypowiedzi szkalujące inne osoby (np. Dyrektora BN). To jest dopiero "maniactwo"...

P.S. W trakcie obrad był również wymieniony pierwszy, pionierski polski Subject Gateway, który w tej chwili jest tworzony. Niestety nie pamiętam kto go tworzy i czy dotyczy bibliotekoznawstwa i informacji naukowej (zdaje mi się, że tak). Z tego też względu chciałbym zwrócić uwagę, że pierwszy polski Subject Gateway odnośnie wyżej wymienionego tematu już istnieje. Jest on dziełem młodych pracowników Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej w Lublinie, a projekt nazywa się KINIA (Katalog Internetowy Nauki o Informacji). Zaznaczę, że finansowany jest ze środków własnych tychże pracowników Instytutu. Link znajduje się na stronie głównej EBIB-u.

19. 01. 2008 r. Sobota
We wczorajszym poście pominąłem (za co serdecznie przepraszam) wystąpienie J. Szprota, który przedstawił bardzo ciekawy i oryginalny projekt polskiego internetowego archiwum artykułów naukowych - jako elementu składowego Biblioteki Wirtualnej Nauki. Szkoda tylko, że w materiałach konferencyjnych zabrakło tekstu wystąpienia.

2008-01-09T19:39:00.000+01:00

Witam
Na początku nowego 2008 roku, chciałbym Wam zaproponować ciekawą videorelację ze spotkania z jednym z chyba najpoczytniejszych dzisiaj autorów, którzy zajmują się problemami związanymi z kulturą Interentu. Andew Keen, bo o nim mowa, jest autorem książki pt. Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę?, która od paru miesięcy wbija bolesną "szpilę" w poważne rozmowy i pochlebne opinie dotyczące zjawiska Web 2.0. Dodam, że od dłuższego już czasu na łamach serwisów i blogów internetowych toczą się dysputy nad tezami zawartymi w tej książce. Nie będę się w tej chwili nad nimi rozwodził ponieważ już wiele zostało na ten temat napisane i powiedziane. Faktem jednak jest, że do wszystkich chwalebnych opinii odnoszących się do roli Web 2.0 we współczesnym świecie wkradła się nutka ironii i krytyki, co wywołało dużą burzę (i chyba nikt nie powie, że w szklance wody). Można się z tymi tezami oczywiście zgadzać lub nie, ale jedno jest pewne to video dla każdego maniaka internetu to lektura obowiązkowa!!!
Andrew Keen w Polsce - Salon Naukowy Polityki

Wspomnę, że relacja jest dostępna dzięki telewizji internetowej Książki TV
Więcej książkowych telewizji znajdziecie w serwisie

2007-12-22T10:24:00.001+01:00

Gdy przyjdą Święta w srebrnej bieli,
Gdy Stary Rok w Nowy się zamieni,
Przyjmijcie gorące życzenia,
Niech się spełnią Wasze wszystkie marzenia!

e-Kino i e-Teatr

2007-12-14T12:09:00.000+01:00

Dzisiaj o nowych inicjatywach rozwijających ideę internetowej rozrywki i kultury w odniesieniu do tradycyjnego kina i teatru.

Pierwszy z projektów www.kino.cineman.pl odwołuje sie do pomysłu bezpośrednio związanego z tradycyjnym multikinem. Pięć wirtualnych sal, w których wyświetlane są filmy - od animacji poprzez sensację, komedię i dramat aż do dokumentu. Warto zaznaczyć, że repertuar kina jest co tydzień odświeżany. Zaletą (i to dużą) jest cena biletu - 1 zł. Wadą to, że na razie dostęp do eKina maja tylko i wyłącznie użytkownicy sieci komórkowej Plus, ponieważ tylko ten operator umożliwia zapłacenie w systemie mikropłatności mPay. Być może niedługo taka możliwość pojawi się także w sieci Play.
Aktualnie dostępne są takie tytuły, jak: Killing Me Softly, Atlantyda, Whitecoats, The Soccer Superstars - Ronaldo, Love Trap.

Trochę inny, ale też opierający się na idei wirtualnego kina jest pomysł stworzenia serwisu iPlex (na razie skończył się etap testów). Projekt ten, jak słusznie zauważył autor bloga netto.blox.pl, przenosi wszystkie wady tradycyjnego kina do internetu. No bo jak w erze XXI wieku, kiedy zewsząd zalewają nas projekty video na życzenie, odnieść się do pomysłu abyśmy w wyznaczonej godzinie, "stawili się" na wyznaczonej stronie WWW, obejrzeli dany film razem z grupą innych widzów (max 50 osób) i jeszcze za to zapłacili (koniecznie na kilka minut przed seansem). Aha, podczas wyświetlania filmów w jednym z rogów ekranu prawdopodobnie będą się pojawiały reklamy. Zachęcające? Szczerze wątpię. Szerzej na ten temat przeczytacie na wcześniej wspomnianym blogu netto.blox.pl w poście tfuiplex.

No to powiało pesymizmem....
Na pocieszenie ciekawy projekt związany z teatrem. Dzisiaj o godzinie 19 na stronie serwisu www.nettheatre.pl po raz pierwszy zostanie pokazany spektakl pt. Odpoczywanie według (dotąd nieopracowanych) listów i zapisków Stanisława Wyspiańskiego. Reżyserem sztuki, jak również twórcą eTeatru jest Paweł Passini absolwent Wydziału Reżyserii Warszawskiej Akademii Teatralnej. Projekt reklamowany jest jako pierwszy w Polsce, Europie i świecie Interaktywny Mobilny Internetowy Teatr. Więcej informacji na ten temat znajdziecie tutaj i tutaj. Zwiastun przedsięwzięcia możecie zobaczyć tutaj.

Życzę przyjemnego odbioru
P. S. Na koniec dzisiejszego postu polecam wywiad z, chyba dzisiaj najbardziej popularnym politykiem,
Ędwardem Ąckim szefem partii ĘĄ.

Wikipedia i Wikipedyści

2007-12-07T08:39:00.000+01:00

Jeszcze nie umilkły głosy krytyki dotyczące nie tak dawno wykrytego fałszywego hasła w największej internetowej encyklopedii, a już pojawiają sie nowe, które ukazują ją jako źródło wiedzy jakby nie do końca prawdziwe. Hasło, o którym mowa odnosi sie do fikcyjnej postaci - Henryka Batuty. Pojawiło się ono w sieci w 2004 roku i przetrwało do 2006. Do dziś krytycy wartości naukowej Wikipedii podają je jako sztandarowy przykład braku profesjonalizmu encyklopedii. Za drugi przykład niech posłuży zakaz korzystania z Wikipedii jako źródła przez amerykańskich studentów przy pisaniu prac naukowych i testów z powodu ich bezkrytycznego podejścia do tego światowego, sieciowego projektu.
Całkiem niedawno okazało się również, że Instytut Pamięci Narodowej powołuje się na Wikipedię publikując swoje katalogi. Rzecz dotyczyła dwóch nazwisk Władysława Gomułki i Andrzeja Werblana. Po ujawnieniu tej nie do końca wygodnej dla IPN-u sytuacji, odwołania do encyklopedii zniknęły z jego strony. Pozwolę sobie w tym miejscu zacytować serwis tvn24:

Rzecznik IPN Andrzej Arseniuk uchylał się od odpowiedzi na pytanie czy instytut traktuje internetową encyklopedię na równi z materiałami naukowymi. W końcu uznał to za błąd. Dariusz Siedlecki z Wikipedii twierdzi, że nikt z IPN nie konsultował wykorzystania tej encyklopedii przy tworzeniu katalogów.

Szczerze powiedziawszy ta sytuacja może być przykładem tego, że nawet w takich instytucjach, jak IPN znajdują się osoby, którym w swojej pracy zdarza się, że idą na łatwiznę (żeby nie powiedzieć, że na lewiznę - A gdyby okazało się, że w hasłach występują błędy?). Smutne jest to, że jeżeli w przypadku amerykańskich studentów bezkrytycyzm można tłumaczyć lenistwem, to w odniesieniu do historyków IPN ciężko podać racjonalny powód takiego zachowania. Myślę, że ten przykład również będzie przez długi okres czasu pokazywał jakiego podejścia do Wikipedii nie należy praktykować.
Od razu zaznaczę, że nie jestem krytykiem projektu tworzenia największej encyklopedii świata ale tak, jak ze wszystkimi publikacjami naukowymi i popularnonaukowymi uważam, że o prawdziwej nauce możemy mówić wtedy gdy jakiś fakt potwierdzimy w różnych (kilku, kilkunastu) źródłach.
Ostatni przykład pokazuje w jaki sposób, za pomocą Wikipedii, można komuś "dokopać" (chociaż pojawiają sie głosy, że jest to autoreklama pana, któremu stworzono hasło w Wikipedii, ale on się z nim, delikatnie mówiąc, nie do końca zgadza). Materiał video dotyczący tego problemu znajdziecie tutaj.
Polecam również kilka artykułów odnoszących się do tematu:
Jak komunista Batuta katolików mordował - Gazeta Wyborcza
Politycy poprawiali życiorysy w Wikipedii - Gazeta Wyborcza
Henryk Batuta żył 15 miesięcy - Przekrój
Wikipedia pospolite ruszenie encyklopedystów - EBIB
Wikipedia źródłem wiedzy dla IPN - gazeta.pl
ipn 2.0 - posta z bloga netto.blox.pl
List do przekroju - Wikipedyści nie są plagiatorami - blog adas@dziugger-jogger
Głos za Wikipedią - anonimowi użytkownicy tworzą realną wartość? - Historia i Media
Oświadczenie Stowarzyszenia Wikimedia Polska
I na koniec ostatnio znalezione w sieci - Here Comes Another Bubble - The Richter Scales - video o Web 2.0

* Zdjęcie pożyczone z portalu gazeta.pl

P.S. Jak kilka dni temu donosił Kurier Lubelski w Wikipedii bardzo ciekawie, atrakcyjnie i fantastycznie opisany był (na szczęście już poprawiono) nasz region. Jednak z tych trzech terminów chyba tylko "fantastycznie" oddaje obraz tego opisu. Pełny artykuł znajdziecie tutaj.

Gadżety 2008 roku

2007-11-25T11:35:00.001+01:00

Amazon Kindle, bo o nim mowa, jest najnowszym eBookiem, który pojawił się na amerykańskim rynku. Leciutki, cieniutki i pojemny (może pomieścić kilkaset tutułów) to tylko kilka zalet tego wyglądem przypominającym książkę urządzonka. Wprawdzie nie spotkałem jeszcze osoby, która namiętnie oddaje się pasji czytania książek na ekranie domowego komputera, ale jestem zdania, że Kindle ma szansę to zmienić. No właśnie, Kindle nie jest zwykłym komputerem. Jako jeden z pierwszych, na masową skalę, wykorzystuje technologię elektronicznego papieru. Ba... rewolucjonizuje tę technologię. Warto zaznaczyć, że mamy przy tym możliwość korzystania z wirtualnego sklepu, w którym jest do dyspozycji ponad 88 tysięcy książek, gazet i czasopism (amerykańskich w tym New York Times, Washington Post, TIME oraz europejskich takich jak Le Monde, Frankfurter Allgemeine czy The Irish Times).
Dla lepszego ukazania możliwości Amazon Kindle'a polecam stronę główną projektu oraz kilka prezentacji.

Kindle kosztuje 399$. Czy to dużo? Trudno powiedzieć. Fakt, że przy dzisiejszym niskim kursie dolara jest to cena, która dla smakosza nowinek technologicznych i zapalonego czytelnika chyba nie jest zbyt wysoka.
Dodam, że urządzenie ma kilku konkurentów m. in. Sony Reader PRS 505 (model 500 można kupić za 200$), HP Reader Book i iREX iLiad (ok. 500$)

Na filmowo

2007-11-18T20:41:00.000+01:00

Każdy ma czasem zły dzień...

Odnośnie powyższego video polecam artykuł pt. Biurowe wybuchy gniewu zamieszczony w serwisie Gazeta.pl

Z braku czasu na napisania dłuższego postu proponuję obejrzeć, ostatnio wykopane, Największe internetowe klipy wideo...

oraz
10 najlepszych ekranizacji prozy Kinga
ranking przygotowany przez twórców serwisu Popcorner.pl
Szkoda tylko, że nie uwzględniono w nim filmu pt. Sekretne okno z rewelacyjną rolą Johnnego Depp'a.

I na koniec zapowiedź rosyjskiej superprodukcji pt. 1612 zrealizowanej z udziałem polskich aktorów, w tym Michała Żebrowskiego w roli polskiego hetmana, którego głównym celem jest zdobycie tronu Rosji w czasach Wielkiej Smuty (1605 - 1612)

Edukacja 2.0

2007-10-19T08:41:00.001+01:00

Witam po dłuższej przerwie.
16 października, w Warszawie odbyła się konferencja pt. "Edukacja Warszawska 2.0" zorganizowana przez Edwina Bendyka i Mirosława Filiciaka oraz Biuro Edukacji miasta Warszawy.
Prelegenci próbowali odpowiedzieć na pytania, które nurtują dzisiaj środowisko nauczycieli oraz wykładowców. Były to między innymi: Jak będzie wyglądać kultura i edukacja w przyszłości? Jak nauczać w dobie komputera, internetu i komórki?
Wśród wielu ciekawych i wciągających wykładów i prezentacji warto wymienić wystąpienie Remigiusza Lisa, który przedstawił ideę bibliotek cyfrowych i ich rozwój do dnia dzisiejszego. Zwrócił on uwagę na uatrakcyjnienie rewitalizacji zbiorów bibliotek w sieciach rozległych. Dzięki nowym technologiom i możliwościom projekt tworzenia Bibliotek Cyfrowych umożliwia użytkownikom nie tylko korzystanie ze zbiorów w postaci elektronicznej, ale również pozwala im wzbogacać te zbiory o swoje publikacje, które mają oni w swoich domowych biblioteczkach. Trafne również wydaje się być stwierdzenie Remigiusza, że w istocie biblioteki leży otwartość i komunikowalność. Technologie cyfrowe dają szansę aby spełnić pragnienia twórców dzieł i publikacji. Warto zaznaczyć, że projekt Bibliotek Cyfrowych Libra ma na celu stworzenie platformy, która umożliwiłaby planowanie, gromadzenie, opracowanie oraz dostęp do elektronicznych publikacji przygotowywanych przez kilkudziesięciu redaktorów z 28 instytucji współtworzących ich zasób oraz udostępnienia tych treści nieodpłatnie za pośrednictwem internetu.
Ciekawy punkt widzenia zaprezentował Prof. Krzysztof Wielecki z Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Zwrócił on mianowicie uwagę na to jak możemy wykorzystać nowe technologie w edukacji i wychowaniu dzieci i młodzieży oraz jakie pojawiają się tutaj trudności. Słusznie dostrzeżono fakt, że społeczeństwa, które najodważniej "biorą się" za Nowe Media mają się najlepiej. Przykładem może być Finlandia, która po 1989 roku zainwestowała w technologie tworząc zarówno szanse zbiorowe, jak i indywidualne dla każdego mieszkańca tego kraju. Nie bez znaczenia wydaje się tutaj fakt, że dzisiaj oprócz przemysłu ciężkiego liczy sie również kultura i edukacja. Dlatego też inwestycje w rozwój tych ostatnich będą się wiązały z rozwojem intelektualnym zarówno dzieci, jak i dorosłych. Jedną z faz rozwoju człowieka to faza myślenia konkretno-obrazowego, a dzisiejszy świat i kultura internetu to nic innego jak jej odzwierciedlenie.
Ciekawe problemy zostały również poruszone w prezentacji Grzegorza Stunży - autora Hiperbloga. Tytuł wystąpienia - "Edukacja przyszłości?". Trafnie postawione pytania i problemy pokazały nam jak mogłaby wyglądać edukacja medialna oraz to czy edukacja będzie wspólnym uczeniem się, czy nauczaniem przez "elektronicznego profesora". Ciekawe wydaje się również nazwanie szkoły funkcjonującej w dniu dzisiejszym: "szkolna kuźnią papierków", której alternatywą mogą być sieciowe społeczności edukacyjne .

Więcej informacji i notatek z konferencji na blogu Kultura 2.0. Już niedługo na jego łamach powinien sie pojawić zapis audio (tak przynajmniej zapewniają autorzy).

Teraz inne ciekawe zjawisko, które w ostatnich dniach mogliśmy zaobserwować w internecie.
11 października w godzinach wieczornych nadarzyła się okazja aby uczestniczyć w pierwszym polskim koncercie zorganizowanym w Second Life na Wyspie Play. Rzecz dotyczy retransmisji piosenek Marka Grechuty, które mogliśmy wysłuchać podczas koncertu w Klubie Stodoła 9 października 2007 r. Koncert został zorganizowany pod tytułem "Ocalić od zapomnienia".
15-minutowy zapis możecie obejrzeć za pośrednictwem Google Video.

Na koniec zachęcam do korzystania z nowego serwisu nauki języków obcych - Mango
Szczegółowy opis projektu znajdziecie na blogu Antyweb.

P.S. W sieci pojawił się nowy blog dotyczący książek elektronicznych (i nie tylko) - BookBlog.pl. Serdecznie zachęcam do lektury.

branded content

2007-10-03T07:58:00.000+01:00

Witam
W nawiązaniu do poprzedniego postu chciałbym Wam dzisiaj przedstawić nowy projekt, który również ma wiele wspólnego z reality show. "Branded Content" czyli "reklamowa treść" wcześniej widoczna w wielu amerykańskich projektach (np. Lonelygirl15), zawitała do Polski w postaci AlleShow. "Branded Content" jest to widowisko, które ma za zadanie promować jakąś markę. W tym przypadku jest to Allegro.pl. Któż z Nas nie korzystał z tego serwisu? Wielka giełda i ogromny wybór towarów (również nowych) już dzisiaj ma wielu zwolenników. Sam do nich należę.
Teraz krótko o tym czego dotyczy ten program. Dwóch uczestników wybranych z ogromnej liczby chętnych ma za zadanie urządzić mieszkanie kupując produkty z Allegro. Nie muszę chyba dodawać, że płacą pieniążkami z nie swoich portfeli. Kilkuminutowe filmiki zamieszczone na YouTube oraz w specjalnym serwisie AlleShow.pl dotyczącym tego projektu mają za zadanie przybliżyć Nam codzienne rozterki i decyzje, które podejmują Luiza i Grzegorz. Oprócz treści audiowizualnych mamy tu również do dyspozycji blogi dwójki bohaterów oraz forum, na którym możemy wymieniać się uwagami na temat programu. Podsumowując, ciekawy pomysł i równie ciekawe wykonanie. Zobaczymy jak będzie dalej.

Innym ciekawym projektem, który pojawił się ostatnio w sieci jest program Tomasza Lisa pt. "Co z Polską?". Jest to niejako kontynuacja wcześniej obecnej na antenie Polsatu popularnej audycji - jednak teraz przygotowywanym specjalnie na potrzeby nowych mediów. Trzeba zaznaczyć, że jest to chyba pierwszy w Polsce program, prowadzony przez tak znanego dziennikarza, który nadawany jest tylko i wyłącznie za pośrednictwem Internetu.

Następnym projektem, do korzystania z którego chciałbym Was dzisiaj namówić jest WIRTUALNY PILOT TV. Dodam, że serwis jest mojego autorstwa i dotyczy szeroko komentowanego dzisiaj problemu związanego z telewizją w internecie oraz podcastami. Powstał on z myślą o osobach, które zainteresowane są wirtualna rozrywką. Ze względu na to, że Internet odgrywa w Naszym codziennym życiu coraz większą rolę i coraz więcej osób korzysta z tego multimedium - mam nadzieję, że Wirtualny Pilot TV przypadnie Wam do gustu i będziecie jego częstymi gośćmi. Oprócz poszczególnych linków do różnych stacji telewizyjnych z całego świata serwis gromadzi również odnośniki związane z audycjami, które moim skromnym zdaniem są warte zobaczenia. Selekcja jest oczywiście subiektywna dlatego wszelkie uwagi co do zawartości strony będą mile widziane. Oprócz filmu, sportu, muzyki i informacji polecam również audycje naukowe, które na bieżąco będę aktualizował.

Mam nadzieję, ze serwis przypadnie Wam do gustu i będę mógł liczyć na Waszą pomoc w jego tworzeniu. W niedługim czasie powinno pojawić się forum, na którym będziecie mogli zgłaszać swoje uwagi.

Serdecznie zapraszam!!!

Już teraz serwis dostępny jest pod adresem:
www.pilot-tv.xt.pl
A w niedługim czasie (mam nadzieję, że jeszcze dzisiaj) znajdziecie go pod: wirtualnypilot.umcs.lublin.pl

Kid Nation

2007-09-17T10:01:00.000+01:00

W trakcie dzisiejszej, porannej prasówki natknąłem sie na artykuł pt. "Dzieci u wielkiego brata" autorstwa Marcina Bosackiego zamieszczonego w Gazecie Wyborczej. Jako, że w kręgu moich zainteresowań znajdują się problemy powiązane zarówno bezpośrednio z tradycyjnymi mediami, jak i multimediami nie mogłem przejść obok tego nowego zjawiska obojętnie i bez komentarza. Termin reality show nie jest chyba dla nikogo obcy. Każdy z nas przynajmniej raz w życiu na pewno widział Big Brothera, Bar, Dwa Światy, Amazonki, Gladiatorów czy Łysych i Blondynki (tytułów trzech ostatnich nie jestem pewien). Wydaje mi się, że można dziś śmiało stwierdzić, że jeśli w przypadku pierwszych dwóch (Big Brother - edycja 1 i Dwa Światy) mogliśmy jeszcze mówić o czymś nowym i świeżym, tak następne pomysły i kalki wcześniej wymienionych powodowały w większości przypadków niestrawność oraz chęć przełączenia odbiornika na inny kanał. Dość powiedzieć, że od kilku dni (czy tygodni) mamy możliwość obserwacji nowej, polskiej edycji Big Brothera. Od razu się przyznam, że z ciekawością obejrzałem fragment premierowego odcinka gdzie prezentowano przyszłych mieszkańców domu wielkiego brata. Ów ciekawość wzbudziło zapewne to, że w tytule programu znajdują się cyfry "4.1". Wydawać by się mogło, że może mieć to jakiś związek z siecią i nowymi mediami. Tak jakoś od razu mi się skojarzyło z terminem 2.0. Rzeczywiście prezentacja uczestników była poprzedzona pokazem ich avatarów. Pomysł jak dla mnie do bani. Chyba tylko chęć przyciągnięcia do TV jak największej grupy młodych odbiorców sprawił, że ten łatwy (i chyba nietrafiony) chwyt marketingowy przeszedł. Teraz kilka uwag o osobach, które są głównymi bohaterami spektaklu. I tutaj można śmiało stwierdzić, że są to postacie, które nie mają zbyt dużo do pokazania i powiedzenia. Ciągły "lans" i zachowanie poniżej jakiejkolwiek normy to coś co dopycha, a nie przyciąga (mam nadzieję). W pierwszej edycji mieliśmy do czynienia z "przekrojem" praktycznie całego społeczeństwa. Był i strażnik miejski, student, kucharz itd. A tutaj? Szkoda gadać.
...Ja w ogóle nie wiedziałam co ja powiedziałam. Nawet teraz tego nie rozumiem... (jedna z wypowiedzi uczestników)

Polecam również artykuł pt. "Czy Big Brother jest kontrowersyjny?", .
Teraz o nowym projekcie, który szykuje amerykańska telewizja CBS. Dzieci i reality show. Czyżby media sięgnęły bruku? Czy, biorąc pod uwagę chęć wypromowania swoich pociech to łatwy sposób na sukces? Proponuję zapoznać się z artykułem Marcina Bosackiego oraz zobaczyć materiał promujący Kid Nation w serwisie You Tube. Ocenę pozostawiam każdemu z osobna.

Na koniec proponuję pozostać jeszcze przez chwilę przy temacie i przenieść się na stronę nowego reality show, którego nazwa to już nie Big Brother a Pig Brother czyli nic nie ujmując - świński brat. Tylko ciekawe jak wyglądają tutaj nominacje i co jest ich konsekwencją?

P. S. Ostatnio miałem okazję obejrzeć film pt. Idiokracja. Sam obraz raczej słaby ale pierwsze dwie minuty kapitalne. Gorąco polecam!!!

Zdjęcie pożyczone z serwisu Gazeta.pl

2007-09-13T10:28:00.000+01:00

Witam
Trochę długo nie pisałem ale nie codziennie zostaje się ojcem. Dlatego też wszystkie inne rzeczy zeszły na dalszy plan. W każdym bądź razie Lena Wiktoria ma sie bardzo dobrze i rośnie... Ja ze swojej strony jeszcze raz dziękuję za komentarze do ostatniego postu.

Dzisiaj chciałbym się bliżej przyjrzeć kilku rzeczom związanym z tradycyjnymi mediami oraz internetem. Na początek z lekka i dwa seriale, które szczerze polecam i zachęcam do oglądania.

Wczoraj podczas popołudniowej drzemki mojej córeczki obejrzałem dwa pierwsze odcinki nowego, polskiego serialu pt. Ekipa. Świetnie odtworzone role aktorów oraz dobrze zaplanowana akcja sprawiły, że przez prawie dwie godziny nie mogłem oderwać wzroku od odbiornika TV. A to się rzadko zdarza. Dzisiaj w serwisie gazeta.pl zamieszczona jest rozmowa z Agnieszką Holland - pierwszym reżyserem serialu. Ograniczę się tutaj do jednego cytatu z tej rozmowy:

...jak zaczął się stan wojenny, pamiętasz, ludzie pisali na murach "Zima wasza, wiosna nasza". Wprawdzie to nie była ta wiosna, ani następna, ani jeszcze następna, ale przyszła. I naprawdę była nasza. Dlatego jestem przekonana, że opcja z "Ekipy" w końcu zwycięży i zaczną nami rządzić ludzie wyzbyci nienawiści, dla których jedyną motywacją do rządzenia - przy wszystkich błędach, dramatach, słabościach - będzie poczucie pełnienia misji, obywatelskiej służby narodowi i społeczeństwu, rozumienie i szacunek dla zasad demokracji. Chyba że...

Wszystkim zainteresowanym polecam serwis EKIPY.

Drugi, godny polecenia serial to House M.D. Akcja każdego odcinka jest tutaj związana bezpośrednio z doktorem Gregorym Housem - cynicznym (czasem chamskim) lecz genialnym medykiem. Wraz ze swoimi współpracownikami (młodymi adeptami sztuki medycznej) próbuje on zdiagnozować i oczywiście wyleczyć choroby, na które cierpią jego pacjenci. A nie jest to najczęściej takie łatwe...
W związku z powyższym tematem polecam również post z bloga PopCorner pt. House M.D. - Co na to doktor Burski?
W nawiązaniu do serialu warto zatrzymać się również na chwilkę przy serwisie Youtube i zobaczyć twórczość internautów powiązaną z jednym z ulubionych medyków XXI wieku..

Ciekawym zjawiskiem, któremu chciałbym abyście się dzisiaj także przyjrzeli to problem : Do czego mogą służyć książki? Czy tylko do czytania?. A skoro jesteśmy przy temacie książkowym to warto zobaczyć też zdjęcia najpiękniejszych bibliotek świata. Nie wiem jak Wy ale ja bardzo chętnie popracowałbym w jednej z nich choć przez godzinkę.

Na koniec proponuję wizytę w polskim portalu dotyczącym gry Second Life.
Pozdrawiam

2007-08-17T15:23:00.000+01:00

Mam Córeczkę!!!
Urodziła się 7 sierpnia i jest prześliczna.
Malutka Lena Wiktoria Gmiterek.

2007-08-03T11:59:00.000+01:00

Witam po bardzo, bardzo długiej przerwie. Wprawdzie obiecywałem w ostatnim poście, że będę więcej pisał ale niestety brak czasu w ostatnich miesiącach sprawił, że nie dałem rady.
Na początku chciałbym pozdrowić znajomych, z którymi spędziłem miesiąc w Paryżu. A są to Eliza, Justyna, Michał i Tomek. Wprawdzie jesteśmy z różnych stron Polski, ale mam nadzieje, że w niedalekiej przyszłości spotkamy się abyśmy mogli powspominać dni spędzone w stolicy Francji.
Pozdrawiam również Przemka i pracowników Biblioteki Polskiej (w szczególności Panią Ewę Rutkowski), którzy często pomagali mi w mojej pracy badawczej.

A teraz coś z innej beczki. W jednym z ostatnich numerów Gazety Wyborczej ukazał się bardzo ciekawy wywiad z Dominikiem Batorskim, socjologiem z Uniwersytetu Warszawskiego. Temat wywiadu - Dlaczego Internet nie wyrównuje szans społecznych? Czy rzeczywiście jest tak źle? Na pewno warto się nad tym problemem głębiej zastanowić i spróbować znaleźć jego rozwiązanie. Z drugiej strony polecam interesujący artykuł Marty Strzeleckiej pt. Kłamstwa Internetu.

Na łamach serwisu Wiadomości24 pojawił sie ostatnio artykuł dotyczący ,,naprawiania'' zniszczonych książek. Wychodząc z założenia, że książki są na wagę złota na pewno przyda się ta lekcja. Nauczycielem jest tutaj jeden z dziennikarzy ,,obywatelskich' serwisu - Małgorzata Michnowicz z Gdańska. Trzeba przyznać, że problem zniszczonych książek i ich naprawy został tutaj pokazany w bardzo fajny i pomysłowy sposób. Dodać tylko można, że za materiał szkoleniowy służy tak ostatnio ,,znienawidzone'' Ferdydurke Gombrowicza. Najlepszym zakończeniem tego wątku zdaje sie być tytuł artykułu: Zanim wyrzucisz książkę, spróbuj ja naprawić!

W związku z rocznicą Powstania Warszawskiego polecam również galerię zdjęć przygotowaną przez Mateusza - jednego z użytkowników foto-albumu Picasa.
Na uwagę, w temacie fotografii w ujęciu historycznym, zasługuje również serwis, na łamach którego przedstawiono zdjęcia mające wielki wpływ na historię świata.

Na koniec proponuję powrócić do mojego postu związanego z wirtualnym światem Second Life.
Miło jest mi zakomunikować, że jednym z pierwszych polskich miast, które zaistniało w ,,wirtualu'' jest Kraków. Kiedy Lublin???..... O projekcie krakowskim możecie przeczytać w artykule Anety Zadrogi pt. Kraków zaczyna drugie życie w Second Life.
I ostatni link odsyłający nas do najnowszego klipu związanego z bibliotekami w Drugim Życiu.

Pozdrowienia z Paryża

2007-05-06T11:01:00.000+01:00

Witam

Ostatnio nie miałem zbyt wiele czasu na pisanie postów ale mam nadzieję, że uda mi się to nadrobić. Spowodowane to było najpierw przygotowaniami do wyjazdu na stypendium, a przez ostatnie kilka dni aklimatyzacją w nowym ale jakże pięknym zakątku świata.

Paryż... niesamowite miejsce gdzie na każdym kroku widać ślady historii i rozwoju europejskiej kultury. Muszę się jednak przyznać, że jechałem tutaj z lekką obawą, obce miejsce, obcy ludzie, obcy język. Moja przygoda zaczęła się już na lotnisku Charlesa de Gaulle'a gdzie jeden z pracowników obsługi rzucając bagażami, uszkodził mi moją walizkę. Wtedy pomyślałem: Oho, zaczyna się.... Po pierwszym dniu pobytu, jednak wszelkie uprzedzenia zniknęły niczym za sprawą czarodziejskiej różdżki.
Chyba każdy z Nas zastanawiał się co stanowi o magii tego miasta. Historia, wielokulturowość, zabytki? Dla mnie na pewno w jakiejś części są to bukiniści i Dzielnica Łacińska oraz Biblioteka Polska, w której prowadzę moje badania.
Często można usłyszeć, że bukiniści tworzą najdłuższą księgarnię świata. Ich budki i "zielone skrzynie" z książkami, czasopismami, płytami analogowymi i cd oraz ostatnio płytami dvd, stanowią o tym, że każdy kto choć raz miał okazję przechadzać się wzdłuż Sekwany poczuł na pewno magię tego miejsca.
Biblioteka Polska w Paryżu jest najstarszą tego typu instytucją kulturalną na Zachodzie, swoimi początkami sięga pierwszej połowy XIX wieku kiedy to w wyniku klęski Powstania Listopadowego zaczęły do Francji napływać rzesze Polaków. Jej dzieje są związane z takimi osobistościami jak Adam Mickiewicz, Julian Ursyn Niemcewicz, Władysław Zamoyski, Adam Czartoryski, Stanisław Małachowski czy Zygmunt Krasiński. Od roku 1898 do 1926 dyrektorem tej placówki był syn Adama Mickiewicza - Władysław, który gromadził przez lata kolekcje pamiątek i rękopisów po swoim ojcu co ma swoje odzwierciedlenie w założonym przez niego Muzeum Adama Mickiewicza. Ale Biblioteka to nie tylko miejsce gdzie gromadzono, opracowywano i udostępniano dokumenty to również centrum inicjatyw kulturalnych i naukowych oraz ośrodek współpracy polsko-francuskiej.

Powyższe zdjęcie zrobiłem wczoraj wieczorem, kiedy to punktualnie o godz. 22.00 wieża Eiffla zalśniła blaskiem tysiąca świateł. Poniżej moja codzienna droga do pracy i nabrzeże Sekwany ze straganami bukinistów.
Pozdrawiam

2007-04-18T17:25:00.000+01:00

Witam
Dzisiaj chciałbym zaproponować Wam wizytę w archiwach kilku ciekawych wydawnictw periodycznych. Pierwszym z nich jest archiwum czasopisma Wiedza i Życie.

Na stronie głównej projektu czytamy: "Wiedza i Życie" jest pismem popularnonaukowym. Pokazuje życie na wiedzy oparte i wiedzę wyrastającą z życia. O złożonym świecie i najnowszych odkryciach pisze językiem prostym i zrozumiałym. Ukazuje się od 1910 roku – regularnie jako miesięcznik od 1926 roku. Jest najstarszym czasopismem (najdłużej wychodzącym) spośród wydawanych dzisiaj w Polsce.

Nieczęsto zdarza się, że teksty, które ukazały się w poprzednich numerach są dostępne on-line, za darmo. W tym przypadku redakcja bardzo słusznie postawiła na czytelnika i tym sposobem mamy dostęp do ponad 3100 artykułów z lat 1996 - 2001.
Aby skorzystać z zasobów archiwum wybieramy jedną z trzech możliwości (spisów treści) - tematyczny, autorów lub numerów. Dodatkowo możemy skorzystać z wyszukiwarki Szukacz.pl.

Drugim polecanym przeze mnie serwisem jest nieoficjalne elektroniczne archiwum czasopisma Tajemnice Atari. Ach, Atari...800 XL, 65 XE. To były czasy... Dla przypomnienia, krótka prezentacja tego niezapomnianego cudeńka.

Spoglądając wstecz warto też nawiązać do jednego z periodyków skierowanego do dzieci i młodzieży. Świat Młodych był jedną z najpopularniejszych polskich gazet, która zgromadziła wokół siebie licznych czytelników. Na stronie czytamy: Moim celem jest stworzenie jak najbardziej kompletnej bazy informacji, dotyczącej komiksów jakie ukazywały się w ŚM. Znajdziesz tu również wszystko to, co jest związane ze Światem Młodych - jego historię, ciekawostki i wiele innych rzeczy, które będą się pojawiały w miarę upływu czasu. Obecnie dostępny jest tylko dział bibliografia, część historii i kilka komiksów.
Fakt, sam czytałem i z wielka starannością wycinałem komiksy z pierwszej strony, które później zszywałem tworząc w ten sposób książeczki z najpopularniejszymi wtedy historyjkami w obrazkach.

Na koniec teledysk pt. Librarian z kolekcji plików video YouTube.

2007-04-07T16:04:00.000+01:00

Kiedy Wielka Noc nastanie życzę Wam na Zmartwychwstanie dużo szczęścia i radości, które niechaj zawsze gości w dobrym sercu, w jasnej duszy i niechaj wszystkie żale zagłuszy.

Grzegorz Gmiterek

Obrazek pożyczony z serwisu http://www.theholidayspot.com/easter/

2007-03-24T21:36:00.001+01:00

Witam po dłuższej przerwie.
Dzisiaj chciałbym przedstawić Wam następne powody, które w dużym stopniu wyjaśniają znaczenie tradycyjnych bibliotek w XXI wieku. Jako, że w swoich postach odwołuję się do artykułu amerykańskiego badacza tych instytucji, a wymienił on aż 33 powody decydujące o tym, że tradycyjne książnice nadal są niezbędne, zdecydowałem się wybrać te, które z mojego punktu widzenia odgrywają najważniejszą rolę.

Internet uzupełnia biblioteki, ale nie jest w stanie ich zastąpić
Znów powrócę do dokumentów, które biblioteki udostępniają. Za jej pośrednictwem mamy dostęp do archiwalnych numerów czasopism i gazet. Dzięki temu zyskujemy możliwość dotarcia do różnych artykułów, które mogą być przydatne zarówno w badaniach prowadzonych przez naukowców, jak również studentów, uczniów itd. A internet i elektroniczne archiwa wydawnictw ciągłych?

Dla przykładu:
Gazeta Wyborcza: Dostęp jednorazowy (5 minut) - 3,66 zł. Miesięczny - 299,50 zł.
Rzeczpospolita: dostęp 3 - godzinny - 10, 98 zł.
Newsweek: Dostęp 24 godzinny - 2,44 zł. Miesięczny - 10,98 zł.
Press: Prenumerata miesięczna w ramach usługi Presserwis - 900 zł. - roczna 4900 zł.
No to ja dziękuję. Wolę iść do BIBLIOTEKI.

Biblioteki to nie tylko książki
W jakimś stopniu zostało to wyjaśnione w poprzednim punkcie, ale warto dodać, że współczesne biblioteki udostępniają również inne typy dokumentów. Oprócz książek i czasopism, możemy (czasami) skorzystać z płyt CD z muzyką, filmów na VHS, VCD, DVD, aplikacji i programów komputerowych (np. encyklopedie multimedialne) itp.
Najlepszym na to dowodem jest mediateka Planeta 11 w Olsztynie (muszę kiedyś odwiedzić), czy Mediateka we Wrocławiu.
Może nie będzie zbyt dużym nietaktem, jeśli zapytam: Dlaczego w Lublinie nie ma tego typu instytucji? Czy jest to spowodowane jakimiś szczególnymi powodami?
Chociaż z drugiej strony może niepotrzebnie się czepiam przecież pomysły są już od dawna. Polecam - Pomysły na urządzenie Teatru w Budowie. (dla niewtajemniczonych - w budowie od 33 lat. Ja mam 29.)

Zamykanie bibliotek jest równe odcięciu społeczeństwa od procesu rozwoju kulturalnego
Nic dodać, nic ująć.
Chociaż dzisiaj są osoby, które uważają, że inteligencja nie jest sprawą edukacji czy bibliotek, ale genów. Ja jednak pozostanę przy tradycyjnym modelu. Biblioteki są nieodłącznym elementem w prawidłowym rozwoju społeczeństwa (informacyjnego). Dlatego też, przykre jest, że Polacy czytają coraz mniej.
W Polsce działa coraz mniej bibliotek publicznych. Mało w nich nowości książkowych. I w dodatku nie istnieje żaden plan odświeżania księgozbiorów.
Ale co się dziwić: Tylko 50 proc. Polaków miało w ciągu ostatniego roku kontakt z książką.
Chociaż z drugiej strony Forum dotyczące książek na Gazecie.pl ma się całkiem dobrze.

Znowu się czepiam.
Na pocieszenie proponuje posłuchać rozmowy z Ireną Koźmińską, inicjatorką akcji "Cała Polska czyta dzieciom" w Poranku Radia TOK FM".
(Rozmowy w Radiu TOK FM - 22.03.07)

Internet to jeden wielki bałagan
Co tu dużo mówić. Dobrze, że ktoś wymyślił coś takiego jak Web 2.0. Może wreszcie uda się przynajmniej w jakimś stopniu posortować najważniejsze i najbardziej wiarygodne informacje. Ale póki co:
Dobrze, że są biblioteki, w których panuje porządek.
A tak swoją drogą polecam wycieczkę do amerykańskiego archiwum. Można by powiedzieć, że jest to lekcja: Jak to się robi...

Na koniec troszkę z innej beczki:
Ostatnio natknąłem się na ciekawą stronę, która w wielu problemach może być dla was dobrym rozwiązaniem.
Z drugiej strony przestrzegam przed wpisywaniem błędnych adresów WWW.
Polecam też, trochę sentymentalny powrót do przeszłości.
Na koniec reklama z Michaelem J. Foxem, w której biblioteka odgrywa prawie główną rolę.

2007-03-10T21:30:00.000+01:00

Wreszcie sobota. Po wyczerpującym tygodniu pracy zasiadam do mojego domowego komputera aby skreślić parę słów dotyczących informacji, które ostatnio przyciągnęły moją uwagę.

Chciałbym Wam dzisiaj zaproponować temat niezmiernie ważny i jednocześnie szeroko komentowany wśród osób na co dzień zajmujących się problemami bibliologii (studentów, bibliotekarzy, pracowników naukowych).
Powody, które ukazują znaczenie bibliotek oraz rolę zawodu bibliotekarza w społeczeństwie informacyjnym XXI wieku.

Zagadnienie to zostało szczegółowo opisane w jednym z artykułów zamieszczonych w serwisie DegreeTutor - odnoszącego się do szeroko pojmowanej informacji edukacyjnej, czyli informacji o edukacji i dla edukacji.
Autor artykułu, Will Sherman, w interesujący i ciekawy sposób przedstawia problem funkcjonowania bibliotek w XXI wieku. Czy rzeczywiście dokumenty elektroniczne to przyszłość bibliotek i książek, a tradycyjne książnice powoli odchodzą "do lamusa"?
Proponuję, na bazie tego artykułu, przyjrzeć się bliżej temu problemowi.
1. Nie wszystko jest dostępne w Internecie.
Trudno się z tym stwierdzeniem nie zgodzić. Chociaż zasoby światowej sieci są coraz bardziej pokaźne to jednak błędnym założeniem jest stwierdzenie, że jeśli czegoś nie ma w sieci to nie ma tego w ogóle.

Warto w tym miejscu przytoczyć przykład: Czasami, kiedy podaję moim studentom tytuł publikacji pochodzącej np. z lat 80' , dla której nie ma jeszcze stworzonego rekordu w katalogu OPAC i jest ona dostępna tylko poprzez wyszukiwanie w tradycyjnym katalogu kartkowym, przychodzą oni na zajęcia i mówią:
-Panie magistrze ale tego nie ma w Naszej bibliotece.
-A gdzie Państwo szukali? - pytam.
-No jak to gdzie, w katalogu komputerowym VIRTUI.
-Hm.....
Muszę się przyznać, że sam również czasami się na tym łapię.
Oczywiście można by tutaj wymienić również inne przykłady, które pokazują ograniczenia wirtualnego świata np. prawa autorskie.
2. Wirtualne (cyfrowe) biblioteki są w pewnym stopniu przeciwieństwem Internetu.
Jak to? Przecież dzięki internetowi istnieją . To właśnie sieć pozwala na dzielenie się dokumentami. Dlaczego Internetu nie nazwiemy np. megabiblioteką?
Will Sherman, w swoim artykule, odwołuje się do różnic zachodzących pomiędzy dwoma pojęciami: “Online Collections” i “Internet or Web Sources”. To drugie to nic innego jak ogrom informacji udostępnionych przez różnego rodzaju organizacje, instytucje, internautów itd. Wystarczy wpisać w okienku wyszukiwarki np. termin "information literacy". Wynik to 48,100,000 dokumentów. Dużo? Kto je wszystkie przejrzy? Nie mówiąc o szczegółowym zapoznaniu się z treścią. Rzeczywiście trudno jest w tym ogromie informacji wyłowić te najbardziej aktualne, wiarygodne i oddające sens terminu.
"Online Collections" to coś zupełnie innego. Są to dokumenty, które zostały wybrane, z czasami ogromnych księgozbiorów, ze względu na ich przydatność, charakter, cenność itp. Można śmiało stwierdzić, że stanowią one wiarygodne źródło informacji dla studentów, naukowców, użytkowników internetu i czytelników zainteresowanych danym tematem. Wiarygodne - dzięki temu, że wybór i opracowanie (obróbka graficzna) zawsze podlega ściśle określonym procedurom i są przeprowadzone przez wykwalifikowany zespół bibliotekarzy (np.Śląska Biblioteka Cyfrowa).

3. Dokumenty zgromadzone w sieci tylko w niewielkiej części są darmowe.
Wprawdzie istnieją takie przedsięwzięcia jak Projekt Gutenberg czy Polska Biblioteka Internetowa, jednak gromadzą one dzieła, do których prawa autorskie zazwyczaj dawno wygasły. Niestety dostęp do aktualnych informacji w postaci, między innymi, wyników przeprowadzanych badań naukowych bądź artykułów z wydawnictw ciągłych jest odpłatny. Jednak wcale nie musi to oznaczać sytuacji kiedy to My sami płacimy za możliwość zapoznania się z najnowszymi osiągnięciami nauki. Powołam się w tym miejscu tylko na jeden przykład - bazy pełnotekstowych czasopism naukowych takie jak EBSCO, ELSEVIER, SCIENCE DIRECT i inne. Instytucje, które umożliwiają dostęp do tych publikacji to właśnie biblioteki.

Więcej powodów, które świadczą o tym, że biblioteki są nieodłącznym elementem funkcjonowania społeczeństw informacyjnych - wkrótce.

Polecam również videoclip, hit z 1985 roku, zespołu Duran Duran, którego akcja dzieje się właśnie w bibliotece. Zachęcam też do zapoznania się ze skeczem Kabaretu Moralnego Niepokoju pod znamiennym tytułem – Biblioteka.

Post napisany na podstawie artykułu zamieszczonego w serwisie http://www.degreetutor.com/

P.S. Dostępny już jest Blog Biblioteka 2.0. Wszystkich zainteresowanych współpracą - w imieniu zespołu redakcyjnego serdecznie zapraszam.

2007-02-27T19:44:00.000+01:00

Dzisiaj parę przykładów z amerykańskiego podwórka.
Pierwszy z nich dotyczy współpracy bibliotekarzy i informatyków w ramach podnoszenia standardów usług bibliotecznych. W Polsce często mówi się o tym, że informatycy niechętnie podejmują pracę w bibliotece. Dlaczego? Podam jeden powód. Zarobki. Dobry specjalista nie jest zainteresowany rozwijaniem swoich umiejętności w takich miejscach jak tradycyjne książnice. Oczywiście są wyjątki np. współpraca programistów z bibliotekarzami w ramach tworzenia bibliotek cyfrowych. Ale jeden wyjątek nie czyni ogółu. Można się również zgodzić ze stwierdzeniem, że jeśli nie możemy znaleźć informatyka zainteresowanego pracą w bibliotece to znajdźmy bibliotekarza zainteresowanego informatyką. Czy jednak to wystarczy? Spróbujcie odpowiedzieć sobie sami na to pytanie.

A jak to wygląda np. w Stanach Zjednoczonych. Proponuję parę przykładów. Przykład 1, Przykład 2, Przykład 3, Przykład 4. Przy okazji dobra reklama zawodu bibliotekarza.
It's going to be OK.

Wykopałem również, tym razem w amerykańskiej blogosferze, ciekawy pomysł dotyczący Information Literacy. Dla przypomnienia termin ten oznacza umiejętność wyszukiwania, prawidłowego gromadzenia (w tym oceniania) oraz wykorzystania informacji. Więcej możecie przeczytać w artykule Lidii Derfert-Wolf pt. Information literacy - koncepcje i nauczanie umiejętności informacyjnych.

Ów pomysł w bardzo praktyczny i kreatywny sposób podchodzi do kwestii rozwiązania tego problemu. Aby zobaczyć na czym ono polega proponuje kliknąć w następujący link.

Buszując po światowych zasobach związanych z funkcjonowaniem bibliotek, natrafiłem również na stronę Biblioteki Publicznej w Chicago. Biblioteka ta oprócz książek w tradycyjnej piśmienniczej formie, zdecydowała się również na udostępnianie (on-line) audio book-ów. Liczba dostępnych tytułów z jednej strony zachwyca z drugiej powoduje, że zadaję sobie pytanie - Dlaczego nie u Nas?
Wizyta obowiązkowa.

Na koniec dzisiejszego postu, chciałbym Wam polecić jeden videoclip. Jest parę takich utworów, które nie wiem dlaczego, nie były nigdy obecne w polskich stacjach radiowych. Ten należał, parę lat temu, do włoskiej, ścisłej czołówki. Polecam!

Second Library

2007-02-21T16:21:00.000+01:00

W nawiązaniu do ostatnich postów chciałbym zachęcić Was do odwiedzenia forum bezpośrednio dotyczącego tematu Library 2.0. Jest ono tworzone przez bibliotekarzy cyfrowych skupionych wokół Śląskiej Biblioteki Cyfrowej. Muszę przyznać, że jest to jedna z tych cech, którą lubię w internecie najbardziej - współpraca osób z różnych części Polski (czasami świata) w ramach tworzenia jakiegoś, w tym przypadku jak najbardziej potrzebnego, projektu. Kreatywność jest w cenie. Ja oczywiście będę również brał aktywny udział w dyskusjach. Już się zarejestrowałem - mój Nick to Grzegorz. Dodam, że w niedalekiej przyszłości ma być również stworzony blog o tej samej nazwie. Mam nadzieję, że zarówno forum jak i blog będą miejscami gdzie wszyscy zainteresowani zastosowaniem nowych technologii i zjawisk (takich jak Web 2.0) w bibliotekach, będą mogli wspólnie dyskutować o idei Library 2.0. Do czego szczerze zachęcam.

Dzisiejszy post również dotyczy nowych trendów w bibliotekarstwie.

Od jakiegoś czasu jestem użytkownikiem Second Life (Drugiego Życia). Post - Second Life.
W rzeczywistości wirtualnej nazywam się Gregory Slade i moim ulubionym zajęciem jest zwiedzanie instytucji związanych z kulturą – będących częścią tego nowego projektu. A jest co zwiedzać. Kina, muzea i oczywiście… biblioteki. Wystarczy wpisać do wyszukiwarki termin Library i wyświetla się Nam na monitorze długa lista bibliotek z różnych części "wirtualnego świata".
Ktoś może zapytać:
Jaki jest sens odwiedzania "wirtualnej" biblioteki w Drugim Świecie?
Co może mi ona zaoferować? Wchodzić do świata wirtualnego tylko po to żeby pospacerować (albo polatać) sobie swoim avatarem (postacie stworzone przez nas na samym początku). Po co?

Oczywiście są to pytania jak najbardziej zasadne. Biblioteki, które możemy zwiedzić to miejsca gdzie wprawdzie nie mamy jeszcze możliwości czytania książek lub korzystania z innych dokumentów (po za kilkoma przypadkami) ale dostępne są tam przedmioty -mapy, komputery, obrazy, które umożliwiają przeskoczenie do katalogu OPAC lub serwisów internetowych powiązanych z daną instytucją. Warto dodać, że są to dopiero początki bibliotek w Second Life. Wszystko jest jeszcze przed Nami.

Widoczny jest tutaj jeszcze jeden bardzo ważny aspekt, który od razu zwrócił moją uwagę. Mianowicie, wiele definicji dotyczących bibliotek wirtualnych odnosi się do tych projektów jako różniących się od tradycyjnych książnic między innymi tym, że nie posiadają one swoich budynków (ścian, schodów itp.), czy np. pracowników (których widzimy i z którymi możemy porozmawiać, poprosić o radę lub poprosić ich o pomoc np. w odnalezieniu interesującej pozycji książkowej). I tutaj małe zaskoczenie. Biblioteki w Second Life są budynkami...tyle tylko, że wirtualnymi. Ba, często mamy do dyspozycji całą ulicę bibliotek stworzonych w ramach jednego projektu np. McMaster University w Hamilton w Kanadzie. Spacerujemy sobie wzdłuż takiej uliczki, wchodząc do poszczególnych budynków, w których możemy np. skorzystać z komputera, zasiąść w wygodnym fotelu, zagrać na pianinie, czy zapoznać się z historią np. uniwersytetu, do którego biblioteka należy. Osobiście bardzo polubiłem te wycieczki. Jednak elementem, który mnie najbardziej przyciąga do tych wirtualnych miejsc to możliwość nawiązania kontaktu z pracownikami i użytkownikami tych instytucji .

Ciekawym doświadczeniem była wycieczka do jednej z książnic (niestety nie pamiętam której-jest ich w Second Life sporo) w której natknąłem się na dwóch pracowników tzn. ich avatarów. Bardzo miła Pani i Pan od progu, jak tylko otworzyłem wrota, przywitali mnie słowami: Hello Gregory. How can We help You?
Po krótkiej wymianie uprzejmości i przedstawieniu się i swoich macierzystych uczelni i bibliotek, rozmowa przeszła na tematy związane z Library 2.0 i nowych technologii wykorzystywanych w Naszej pracy. Byłem również świadkiem sytuacji kiedy bibliotekarzy udzielali odpowiedzi na różne pytania innych użytkowników (w tym studentów). Na koniec zostałem zaproszony do udziału w grupie dyskusyjnej związanej z tematem "The Effects of Technology on Libraries."

Muszę przyznać, że doświadczenie to w bardzo dużym stopniu wpłynęło na moje postrzeganie zawodu bibliotekarza. Oczywiście wcześniej było ono jak najbardziej pozytywne, jednak jeszcze raz utwierdzony zostałem w przekonaniu, że w dzisiejszym świecie zawód bibliotekarza JEST NADAL NIEZBĘDNY i odgrywa on ogromną rolę - również w "virtualu".

Podczas mojej czteroletniej pracy w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej, wiele razy spotkałem się z pytaniem zadawanym przez moich studentów:
Panie magistrze a co my będziemy w takiej bibliotece wirtualnej robić? Przecież wszystko zrobią za nas informatycy.

W odpowiedzi, zawsze podawałem przykłady polskich projektów, między innymi Polskiej Biblioteki Internetowej - projektu z skądinąd bardzo potrzebnego, który na początku był realizowany właśnie przez informatyków. Od kilku tygodni przywołuję również biblioteki Second Life i jeśli mam tylko okazję (techniczne możliwości) staram się je pokazywać.

Warto zauważyć, że nawet takie projekty jak Second Life, wydawałoby się, że stworzone głównie w celach rozrywkowych, nie mogą się obejść bez bibliotek i co ważniejsze bez bibliotekarzy. Oby tak dalej. Ja mam nadzieję, że już niedługo będziemy mogli zwiedzać również polskie instytucje informacji dostępne w Drugim Życiu.

Polecam również blog Second Life Library 2.0 oraz kilka klipów video związanych z omawianym przeze mnie tematem. 1, 2, 3 . Zachęcam też do zapoznania się z artykułem pt. Virtual Transformation zamieszczonym w kanadyjskim czasopiśmie The Hamilton Spectator.

Pozdrawiam.

Web 2.0 + Library = Library 2.0 (cd)

2007-02-11T16:35:00.000+01:00

Dzisiaj kończę charakterystykę Library 2.0. Oczywiście moje posty to tylko mała cząstka bardzo rozległego tematu. Mam również nadzieję, że Was nie zanudziłem ale wydaje mi się, że temat jest warty zastanowienia. Pełny tekst artykułu przesłałem redakcji EBIB-u więc myślę, że za jakiś czas powinien się ukazać w Elektronicznym Biuletynie. Póki co, zapraszam do zapoznania się z ostatnim postem (na razie - do tematu na pewno powrócę w przyszłości).

Rozważając temat zwiazany z Web 2.0, czy konkretniej Library 2.0 warto powołać się również na słowa Marshalla McLuhana, wielkiego kanadyjskiego „proroka” przyszłości mediów. Komputer jako narzędzie do badań i komunikacji może usprawnić odzyskiwanie informacji, wyprzeć potężne biblioteki, przywrócić jednostkom funkcję encyklopedyczną oraz umożliwić szybki i płatny dostęp do starannie wybranych danych. Oczywiście płatny dostęp do najbardziej aktualnych i wiarygodnych informacji jest jednym z elementów dzisiejszej wirtualnej rzeczywistości informacyjnej – Elsevier, Oxford Journals czy wcześniej wspomniane Ebsco i Science Direct. Warto dodać, że cytat ten pochodzi z 1979 roku, a funkcja encyklopedyczna może być dzisiaj również odczytywana jako wkład internautów w budowę ,,contentu” internetu – zarówno haseł w Wikipedii, krótkich filmów w You Tube czy ,,społecznego dziennikarstwa internetowego” związanego np. z polskim serwisem Wiadomości 24. Jest to również tworzenie ogromnych zasobów ,,nowych” otwartych wirtualnych bibliotek, z których już dzisiaj korzystają internauci na całym świecie. Przykładem takiej otwartej, wirtualnej biblioteki może być również amerykańskie Archiwum Internetowe, którego hasłem przewodnim jest uniwersalny i powszechny dostęp do wiedzy.

Myślę, że warto powołać się na jeszcze jeden cytat McLuhana.: Prawdziwe zadanie komputera w przyszłości nie będzie miało nic wspólnego z wyszukiwaniem. Będzie to raczej czyste odkrywanie, ponieważ wykorzystujemy naszą pamięć do wielu celów, głównie nieświadomie... Gdy szybko możemy sobie przypomnieć jakieś fakty, nabierają one nowego, mitycznego i strukturalnego, znaczenia, które jest obce zwykłej percepcji. Tak więc komputer...odsłonił wiedzę o mitach, wzorach, strukturach i profilach, a wszystkie one obfitują w odkrycia. Zgodzę się również z Marią Kocójową, która w swoim artykule pt. Internet jako źródło do badań bibliotekoznawczych stwierdza, że wymienione przez McLuhana ,,odkrywanie” to nic innego jak główny cel nauki a rozbudowany system informacji (World Wide Web) oferuje wzajemną inspirację i efekt synergii, zacieranie różnic między nadawcami i odbiorcami komunikacji.

Library 2.0 jest właśnie takim zjawiskiem, które według mnie oddaje sens tego ,,odkrywania”. Zaznaczę, że odkrywania „uniwersalnego”, czyli takiego, które może być przeprowadzone nie tylko przez profesjonalnego badacza, bibliotekarza czy brokera informacji ale również przez ucznia, studenta lub osoby starsze (warto zapoznać się z blogiem najstarszego polskiego blogera Pana Zdzisława Stankiewicza Ławeczka.)

Jakie narzędzie może wykorzystać bibliotekarz w Bibliotece 2.0, aby komunikacja pomiędzy nim a czytelnikiem (użytkownikiem) była coraz lepsza, a jej wyniki służyły wszystkim zainteresowanym pogłębianiem wiedzy zarówno z zakresu różnych dziedzin nauki, jak również informacji dotyczących rozrywki (film, telewizja, muzyka, gry itp.)?

Odpowiedzi na te i inne pytania...wkrótce.
Zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.

Web 2.0 + Library = Library 2.0 (cd.)

2007-02-09T10:13:00.000+01:00

Witam
Kontynuuję dzisiaj wątek dotyczący zjawiska Library 2.0.

Myślę, że interesujące wnioski dotyczące tego tematu nasuwają się po przeczytaniu książki pt. Netokracja. Nowa elita władzy i życie po kapitalizmie Alexandra Barda i Jana Söderqvista. Ciekawe jest również jedno ze spostrzeżeń poczynionych przez autorów. Dotyczy ono dzisiejszych mediów elektronicznych i cyfrowych, które dzięki swojemu rozwojowi doprowadziły do najbardziej wszechstronnej rewolucji informacyjnej. Przez długi czas myśleliśmy, że głównym zadaniem komputera jest „myślenie” – wytworzenie sztucznej inteligencji, która znacznie przewyższy naszą własną. W przytoczonym fragmencie autorzy odwołują się również do przykładu Deep Blue czyli komputera, który wygrał w szachy z mistrzem świata Garrim Kasparowem. Rzeczywiście bardzo wiele osób twierdziło wtedy, że ludzkość osiągnęła punkt, do którego zmierzała – stworzenie ,,myślącej” maszyny. Nie można się jednak nie zgodzić ze spostrzeżeniem, że technologia zmierzała jednak w zupełnie innym kierunku – w stronę komunikacji w sieci. I ta komunikacja jest jedną z najbardziej charakterystycznych dla ,,nowych mediów”.

Według Barda i Söderqvista Internet jest czymś zupełnie nowym – to medium, w którym każdy może stać się producentem, jak i konsumentem tekstu, obrazu, dźwięku. Słuszne jest również stwierdzenie, że trudniej wyobrazić jest sobie coś bardziej inspirującego – w sieci wszyscy jesteśmy autorami, wydawcami i producentami, nasza wolność ekspresji nie ma ograniczeń, a potencjalna widownia jest nieograniczona. Oceany wszystkich możliwych informacji dostępne są za pomocą jednego kliknięcia myszy.

Terminu Library 2.0 jako pierwszy użył Michael Casey, amerykański badacz bibliotek i technologii informacyjnych. Po raz pierwszy termin ten pojawił się na jego blogu LibraryCrunch w 2005 roku w poście pt. Librarians Withou Borders (Bibliotekarze bez granic). Według niego termin ten oznacza wyszukiwanie informacji na tematy związane z nauką, kulturą, ale również rozrywką. Wyszukiwanie to przeprowadzają bibliotekarze przy aktywnym udziale użytkowników internetu i czytelników bibliotek. Najważniejszymi aspektami Biblioteki 2.0 jest zarówno przełamywanie ograniczeń czasu, jak i przestrzeni z jednoczesną zmianą ,,polityki” tradycyjnych bibliotek.

Jak słusznie zauważył Adam Dudczak z Poznańskiego Centrum Superkomputerowo-Sieciowego, Michael Casey podkreśla konieczność adaptacji bibliotek do potrzeb użytkowników, promując rolę użytkowników w tych zmianach. Dzięki temu stają się oni współtwórcami, uczestnikami i konsultantami. Taki model, gdzie użytkownik jest centralnym ogniwem, pozwala na zdobywanie nowej wiedzy (zarówno jego jak i bibliotekarza), zdobywania nowych doświadczeń oraz wspólne tworzenie nowych treści. Dzięki stałemu przepływowi informacji między użytkownikiem a bibliotekarzem usługi biblioteczne mogą być ciągle udoskonalane. Oczywiście bardzo ważnym, jeśli nie najważniejszym elementem jest tutaj kreatywność zarówno bibliotekarza, jak i czytelnika – użytkownika (user). To ona jest podstawą tworzenia ,,nowych jakości”.
cdn.

Zdjęcie pożyczone z bloga blyberg.net.

Web 2.0 + Library = Library 2.0

2007-02-08T17:23:00.000+01:00

Witam
Tytuł dzisiejszego postu nawiązuje do nowego zjawiska jakim jest Web 2.0. No, może nie tak nowego - ma już dwa lata - ale w Polsce akurat od kilku miesięcy jest bardzo popularne, a jego idea jest wykorzystywana nawet w biznesie. Nie dziwne więc, że Web 2.0 została wykorzystana również w instytucjach non-profit takich jak biblioteki. Oczywiście kiedy mówię ,,wykorzystana'' mam na myśli biblioteki amerykańskie, tudzież australijskie, kanadyjskie i brytyjskie. Przeszukując zasoby polskiego internetu nie natknąłem się na żadne wzmianki (poza jednym nawiązaniem do zastosowania w bibliotekach cyfrowych). Szkoda.

Chciałbym Was zainteresować tematem, tym bardziej, że jak pokazuje przykład jednej z bibliotek kanadyjskich - bibliotekarze 2.0 są w coraz większym stopniu poszukiwani, a ich umiejętności coraz częściej pożądane. Treść ogłoszenia o pracę możecie zobaczyć tutaj.

Dzisiejsze biblioteki zdają się być w większym, niż jeszcze kilkanaście lat temu, stopniu nastawione na wykorzystywanie nowych technologii. W coraz większym też stopniu – czytelnik (użytkownik) jest skazany na sytuację, kiedy sam musi wyszukiwać interesującą go literaturę za pomocą katalogów on-line, bez pomocy bibliotekarza. Oczywiście komputeryzacja bibliotek jest znakiem naszych czasów i trudno odmawiać jej pozytywnych aspektów. Jednak, przynajmniej ja mam takie wrażenie, pozostał lekki niedosyt polegający między innymi na tym, że użytkownicy są skazani na samotne poszukiwania. Sytuację komplikuje dodatkowo fakt, że często jedynym bezpośrednim kontaktem z biblioteką jest moment, kiedy czytelnik pożycza bądź oddaje książkę.

Co można zrobić aby to zmienić – nie rezygnując oczywiście z zastosowania komputera i innych ,,nowych mediów” w bibliotece? Na czym ta zmiana ma polegać? Tak jak wcześniej zaznaczyłem sposobem na to może być Web 2.0, a odwołując się do dziedziny nauki jaką jest informacja naukowa i bibliotekoznawstwo – Biblioteka 2.0 (Library 2.0). Spróbuję, bazując na kilku przykładach, wyjaśnić na czym polega to zjawisko.

Library 2.0 jest terminem, który tak jak w przypadku tradycyjnej biblioteki, dotyczy wszystkich czytelników, również tych potencjalnych, którzy z różnych przyczyn nie korzystają z oferty tych instytucji. Zjawisko to polega właśnie na zatrzymaniu dotychczasowych użytkowników, ale również aktywne poszukiwanie nowych. Jest również tożsame z zastosowaniem w jak największym stopniu nowych technologii i idei Web 2.0 dla lepszego dostarczania usług bibliotecznych oraz zaangażowanie jak największej liczby użytkowników Internetu do współpracy w tworzeniu i przekształcaniu nowych usług bibliotecznych. Biblioteka 2.0 jest właśnie takim modelem działania, które uwzględnia błyskawiczną odpowiedź na potrzeby ,,rynku wiedzy”.

Wydaje mi się, że biblioteka jest jedną z tych instytucji, która powinna iść w sukurs ,,nowym mediom”, a już na pewno internetowi. Oczywiście, można zarzucić, że przecież w coraz większej liczbie bibliotek internet jest już dostępny, a w naukowych książnicach mamy przy jego pomocy dostęp do wielu baz danych, jak i serwisów oferujących pełnotekstowe czasopisma naukowe (np. Ebsco czy Science Direct). Trzeba przyznać, że są to aspekty, które z punktu widzenia czytelnika mogą być odczytywane jako pozytywne rezultaty poszerzania granic dostępu do informacji. Jest to oczywiście jedna z możliwości wykorzystania internetu w bibliotece. Jednak nie takim zastosowaniem tego medium chciałbym się teraz zająć.

Library 2.0 nie oznacza również rezygnacji z usług dla tradycyjnych czytelników, którzy odwiedzają naszą bibliotekę w celu przechadzania się wśród półek pełnych książek, jak również bezpośredniej rozmowy z pracownikami tej instytucji. Nie jest to również rezygnacja z dotychczasowej misji biblioteki, jak gromadzenie, opracowywanie i udostępnianie zbiorów, organizowanie spotkań z autorami, wieczorków literackich czy pomaganie użytkownikom w rozwijaniu ich umiejętności wyszukiwania i wykorzystywania informacji. Library 2.0 to raczej swoista filozofia szybko dokonujących się zmian, elastyczności w podejmowaniu decyzji, wskazywanie i udostępnianie narzędzi, które służą tworzeniu nowych zasobów informacyjnych. Jest to również współudział użytkowników w tworzeniu naszej biblioteki, jak również biblioteki w znaczeniu globalnym – wirtualnym. Jednym z głównych celów jest danie użytkownikom większej, niż dotychczas to miało miejsce, niezależności w ramach struktury biblioteki jak również wolną rękę we wprowadzaniu zarówno nowych treści jak i zmian w ,,społecznościowym” serwisie WWW, gotowość pracowników biblioteki na współpracę i ich przygotowanie związane z potrzebami informacyjnymi większej liczby użytkowników.

cdn.

Naturalnie

2007-02-04T10:54:00.000+01:00

Wprawdzie mój blog nigdy nie miał charakteru politycznego i daleki jestem od tego aby komentować aktualne wydarzenia polityczne i pośrednio z polityką związane. Ten jeden jednak post zdecydowałem się poświęcić takiemu tematowi. Dlaczego? Przeczytajcie.
Metropolia - według Wikipedii "Duże miasto, które stanowi centrum gospodarcze i kulturalne większego obszaru".
Czy Lublin to zatem metropolia, a Lubelszczyzna "obszar" którego jest on centralnym miejscem?
Proponuję, żeby każdy sam odpowiedział sobie na to pytanie. Ja, nawiązując do tego problemu, postaram się pokazać kilka przykładów powiązanych, w ten czy inny sposób, z terminem "metropolia".
Pierwszy to artykuł zamieszczony w Kurierze Lubelskim z 10.02.2005r. pt. Metropolia czy prowincja. „Metropolia Lublin” to największe marzenie Andrzeja Pruszkowskiego, prezydenta Lublina. Prezydent od lat podkreśla, że uczynienie z naszego miasta europolu uważa za swój cel. Dlatego działa w Związku Miast Polskich, którego jest wiceprezydentem...
Tak było w 2005 roku. A jak jest dzisiaj?
W prace nad ustawą o aglomeracjach mocno się zaangażował Andrzej Pruszkowski, były prezydent Lublina. Jego następca Adam Wasilewski nie odciął się od tego pomysłu i jeszcze w kampanii wyborczej wyraźnie zapowiadał jego poparcie. – Będę ściśle współpracował z samorządami sąsiednich gmin (...), dążąc do realizacji wspólnych projektów inwestycyjnych – zapewniał jeszcze w swoim programie wyborczym. – Uważam, że przekształcenie Lublina w ośrodek metropolitalny to nasz ważny cel i powinna nas łączyć wspólnota interesów.
Kurier Lubelski 29.01.07. artykuł pt. Metropolis Lublin
Pamiętajmy tylko, że metropolia to również centrum kulturalne. Oprócz ilości (mieszkańców) liczy się również jakość - pracownicy nauki, artyści, studenci, uczniowie, internauci i inni, którzy aktywnie włączają się w rozwój naszej "Małej Ojczyzny".
Drugim przykładem, ukazującym "metropolię" z nieco innej strony (mi nasuwa się tylko jedno skojarzenie - zaściankowość) to sytuacja, która miała miejsce w Chełmskiej Bibliotece Publicznej. Chodzi o zniszczenie archiwalnych numerów tygodnika "Nie'' Jerzego Urbana.
Porządkowaliśmy księgozbiór i uznaliśmy, że gromadzenie tego tygodnika jest zbędne - mówi zastępca dyrektora. - Z moich informacji wynikało, że niewiele osób korzystało z tego pisma. Dlatego najpierw zaprzestaliśmy jego prenumeraty, a potem zdecydowaliśmy się na zniszczenie. Poza tym nie mamy obowiązku archiwizowania wszystkich tytułów - dodaje.
I tutaj właśnie jest Pan w błędzie Panie Dyrektorze. Biblioteka jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli. Dokumenty w niej zgromadzone również. Każda książka, film, płyta z muzyką, program komputerowy, gazeta czy czasopismo, które znajdują się w zbiorach biblioteki mogą być usunięte ale tylko w określonych przypadkach: w drodze selekcji (np. usuwa się wtedy zbiory ,,zaczytane" czyli nie nadające się do użytku - tutaj nie do zastosowania ponieważ niewiele osób z nich korzystało, bądź też pozycje wielo-egzemplarzowe, nadmierna w stosunku do potrzeb ilość określonych tytułów). Warto dodać, że do selekcji trzeba podchodzić zawsze z ostrożnością. To co Panu wydaje się być nieprzydatne, dla innego czytelnika może być niezbędne np. w pracy naukowej. Chyba, że chce Pan wrócić do praktyk z przeszłości. W takim razie odsyłam do lektury następujących pozycji: Z. Żmigrodzki: [Cenzura PRL] Wykaz książek podlegających niezwłocznemu wycofaniu. 1 X 1951 r. ; N. J. Karolides, M. Bald, D. B. Sova: 100 zakazanych książek. Historia cenzury dzieł literatury światowej ; D. B. Sova: 125 zakazanych filmów. Historia cenzury w kinie. Przyjemnej lektury.
Jeden z Profesorów filozofii, do którego jako student uczęszczałem na zajęcia i którego zresztą bardzo cenię i podziwiam powiedział kiedyś na zajęciach: Czytać powinniście wszystko ale niekoniecznie ze wszystkim i z każdym musicie się zgadzać. Jest to chyba najlepsze podsumowanie tego wątku.
Polecam również pełny tekst artykuł Tomasza Nieśpiała pt. Potajemnie zniszczono wszystkie numery "Nie".
Następny przykład odnosi się również, do jednego z miast położonego w sąsiedztwie Lublina. Chodzi o Opole Lubelskie i listę zabytków, na którą wpisano dość nietypowe budowle. Warto zaznaczyć, że wydarzenie to było parę dni temu szeroko komentowane - również w Teleexpresie. Niezła reklama. Prawda?
Następny w kolejności przykład przyszedł mi do głowy kiedy czytałem najnowszy numer Magazynu Internet. Jeden z artykułów dotyczy dostępu do bezprzewodowego internetu w Kielcach w ramach projektu e-świętokrzyskie. A Lublin, hot-spoty w samym centrum. Prawie jak w Europie, tylko wyjmować laptopy na deptaku i surfować (maks. 15 minut - żeby nie było nadużyć). Z doświadczenia jednak wiem, że mieszkańcy w centrum Lublina boją się wyjąć tel. komórkowy bo ktoś może podbiec i wyrwać a co dopiero komputer przenośny. Ale jak to napisał jeden z internautów:Lepszy rydz niż nic. Artykuł z archiwum Kuriera Lubelskiego tutaj albo tutaj.
A teraz inny przykład z Francji, dokładnie z Paryża. Jedna sytuacja a jakże charakterystyczna. Nie twierdzę, że czyni ona z Paryża metropolię (którą już dawno został) ale jak dla mnie -coś w tym jest.
Koncert w paryskim metrze tutaj. Później proponuję zobaczyć ten teledysk(koniecznie w takiej kolejności). Osobom, które chciałyby dowiedzieć się czegoś więcej na temat zespołu Naturally Seven - polecam ich serwis.
I na koniec mniej poważnie. Ostatnio "wykopany" przeze mnie materiał "Dzieci o studentach".
Tylko szkoda mi tych studentek...
Pozdrawiam ;-)

2007-01-29T09:01:00.000+01:00

Witam
Wprawdzie nie jestem chwalipiętą ale dzisiaj muszę się Wam pochwalić. Tym bardziej, że jest czym a raczej kim. Ale zacznę od początku.
Z okazji Dnia Babci i Dziadka w przedszkolu mojego syna Karolka został zorganizowany bal. Na balu pojawił się również dziennikarz z jednej z lubelskich rozgłośni radiowych. Mój Karol razem ze swoją babcią byli jego rozmówcami. Posłuchajcie.
Również mój chrześniak Kubuś miał ostatnio debiut dziennikarski. Jego news dotyczący bliżej nieokreślonego wypadku możecie odsłuchać za pośrednictwem bloga TOK FM. Tym sposobem Kubuś został najmłodszym dziennikarzem tego radia.

Na zakończenie chciałbym się powołać na najnowszy wpis z bloga AntyWeb odnośnie zaproszenia do nowej telewizji internetowej - Google TV. Polecam również video dotyczące historii i rozwoju tej wyszukiwarki, jej twórców oraz narzędzi, które są dzisiaj częścią "rodziny Google".
Na marginesie - ciekawe co jeszcze wymyślą?

2007-01-26T20:42:00.000+01:00

Witam ponownie.
Dzisiaj chciałbym Wam polecić polską premierę amerykańskiego serialu Prison Break. Tytuł został niezbyt trafnie przetłumaczony jako Skazany na śmierć co kojarzy się od razu z kinem klasy B bądź też C. Dlatego proponuję nie sugerować się polskim tytułem, tylko w niedzielny wieczór (20.00 - Polsat) zasiąść wygodnie przed telewizorem i obejrzeć dwa pierwsze odcinki tego znakomitego serialu.

"Serial opowiada o losach Michaela Scofielda, genialnego inżyniera, który przekonany o niewinności swojego brata planuje uwolnić go z więzienia. Scofield opracował szczegółowy plan ucieczki, który nosi na sobie w postaci pełnego symboli tatuażu pokrywającego cały jego tors, plecy i ramiona. Popełnia przestępstwo (napad na bank) i zostaje osadzony w więzieniu Fox River, tym samym, w którym znajduje się jego starszy brat, Lincoln Burrows

Lincoln został skazany na karę śmierci za zamordowanie brata pani wiceprezydent, a wyrok zostanie wykonany za trzy tygodnie. Scofield, mimo wielu przeciwności, realizuje swój drobiazgowy plan ucieczki z więzienia, angażując kilku więźniów oraz umiejętnie manipulując zarządcą więzienia, Henrym Popem
W tym samym czasie młoda prawniczka, Veronica Donovan, stara się wyjaśnić wątpliwości związane ze sprawą Lincolna, ale napotyka na mur niechęci ze strony władz i nieustanne przeszkody podczas szukania odpowiedzi, za którymi stoją prawdopodobnie agenci rządowi..."

Warto dodać, że ogromny sukces serialu spowodował, że na całym świecie zaczęły powstawać jego fankluby. Jest to o tyle dziwne, że pierwotnie planowano tylko 13 odcinków. Nikt nie spodziewał się takiego szaleństwa . Dzisiaj telewizja FOX, producent serialu, jest w trakcie emisji drugiej serii (w poniedziałek pokazano 14 odcinek). Czym można by wytłumaczyć ten niebywały sukces?

Jednym, z głównych powodów jest niewątpliwie zaangażowanie nieznanych aktorów, którzy doskonale się sprawdzili w swoich rolach.
Po drugie, każdy odcinek jest reżyserowany przez kogoś innego co również jest jednym z oryginalniejszych pomysłów.
Po trzecie, główny wątek jest bardzo starannie zaplanowany a tajemnicza atmosfera serialu rośnie z minuty na minutę.

Mamy tutaj również do czynienia ze zjawiskiem, które wcześniej już występowało (np. w przypadku serialu LOST) a w tym przypadku wybuchło z niespotykaną dotąd siłą. Chodzi o aktywność internautów na całym świecie, którzy tworzą profesjonalne teledyski dotyczące serialu i umieszczają je na łamach serwisów społecznościowych np. YouTube. Oczywiście korzystając z fragmentów serialu i muzyki różnych wykonawców - nie zawsze zgodnie z prawami autorskimi. Myślę jednak, że w wielu wypadkach jest to doskonała reklama dla tych muzyków - niektóre teledyski były oglądane kilkanaście tysięcy razy.

Dla lepszego ukazania tego zjawiska proponuję zobaczyć parę profesjonalnie wykonanych klipów. Pierwszy, który polecam to video z podkładem muzycznym Nothing Else Matters (troszkę różni się od oryginału ale sami oceńcie czy na plus czy minus). Drugi odnosi się do głównego tematu muzycznego filmu. Utwór ten charakterystyczny jest również dla serialu House M.D. Trzecie, najbardziej popularne (tej kategorii) w You Tube to video, którego tłem jest utwór grupy Coldplay.

Polecam również stronę polskiego fana serialu. Znajdziecie tutaj mnóstwo informacji dotyczących poszczególnych odcinków jak również galerię, multimedia oraz grę Prison Break. Mi szczególnie przypadło do gustu motto tego serwisu:

Bo tak na prawdę nie ma sytuacji bez wyjścia... czasami po prostu prowadzi ono przez gabinet lekarski.

Tutaj oficjalna strona serialu w portalu FOX TV.

*Opis serialu zapożyczony z Wikipedii.

Aktualizacja 29.01.07

Na stronach Polsatu dostępna jest już strona serialu http://skazanynasmierc.polsat.com.pl/

Polecam również następne teledyski zmontowane przez internautów: 1, 2, 3, 4.

Lubelski full

2007-01-23T20:27:00.000+01:00

Po całym dniu pracy zasiadam wreszcie do mojego domowego komputera aby napisać post, który chodzi mi od wczoraj po głowie.
Dotyczył on będzie m. in. nowych klipów, do których wczoraj dotarłem i chciałbym się nimi z Wami podzielić.
Pierwszy, to kapitalne video ukazujące zagubioną w obcym miejscu niewiastę próbującą się porozumieć z dwoma "tubylcami". Dobrze, że inteligentne numery nadal są w cenie. Polecam!!!
Klip nosi dość znaczący tytuł Do you speak english?
Widelec.org - serwis, w którym znalazłem rekomendowany klip, urzekł mnie również innymi kapitalnymi propozycjami. Lubelski full - co za nazwa, co za muzyka, jakie słowa. Wreszcie mamy naszego regionalnego pretendenta do najważniejszych nagród muzycznych - tych polskich, europejskich i światowych. Co ten tytuł sugeruje? Czyżby jakaś delikatna aluzja do naszego województwa i jego stolicy - Lublina?

Jedną z ciekawszych informacji, do której ostatnio dotarłem jest artykuł pt.
Z rolnika do informatyka. Dwa lata temu przyglądałem się pracy Gminnych Centrów Informacji, które miały zachęcić społeczność małych miejscowości i wsi do korzystania z dobrodziejstw "Nowych Mediów" w tym oczywiście również Internetu. Wyobraźcie sobie, że wyniki moich badań przerosły moje oczekiwania... I wszystko byłoby dobrze gdyby nie to, że były to odczucia negatywne. Można by powiedzieć: Idea była słuszna i potrzebna, a wyszło jak zawsze.
Dlatego historia opisywana przez dziennikarza Gazety Wyborczej jest dla mnie miłym zaskoczeniem . O tym jak kreatywność jednej osoby może zmienić życie wielu mieszkańców jednej z polskich gmin dowiecie się czytając ten artykuł. Zaznaczę, że polecił mi go mój kolega Jarosław Pacek, który umieścił go również na swojej stronie.
Następna sprawa, którą chciałbym się dzisiaj zająć to udostępniona parę dni temu nowa wyszukiwarka - Cranky.com. Interesujące jest to, że jest ona skierowana głównie do osób, które ukończyły 50 rok życia. Elementem ułatwiającym seniorom surfowanie jest np. zwracanie (po cztery na stronie) wyników wyszukiwania. Dla porównania - google pokazuje po 10. Pomysł bardzo fajny i pożyteczny. Ale najbardziej zaskoczył mnie (chociaż może nie do końca) ranking najczęściej wyszukiwanych terminów. Jeśli dobrze się przypatrzycie to przeczytacie go na zdjęciu powyżej. Odwołując się do pokazywanej parę lat temu reklamy można by powiedzieć- Trzeba mieć fantazję...
Na koniec, chciałbym polecić Wam jeden serwisów z polskimi podcastami. Glosa.info, bo o nim mowa, to ciekawy projekt dotyczący wiadomości na temat książek (recenzje, książkowe strony WWW). Podcastom poświęcę w przyszłości więcej miejsca więc nie będę się w tej chwili rozpisywał na ten temat. Jednak jedno jest pewne zaglądając na glosa.info na pewno nie pożałujecie.

Aktualizacja. 04.02.07.
Lubelski Full został obejrzany przez internautów prawie milion razy.
Wniosek. Lublin nie mógł znaleźć sposobu na promocję to teraz promocja znalazła sposób na Lublin. Tylko szkoda, że nie jest to promocja nauki, kultury czy akademickości Naszego miasta.
Ale jak to mówią: "jak się nie ma tego co się lubi, to się lubi to co się ma".

Znowu o Internet TV + QUIZ

2007-01-20T20:16:00.000+01:00

W dzisiejszym poście, chciałbym najpierw zwrócić Waszą uwagę na jeden z serwisów, który można by nazwać przewodnikiem w świecie interaktywnych, internetowych zasobów audiowizualnych. WWiTV, bo o nim mowa, jest to miejsce, z którego mamy możliwość dostępu do wielu stacji telewizyjnych z całego globu (zaczynając od Albanii a na Zimbabwe kończąc). Aktualnie dostępnych jest 2211 programów. Strzałem w dziesiątkę jest logiczny podział programów ze względu na dwa kryteria. Po pierwsze są to poszczególne państwa (ułożone oczywiście w kolejności alfabetycznej), po drugie podział tematyczny: biznes, edukacja, rozrywka, dzieci, moda, rozrywka, sport, film, muzyka i inne. Przyznam się bez bicia, że nie sprawdziłem wszystkich stacji ale przyjrzałem się angielsko, niemiecko oraz francuskojęzycznym. Jest z czego wybierać.

Ostatnio na jednym z forów Gazety Wyborczej, przeczytałem post dotyczący problemu z wyborem telewizji: satelitarna czy internetowa? Myślę, że pojawienie się takiego wpisu świadczy o tym, że problematyka, którą od kilku dni się zajmuję, jest na czasie. Brakuje jednak polskich serwisów i aplikacji, które pomogłyby się orientować w ofercie poszczególnych stacji. Jednym z niewielu przykładów jest program Niezbędnik Internauty.
Następnym serwisem godnym polecenia jest Minuscule TV. Jego oryginalność polega na… Zresztą nie będę się na ten temat rozpisywał. Proponuję żebyście sami zobaczyli.
CinemaNow jest amerykańskim serwisem, który również udostępnia ,,video na żądanie”.
W polskim Internecie nie ma jeszcze podobnego projektu (trwają początkowe prace w TP - coraz większy wybór ale dosć wysokie ceny i iTVP - tutaj główny zarzut dotyczy aktualnosci udostępnionych audycji). Dlatego, tym bardziej polecam zapoznanie się z tym serwisem. Jednym z aspektów, który nie pozostaje bez znaczenia jest to, że mamy tutaj do dyspozycji ponad 1.500 tytułów, w tym sporo darmowych.
Innym przykładem na to, że Internet TV jest konkurencją dla tradycyjnej telewizji to serwisy, które udostępniają programy, seriale, filmy oraz bajki. Muszę się jednak od razu przyznać, że mam nie lada kłopot z ich opisem. Z jednej strony ogrom zasobów podzielonych na kilka działów z drugiej problem związany z prawami autorskimi do tych audycji. Co by jednak nie mówić są to projekty, które pokazują, że na P2P świat się nie kończy, a kreatywność internautów nie zna granic (czasami programy udostępniane są za pośrednictwem takich gigantów jak YouTube czy Google Video).
Na koniec dzisiejszego postu mały quiz.
Ostatnio pisałem o promocji bibliotek i pracy bibliotekarza. Dzisiaj chciałbym powrócić do tego tematu i przedstawić Wam utwór pt. Every Time We Touch piosenkarki (sic!) o pseudonimie Cascada. Od razu przyznam się, że nie gustuję zbytnio w tego rodzaju muzyce ale jest to chyba pierwszy przykład na to, że teledyski mogą być kręcone w…
No właśnie, gdzie? W bibliotece oczywiście. To dopiero niezły numer. Zresztą sami się przekonajcie.
Dobra, mówiłem przecież, że czas na mały quiz. Moje pytanie jest więc takie:
Jakie nieścisłości pojawiają się w tym teledysku?
Chciałbym też poznać Wasze opinie: Czy ten teledysk jest dobrym pomysłem aby wykorzystać bibliotekę w celach komercyjnych? A może jest to doskonała promocja ,,skarbnic wiedzy”?
Aha, zwróćcie uwagę na komentarze dotyczące tego teledysku.

P.S. 16 stycznia firma Gemius opublikowała raport nt. Radio i telewizja coraz rzadziej odbierane w sposób tradycyjny.

Telewizja totalna

2007-01-16T08:49:00.000+01:00

Witam ponownie
Kontynuuję dzisiaj omawianie tematu dotyczącego telewizji internetowej i projektów do niej podobnych.
Wczorajszego dnia została uruchomiona nowa wersja serwisu iTVP. Według twórców "granica między internetem a telewizją zaciera się" co przekłada się na dostarczenie widzowi czterech nowych kanałów z programami nadawanymi na żywo (w najbliższym czasie transmisja skoków narciarskich) w tym trzy kanały tematyczne: informacyjno-publicystyczny, kulturalno - rozrywkowy oraz sportowy. Oprócz tego, dostępnych jest ok. 3500 programów w usłudze - video na żądanie czyli bibliotece zawierającej audycje, często (ale nie zawsze) wcześniej emitowane w "tradycyjnej" TVP. Nowa odsłona serwisu, w wersji Beta, pojawiła się wczoraj. Jest to, na razie, okres próbny co nie oznacza, że nie można w pełni korzystać z jego zasobów. Od siebie dodam, że z oferty iTVP korzystam już od dłuższego czasu - szczególnie polecam archiwum Festiwalu Piosenki Sopot 2006 (koncert Kombii), Co tu jest grane? (Waldemara Malickiego) czy serwis dotyczący koncertu Jean Michel Jarre'a w Polsce (26 sierpnia 2005 r. w Stoczni Gdańskiej). To co dla mnie jest największą atrakcją to udostępnienie nie tylko programów dotyczących konkretnego wydarzenia np. koncertów ale również pokazanie jak wyglądały jego przygotowania (od kuchni). Kapitalna sprawa. Ostanio pośmiałem się oglądając videoczat, przeprowadzony przez Joannę Kołaczkowską, ze Stanisławem Tymem. Polecam również program Czteroletni perkusista (coś niesamowitego). Dość spory jest również dział poświęcony wiedzy - ok. 114 pozycji, jak również dział dla dzieci. Polecam również forum dotyczące nowej wersji iTVP oraz dział blogów (Znani w iTVP, Oficerowie, Telewizja od środka).
Niestety, muszę przyznać duży minus za problemy techniczne z dostępem do audycji. Osoby mające łącze szerokopasmowe nie będą miały problemu ale z doświadczenia wiem, że np. korzystając z Neostrady w opcji 512kb/s zaczynają się schody - szczególnie wieczorem (jest to pewnie spowodowane większą liczbą widzów w tych godzinach). Pomimo tego, zachęcam wszystkich do zapoznania się z ofertą iTVP.
Następnym projektem, który chciałbym wam przedstawić, jest PirelliFilm. Pomysł na promocję,znanej firmy, która jest producentem opon oraz limitowanej wersji kalendarzy ze zdjęciami znanych osób. Każdego roku kręcony jest jeden krótkometrażowy film fabularny odnoszący się do haseł reklamowych firmy. W tej chwili dostępna jest jedna produkcja : The Call (z udziałem Johna Malkovicha i Naomi Campbell) ale w najbliższym czasie odbędzie się premiera filmu Mission Zero. Ja już czekam z niecierpliwością.
Dobrze, to teraz może coś co dotyczy bezpośrednio nauki. Google Video jakiś czas temu udostepniło zapis wykładów, sympozjów i innych materiałów video zarejestrowanych w Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkley. Do przejrzenia jest ponad 250 godzin nagrań. Oprócz tego projektu, warto wspomnieć o zasobach edukacyjnych Archiwum Internetowego. Znajdziecie tutaj ogrom materiałów związanych z konkretnymi uczelniami bądź tworzonych we współpracy kilku instytucji, np.: Massachusetts Institute of Technology, T he University Channel Public Affairs Lectures i wiele innych.
Z innych projektów warto wymienić, całkiem niedawno udostępnioną, telewizję portalu Wirtualna Polska. Do dyspozycji internautów są cztery kanały tematyczne: News, Rozrywka, Biznes i ...Erotyka (w godzinach 23.00 - 04.00). Jako widzowie jesteśmy zmuszeni do wyboru: albo oglądanie tradycyjnej ramówki albo skorzystanie z zasobów archiwum.
Dla osób pasjonujących się grami polecam Game TV. Tutaj chyba nic nie muszę dodawać, wystarczy kliknąć.
Na dzisiaj tyle. Ciąg dalszy nastąpi...wkrótce.

Internet TV cd.

2007-01-12T08:59:00.000+01:00

Dzisiaj kontynuuję rozpoczęty, w poprzednim poście, wątek dotyczący Telewizji Internetowej i projektów do niej podobnych. Chciałbym Wam przedstawić parę przykładów, które mogą być pomocne w korzystaniu z audiowizualnych zasobów internetu.
Na początek może projekt, który pojawił się całkiem niedawno - kilka dni temu. Auschwitz-Memento (Multimedialne Archiwum) to przygotowane przez Chrześcijańskie Stowarzyszenie Rodzin Oświęcimskich przedsięwzięcie zmierzające do udostępnienia informacji na temat obozu koncentracyjnego. Oprócz źródeł piśmienniczych zostało zarejestrowanych i udostępnionych 45 relacji byłych więźniów niemieckiego obozu KL Auschwitz. Projekt jest skierowany głównie do nauczycieli historii, uczniów i studentów jednak fakt, że dostępnych jest ponad 200 godzin nagrań video sprawia, że może zainteresować większą liczbę internautów.
Inne serwisy, które z mojego punktu widzenia są warte odwiedzenia i odnoszą się do idei telewizji internetowej to np. amerykańskie Archiwum Internetowe, które na swoich stronach zgromadziło ogromną liczbę plików video (i nie tylko). Dostępna jest tutaj klasyka amerykańskiego kina, spora liczba bajek, kultowe programy telewizyjne i inne. Na dzień dzisiejszy jest to prawie 50.00 plików.
Bardzo często sami internauci kolekcjonują a potem udostępniają linki do różnych tematycznie powiązanych ze sobą video. Tak jest np. z audycjami dotyczącymi niewyjaśnionych zjawisk czy zbiorem, krótkich filmików Łapu-Capu. Ostatnio "wykopałem" również ciekawy kanał telewizji internetowej Court TV Red i prawie popłakałem się ze śmiechu kiedy oglądałem program o jednym włamywaczu.
Następna audycja, którą chciałbym Wam polecić to ponad 2-godzinny zapis koncertu zespołu Metallica (znaleziony przez mojego kolegę z Instytutu).
Ciekawy jest również serwis ABC TV. Udostępnione są tutaj seriale wyprodukowane przez tą stacje - jednak tylko dla mieszkańców USA (dodam, że można obejść ten wymóg ;-).
Dobra, na dzisiaj tyle. W poniedziałek następna część opisu telewizji internetowej oraz więcej linków do światowych zasobów.
Pozdrawiam i życzę szybkiego łącza.

Telewizja internetowa - zasoby

2007-01-11T09:22:00.000+01:00

Informacja w XXI wieku odgrywa coraz większą rolę. Chcemy być dobrze poinformowani i doinformowani. Jej rola, także w Polsce, jest coraz bardziej widoczna nie tylko na płaszczyźnie społecznej, kulturowej, ekonomicznej ale w szczególności technicznej i naukowej. Umiejętność gromadzenia, przetwarzania i zarządzania informacją (information literacy) to nieodzowny element determinujący zmiany w wielu dziedzinach życia. Literatura, prasa radio, telewizja (satelitarna i cyfrowa), a wreszcie Internet, z jego multimedialnymi i interaktywnymi możliwościami, dają szansę poznania nowych zjawisk. Przekształcenie się społeczeństw przemysłowych w społeczeństwa informacyjne wydaje się dzisiaj nieuchronne, a rola nowych narzędzi komunikacyjnych powoduje, że twórcze przetwarzanie informacji stało się źródłem bogactwa. Śmiało można stwierdzić, że konsekwencją tego jest m.in. wzrost ludzkiej świadomości, rozwój edukacji i uczestnictwo w tworzeniu światowych zasobów informacyjnych.
Według Wikipedii, wolnej encyklopedii, telewizja internetowa jest to medium transmisji mechanizmów dostępnych w Internecie. Za telewizję internetową jest uznawana stacja, która udostępnia swoje audycje i programy na stronach internetowych. W celu odbioru takich przekazów potrzebne jest odpowiednie oprogramowanie (najczęściej darmowe) oraz łącze szerokopasmowe (np. Neostrada).
Głównymi cechami tego multimedialnego medium są integracja, ikoniczność i interaktywność przekazu informacji. Mamy możliwość połączenia tutaj wszystkie atrakcyjne właściwości starych mediów i zaoferowanie odbiorcom (widzom) nowej jakości – multimedialnej telewizji internetowej. Kilka przykładów:
polskie:
ATVN, Lemon TV, Telewizja Internetowa Lodman, TV Toya, iTVP, TV WP i inne.
zagraniczne: archive.org (ogrom informacji nie tylko audiowizualnych), galerię NASA, amerykańskie kroniki filmowe udostępnione przez serwis Google Video.

Jutro więcej o Internet TV.

The Polish Libraries

2007-01-06T21:55:00.000+01:00

Zachęcony tematem dotyczącym zagadnień bibliologicznych (a raczej bibliotekarskich), które poruszyłem w poprzednim poście- pomyślałem, że jeszcze trochę Was nimi pomęczę. Dzisiaj chciałbym zwrócić uwagę na kilka plików video, które pokazują pracę bibliotekarzy z nieco innej strony . Zanim przedstawię Wam te videoklipy chciałbym zająć jeszcze chwilkę omawiając problemy, na które zwróciłem uwagę na długo przed tym, zanim zacząłem pracować w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej.
Praca bibliotekarza niestety jest bardzo często jest utożsamiana z zajęciem nudnym, kiepsko opłacanym i mało atrakcyjnym.Tak przynajmniej postrzegana jest ona w polskim społeczeństwie (podobno informacyjnym) i taki panuje stereotyp. Dla jego potwierdzenia, nie będę się w tej chwili na ten temat rozpisywał, odsyłam do jednego z artykułów w Biuletynie EBIB. Nie będę też zadawał pytania: CO DALEJ? JAK POPRAWIĆ TĘ KIEPSKĄ SYTUACJĘ? Nie to jest celem dzisiejszego postu. Pytania te zadawane są już od wielu lat i do tej pory, moim skromnym zdaniem, niewiele się w tej materii zmieniło. Wina leży oczywiście nie tylko po stronie bibliotekarzy ale to zwłaszcza oni mają tutaj najwięcej do zrobienia. Mam nadzieję, że nikt nie poczuje się urażony, jeśli stwierdzę, że w bibliotekach jest za mało świeżości i kreatywności. Myślę, że bez tego możemy zapomnieć o tzw. wielkiej roli bibliotekarza w społeczeństwie informacyjnym, którym niewątpliwie (niezależnie od tego czy chcemy czy nie) się stajemy.
Dla lepszego kontrastu chciałbym Wam pokazać jak wygląda promocja pracy bibliotekarzy amerykańskich bibliotek. Produkcje te w dużej mierze odnoszą się do projektu (nie tylko amerykańskiego) - Your Library - wcześniej przeze mnie już wspomnianego. Dodam, że Polska, z przyczyn dla mnie niezrozumiałych, w nim nie uczestniczy.
Pierwszy klip to bardzo fajnie przedstawiona sytuacja, której początek ma miejsce w pubie. Well... klip możecie obejrzeć tutaj.
Następne klipy tutaj i tutaj. Jeden z moich ulubionych to ten wzorowany na przygodach Supermana, który przedstawia Super Bibliotekarza (a raczej Super Bibliotekarkę).
Polecam również taką interpretację.
Warta obejrzenia jest także muzyczna wizja (w tle Madonna) pracy bibliotekarzy.
Na pocieszenie polski akcent - piosenka Włodzimierza Galickiego
"W bibliotece są bajery", zaprezentowana w ramach konferencji "BIBLIOTEKI XXI WIEKU. CZY PRZETRWAMY?"
Na zakończenie chciałbym Wam zaprezentować nowy projekt (w którego realizacji uczestniczę) o wdzięcznej nazwie KINIA (Katalog Internetowy Nauki o Informacji). Jest on tworzony przez młodych pracowników Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej UMCS w Lublinie. Pracami kieruje mgr Jarosław Pacek, który jest również pomysłodawcą projektu. Dodam, że rekordy w katalogu uporządkowane są w ramach Klasyfikacji Dziesiętnej Deweya, uznawanej za jedną z najlepszych dla zastosowań internetowych (po wielotygodniowych negocjacjach z OCLC -Online Computer Library Center - uzyskaliśmy pozwolenie na jej zastosowanie). Katalog jest pomyślany jako serwis uzupełniany również przez internautów. Dlatego też serdecznie zapraszamy do aktywnego włączenia się w jego budowę. Więcej na temat KINI możecie dowiedzieć się na stronie głównej projektu.

2007-01-04T10:07:00.000+01:00

Reklama dźwignią handlu. Tak - to odwieczne prawo kapitalizmu- chciałoby się powiedzieć. Jednak reklama może być również źródłem parodii. Tak właśnie się stało ze spotem Hondy - jednym z niewielu spotów w TV, który zwraca uwagę swoją kreatywnością. Celowo nie przypominam wersji oryginalnej bo bez problemu powinniście odgadnąć, o którą reklamę chodzi.
Dodam tylko, że autorem parodii- Honda Civic Choir Spoof- jest zespół 118 118. Inne jego produkcje:
Reklama 1, Reklama 2.

Ostatnio przypomniałem sobie również krótki klip Conan the Librarian. Ciekawa interpretacja pracy w bibliotece i delikatny wpływ na czytelników.
Warto też zobaczyć Matthew Brodericka śpiewającego piosenkę Marian the Librarian w filmie The Music Man.
Aż trudno uwierzyć ile się dzieje w amerykańskich bibliotekach. Walczą, śpiewają, tańczą - po prostu Yor Library.
To może przenieśmy się jeszcze na chwilkę do którejś z bibliotek europejskich (dokładnie angielskiej) i zobaczmy jak wyglądała wizyta w świątyni wiedzy jednego z moich ulubionych czytelników (wizyta-dodam- z przeglądaniem starodruków włącznie).
I na koniec na serio, Google w pracy amerykańskich bibliotekarzy.
I niech teraz ktoś powie, że bibliotekarstwo to nuda.

2007-01-03T12:31:00.000+01:00

A więc witam w Nowym 2007 Roku!
Życzę wszystkim aby był on jeszcze lepszy i ciekawszy niż 2006. Ze swojej strony dodam, że dla mnie na pewno będzie... ale o tym napiszę gdzieś na początku sierpnia.
Dobrze- rozmarzyłem się(taka już moja natura), do sierpnia daleko a blog Wirtualna Informacja stygnie. Jak tak dalej pójdzie to nikt go nie będzie czytał, bo nie ukazują się aktualne posty.
Długo się zastanawiałem nad tym od czego zacząć blogowanie w 2007 roku. Może od elektronicznej prasy i od wiadomości, że jedna z najstarszych gazet będzie ukazywała się tylko w internecie, może od 10 najważniejszych odkryć w nauce w 2006 roku, a może od szybkich randek w bibliotekach australijskich...
Wiem!!! Zacznę ten nowy rok od wyliczenia rzeczy, które chciałbym obejrzeć, przeczytać i zobaczyć.
Obejrzeć:
Myślę, że moim faworytem, który będzie naprawdę warty zobaczenia to Sztandar chwały. Film wyreżyserowany przez Clinta Eastwooda ukazuje historię żołnierza Johna Bradleya, który 19 lutego 1945 roku był jednym z uczestników w ataku na wyspę Iwo Jima na Pacyfiku. Po zwycięskiej, trwającej miesiąc, bitwie główny bohater wraz z pięcioma kolegami zatknął amerykańską flagę na wzgórzu Suribachi. Tak powstała jedna z najsłynniejszych fotografii wojennych, która stała się symbolem zwycięstwa.
Przeczytać:
Książkę Jarosława Kurskiego pt. Jan Nowak Jeziorański, którą kupiłem jakiś czas temu ale do tej pory nie miałem czasu przeczytać.
Jest to biografia słynnego kuriera, twórcy Radia Wolna Europa pisana pod czujnym okiem samego bohatera. Niezwykły życiorys, książka na pewno też jest niezwykła.
Oprócz tego tytułu chciałbym, wraz z moim synkiem Karolkiem, wrócić do krainy magii i fantazji za pośrednictwem książki Michaela Endego pt. Nie kończąca się historia. Książkę tę dostałem od moich rodziców bardzo dawno temu, sam ją czytałem wielokrotnie w dzieciństwie, a teraz przyszedł czas aby przeczytać ją Karolowi.
Zobaczyć:
,,Zobaczyć Paryż i umrzeć'' co by ten slogan nie oznaczał.

Oprócz tych zachcianek w Nowym Roku zamierzam przenieść moją stronę WWW do nowego szablonu, bardziej właściwego XXI wiekowi. Obecny wydaje mi się zbyt archaiczny.
Na zakończenie mojego postu polecam Katalog polskich stron Web 2.0 przygotowany przez autora bloga AntyWeb.

Drugie Życie

2006-12-29T15:01:00.000+01:00

Dzisiaj krótki przegląd ciekawostek.
Second Life - bardzo popularna( nie tylko w USA) gra MMORPG. Ogromna liczba graczy spotyka się w wirtualnym świecie (drugim życiu). Program dostępny od 2003 roku, zgromadził do tej pory ok. 1,950 tys. użytkowników z całego świata. Niestety, "drugie" życie jest częściowo płatne, tylko pierwsze, podstawowe konto jest darmowe. Więcej informacji na ten temat w artykule Moje drugie życie w serwisie gazetawyborcza.pl oraz Milion ludzi gra w "Second Life" również w portalu gazeta.pl
Ciekawą recenzję znajdziecie w portalu idg.pl
Tutaj parę plików video na ten temat.
Polecam również artykuł z serwisu pcworld.pl RSS - najlepsze programy autorstwa Roberta Ścisłowskiego. Tutaj coś do oglądania i słuchania na temat RSS.
Warto też zobaczyć trailer nowego filmu Stanisława Tyma- Ryś. Trailer udostępnił blog 2UP.
I na koniec życzenia świąteczne (przydadzą się za rok) i noworoczne w 140 językach.

Narzędzia dla bibliologii

2006-12-28T15:31:00.000+01:00

Przed paroma dniami w mojej księdze gości pojawił się wpis tajemniczego Studenta 05. Dotyczył on jednego z działów Wikipedii, encyklopedii pisanej i redagowanej przez internautów, poświęconego bibliologii.

Na stronie głównej projektu czytamy: Jest to portal dla Wikipedystów zainteresowanych bibliologią, umożliwiający łatwiejszy dostęp oraz pomoc w rozwoju artykułów związanych z tą dziedziną nauki.
Pomysł kapitalny. Zobaczymy jak będzie z wykonaniem. Ze swojej strony dodam, że będę się starał aktywnie włączyć w budowę tego portalu. Być może w niedalekiej przyszłości będzie to ciekawe źródło wiedzy dla studentów i pracowników nauki związanych z Informacją Naukową jak również osób, które poszukują definicji takich słów jak książka, prasa, mediateka, infobroker itp.
Bibliologia w polskiej Wikipedii tutaj.
Następny projekt, który jakiś czas temu wszedł w życie, to wyszukiwarka INiB (Informacja Naukowa i Bibliotekoznawstwo), autorstwa Jacka Tomaszczyka z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Narzędzie zbudowane jest na bazie usługi Google Custom Search. Jej szczegółowy opis znajdziecie w serwisie bajo.pl .
Wyszukiwarka INiB jest również jednym z tych projektów, którego główną siłą napędową są sami internauci pomagający w tworzeniu zasobów (adresów) internetowych powiązanych z jedną z najciekawszych dziedzin nauki jaką jest Nauki o Informacji.
Mam nadzieję, że już niedługo wyszukiwarka INiB stanie się profesjonalmym narzędziem, pomagającym nam w "okiełznaniu" ogromu informacji znajdujących się w globalnej sieci.

2006-12-23T12:36:00.000+01:00

Już Mikołaj grzeje sanie.Czego pragniesz niech się stanie.

Każde z marzeń skrytych w głębi Święty Dziadek może spełnić.

Pięknych i radosnych chwil życzy...

Grzegorz Gmiterek

Przegląd wiadomości z moich ulubionych blogów

2006-12-22T12:32:00.000+01:00

Jedna z ostatnich głośno komentowanych historii, nawiązujaca do pamiętnikarskiej twórczości internautów, dotyczyła videobloga szesnastoletniej Bree- LonelyGirl15. Ogromna ilość odwiedzin poszczeglónych video-postów umieszczonych w YouTube, w których Bree opowiadała o swoim życiu, szkole itp. spowodował, że stała się ona jedną z najbardziej rozpoznawanych osób, udzielających się na łamach tego serwisu. Jakież też było zaskoczenie kiedy okazało sie, że cały videoblog od samego poczatku był reżyserowany przez dwóch niedoszłych scenarzystów z Hollywood. Warto podkreślić, że w ciągu kilku miesięcy klipy te oglądano ponad 24 miliony razy.
Na stronie bloga 2,99 znajdziecie ciekawy artykuł dotyczący tej historii, która pokazuje, że również Nowe Media służą kreowaniu postaci (produktów?), które na pierwszy rzut oka wydają się realne ale granica między "realem" a "wirtualem" jest rozmyta i do końca nigdy nie wiadomo co jest prawdą, a co nią nie jest.
Tutaj znajdziecie dwa filmiki, które odwołują się do tego videobloga w momencie gdy wszystko się wydało (video1 i video2).
Blog FM udostępnił zapis rozmowy z Edwinem Bendykiem na temat pamiętników publikowanych w internecie. Ja ze swojej strony proponuję również archiwalną audycje Tok FM na temat cenzury w internecie z maja 2006 r. (tutaj i tutaj).
Autor bloga error300 powraca do tematu dotyczącego odkrycia i fenomenu jakim był kandydat na stanowisko prezydenta miasta Białegostoku Krzystof Kononowicz i najnowszego teledysku zespołu Grupa Operacyjna pt. "Nie będzie niczego".
Na stronie bloga MediaFun znajdziemy ciekawy (uzupełniony plikami video) post na temat promocji Polski.
Polecam również blog Kultura 2.0 oraz post Mirosława Filiciaka Jenkins o Polsce. Adres bloga Prof. H. Jenkinsa, na którym dostępne są wpisy związane z jego nie tak dawną wizytą w Polsce to: henryjenkins.org

Muzyka na święta

2006-12-22T08:36:00.000+01:00

Dzisiaj chciałbym wam polecić trzy serwisy muzyczne. Są to miejsca charakteryzujące się nowym podejściem do kwestii związanych z wyborem muzyki przez użytkownika (słuchacza). Na czym polega to "nowe" podejście?
Pozwolę sobie krótko scharakteryzować każdy serwis z osobna.
Pierwszym z nich jest pandora.com. Jest to radio internetowe, które zostało stworzone na zasadzie systemu rekomendacji muzycznych opartych na danych z Music Genome Project. Główna idea sprowadza się do tego, że każdy z użytkowników "formatuje" swoją stację na zasadzie wyboru muzyki, której chce słuchać. Pierwszym krokiem jest wybór artysty bądź utworu, a później już z górki. Aplikacja proponuje nam następne utwory, a my zgadzamy się na nie lub odrzucamy co jest wskazówką dla programu jakiej muzyki się spodziewamy. Interesujące jest to, że aplikacja "bada" nasze preferencje pod kątem różnych parametrów: melodia, rytm muzyki, tempo wokalu. W ten sposób dobierane są utwory często nie związane ze sobą ze względu na rodzaj bądź nurt muzyczny.
Ze swojej strony dodam, że od czasu kiedy korzystam z oferty tej oryginalnej stacji radiowej, udało mi się odkryć naprawdę sporo ciekawej muzyki, np. zespoły, o których istnieniu wcześniej nie miałem pojęcia.
Ciekawostką jest fakt,słusznie zauważony przez twórcę tego hasła w Wikipedii, że Pandora jest uważana za aplikację Web 2.0 chociaż nie ma tutaj bezpośredniego elementu interakcji pomiędzy poszczególnymi użytkownikami.
Drugi serwis muzyczny rekomendowany dzisiaj przeze mnie to Last.fm. Jest to nastepny przykład serwisu społecznościowego. Swoim charakterem przypomina Pandorę - podobne funkcje. Również dostępna jest możliwość budowania spersonalizowanych stacji radiowych, tworzonych przez jednego bądź wielu słuchaczy, udostępnionych na podstronach serwisu. Stronadostepna jest w polskiej wersji językowej.
Udało mi się znaleźć lubelski akcent w tym serwisie, profil stacji dla studentów UMCS.
Więcej na temat Last.fm możecie przeczytać tutaj.
Ostatni serwis to Jamendo. Jest to projekt, który pozwala dzielić się muzyką na zasadach Creative Commons. Utwory udostepniane są za darmo ale istnieje również możliwość wpłacenia dotacji na konto ulubionego artysty z pominięciem pośredników czy wydawców płyt. Charakterystyczne jest to, że albumy można pobierać za pomoca BitTorrenta ( dość szybki transfer). Oczywiście można najpierw posłuchać muzyki online a dopiero później "ściągać" zawartość danej płyty na dysk swojego komputera. Tutaj również dużym plusem jest fakt, że strona dostępna jest w polskiej wersji językowej.
P.S. Polecam ciekawy artykuł pt. Radio marzeń z PC World Komputer.

Korzystne zakupy książek

2006-12-19T09:43:00.000+01:00

Wczoraj postanowiłem kupić parę książek, które wydawały mi się niezbędne do pracy naukowej i dydaktycznej. Pierwszym moim krokiem było włączenie komputera i skorzystanie z internetu w celu przejrzenia ofert wydawnictw. Interesowały mnie w szczególności prace dotyczące mediów i multimediów. Po zapoznaniu się z dość sporym spisem publikacji na ten temat i stworzeniu tradycyjnej listy tytułów, które ewentualnie chciałbym kupić, przystąpiłem do wybierania pozycji dla mnie najbardziej cennych (aktualnych i mieszczących się w odpowiednim przedziale cenowym). Z tego powodu, że już od dłuższego czasu miałem na oku parę tytułów ale ze względów finansowych nie mogłem ich kupić, moja lista niestety była dość długa.
-Nic to - pomyślałem. I zabrałem się do wykreślenia.
Po jakichś 10 minutach z 30 pozycji zrobiło się ok. 8. Stwierdziłem, że wystarczy i zacząłem szukać w internecie ofert, które dotyczą wybranych tytułów. Nie pomyliłem się, założywszy wcześniej, że na stronach wydawnictw będzie najtaniej. Oto kilka tytułów (nie są to wszystkie), które chciałem kupić:
1. 30 najważniejszych programów TV w Polsce. Pod red. Wiesława Godzica (na stronie wydawnictwa 24,65 zł.)
2. Tomasz Goban - Klas: Cywilizacja medialna. (21,25 zł.)
3. Alexander Bard, Jan Soderqvist: Netokracja (24,65)
4.Kazimierz Wolny-Zmorzyński: Gatunki dziennikarskie. Teoria, praktyka, język (21,25)
Ceny, jak widzicie, są przystępne i pochodzą z witryny Wydawnictw Akademickich i Profesjonalnych.
Pozostało mi zamówienie za pośrednictwem internetu i czekanie na przesyłkę. Właśnie - czekanie. Pomyślałem, że skorzystam z ofert Naszej księgarni znajdującej się na miasteczku akademickim. Skoro jest to księgarnia naukowa to na pewno będą w niej pozycje mnie interesujące.
Rzeczywiście, po dotarciu na miejsce, przystąpiłem do wyszukiwaniu tytułów w katalogu komputerowym dostępnych książek. Wpisałem pierwszy tytuł - 30 najważniejszych programów...
-Jest. Dobrze, że przyszedłem. Może uda mi się kupić od razu bez zbędnego czekania na przesyłkę.- pomyślałem.
Podchodzę do półki, na której są umieszczone prace dotyczące mediów i dziennikarstwa biorę do ręki szukaną wcześniej pozycję i już mam ją włożyć do koszyczka kiedy odruchowo spoglądam na cenę....40 zł. ???
- Jak to, na stronie wydawnictwa książka ta kosztuje 24,65, a tutaj 15 zł. drożej?
Popatrzyłem jeszcze z ciekawości na ceny innych publikacji, które sobie wcześniej wypisałem. Szybko policzyłem i musiałbym zapłacić ponad 50 zł. więcej niż początkowo zakładałem.
Powolutku odłożyłem książeczkę na półkę i w angielskim stylu zacząłem się kierować do wyjścia.
Wróciłem do swojego pokoju i w jednej z księgarni internetowych, mającej najatrakcyjniejszą ofertę, zamówiłem prace, które mnie interesowały. Po złożeniu zamówienia, dostałem mail, że od 100 zł. wydanych w e-księgarni koszty przesyłki pokrywa sprzedawca.
W ten sposób jeszcze raz się przekonałem na własnej skórze, że oferta sklepów internetowych jest o wiele tańsza niż tradycyjnych. Naprawdę nie warto przepłacać.
P.S. W grudniowym numerze Magazynu Internet znajdziecie wyczerpujący artykuł na temat zakupów w sieci oraz ranking e-sklepów (różne kategorie).
Do szukania najniższych cen polecam serwisy:
www.ceneo.pl
www.skapiec.pl www.9sekund.pl Czasem naprawdę warto poszukać.

Bibliotekarz na święta

2006-12-18T12:31:00.000+01:00

Telewizja Polska szykuje nam na święta nie lada gratkę. W Drugi Dzień Świąt, o godz. 17.20 na kanale TVP1 zostanie pokazany film pt. Bibliotekarz. Tajemnica włóczni. Jest to komedia przygodowa i film akcji w stylu Indiana Jones jednocześnie.
Dzięki swojej niezwykłej wiedzy i sile charakteru Flynn Carsen zostaje wybrany spośród setek kandydatów na stanowisko do Biblioteki Metropolitalnej. Biblioteka okazuje się miejscem niezwykłym. Poza niezliczoną ilością książek w jej podziemiach zgromadzone są okazałe i uznane za zaginione "skarby narodów". Wyobrażenie Flynna o spokojnej pracy rozwiewa się w momencie gdy, tajemnicze stowarzyszenie dokonuje kradzieży Włóczni Przeznaczenia ze zbiorów biblioteki. Mężczyzna wyrusza w misję odzyskania skarbu w najdalsze, najbardziej egzotyczne zakątki świata.
Wprawdzie wysoko-budżetowe kino to nie jest ale i tak serdecznie polecam. Na pocieszenie dodam, że Polsat przygotował w tym roku wielką niespodziankę...dwie części Kevina i Dzień Niepodległości.
Tutaj parę dodatków wideo związanych z polecanym przeze mnie filmem. A tutaj strona internetowa filmu wraz z wirtualną wycieczką po bibliotece, w której pracuje Flynn.
Opis filmu pobrany z serwisu film.onet.pl.

Weblog Awards 2006

2006-12-18T08:45:00.000+01:00

Witam ponownie!
Dzisiaj chciałbym Was trochę pomęczyć na temat pamiętników internetowych i to nie byle jakich ale tych najlepszych(pojęcie w tym przypadku oczywiście względne) nominowanych w największym światowym konkursie dotyczącym blogów. Konkurs ten odbywa się już po raz szósty. Jury to wszyscy internauci zainteresowani tematem. Nagrody przyznawane są w wielu dziedzinach (30 kategorii) w tym dla najlepszych pamiętników z różnych regionów świata np. z Wielkiej Brytanii, Ameryki Półn. Inne kategorie to: polityka, żywność, nowe technologie itp. Oczywiście najważniejszą nagrodą jest tytuł "Bloga Roku".
Więcej o konkursie można przeczytać w Wikipedii. Lista wszystkich zwycięzców w 2006 roku dostępna jest tutaj.
Dodatkowo w dzisiejszym numerze Gazety Wyborczej ukazał się ciekawy artykuł Marty Strzeleckiej Ewolucja internetowych pamiętników.
Proponuję również obejrzeć krótki spot dotyczący warsztatów o blogach (tutaj).

Improwizacja Mumio

2006-12-17T13:51:00.000+01:00

Na pewno każdy z Was kojarzy reklamy jednego z operatorów telefonii komórkowej, w których występuje kabaret Mumio. W sieci pojawił się dodatkowy filmik, w którym Dariusz Basiński i Jacek Borusiński w kapitalny sposób improwizują na temat nowej oferty Plus GSM.
Coś na poprawę humoru- tutaj.

Człowiek Roku magazynu Time

2006-12-17T12:52:00.000+01:00

W corocznym konkursie na Człowieka Roku przyznawanym przez amerykański magazyn Time (od 1927 r.) - 2006 rok należy do internetu, a ściśle rzecz ujmując do każdego z internautów na całym świecie. W ten sposób redakcja największego, społeczno-politycznego tygodnika oddaje hołd niespotykanemu do tej pory rozwojowi zasobów internetu i wielomilionowej liczbie twórców, którzy są autorami zarówno haseł w ogólnoświatowej encyklopedii (Wikipedia), filmów na YouTube czy użytkownikami serwisu społecznościowego MySpace. Główny nacisk położony jest na fakt zaistnienia czegoś co do tej pory było niewyobrażalne - komunikacja i współpraca na ogromną skalę.
Na marginesie dodam, że tytuł Człowieka Roku otrzymuje osoba, która w minionym roku miała największy wpływ na wydarzenia na świecie. Osoby wyróżnione tym tytułem to m.in. Lech Wałęsa (1982) i Jan Paweł II (1994), a w 2005 r. Bono, Bill Gates oraz Melinda Gates. W 1983 roku przyznano wyjątkowo tytuł Maszyny Roku...pierwszemu osobistemu komputerowi.
Tutaj można przeczytać artykuł z Onet.pl, tutaj ze strony Tim'a, a tutaj materiał video, w którym Amerykanie odpowiadają na pytanie kto powinien dostać to wyróżnienie.

Biblioteki XXI wieku...czy przetrwamy

2006-12-16T17:09:00.000+01:00

Konferencja Biblioteki XXI wieku...czy przetrwamy? odbyła się w czerwcu 2006 roku w Bibliotece Głównej Politechniki Łódzkiej.
Podstawowe problemy, które były punktem wyjścia do dyskusji to:
-Czy i jakie biblioteki będą potrzebne za 10 - 20 lat?
-Kto i w jakim celu będzie chciał korzystać z bibliotek?
-Co zrobić aby było zapotrzebowanie na usługi bibliotek i bibliotekarzy?

Warto zaznaczyć, że organizatorzy zdecydowali się na ciekawy eksperyment: oprócz udostępnienia, online, pełnych tekstów referatów i prezentacji, dostępne są również zarchiwizowane zasoby video wystąpień poszczególnych prelegentów.

Digitalizacja książek prosta jak nigdy

2006-12-15T15:09:00.000+01:00

A teraz coś dla osób zainteresowanych digitalizacją książek.
Odkąd jestem pracownikiem Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej oraz na co dzień obcuję z zagadnieniami z zakresu nowoczesnego bibliotekarstwa, często spotykam się z poglądem, że digitalizacja jest punktem, do którego właśnie zmierzamy. Wprawdzie nie wiem nigdy czy jesteśmy na początku tej drogi czy gdzieś w środku, w każdym razie jest to Nasz główny cel, który w przyszłości ma być osiągnięty.
Z tego też powodu przedstawiam Państwu urządzenie o wdzięcznej nazwie Kirtas APT BookScan 1200, produkt amerykańskiej firmy Kirtas Technologies Inc.
Tutaj znajdziecie krótką prezentację video pokazującą w jaki sposób, ta całkiem zgrabna maszynka, przenosi tradycyjne słowo pisane z epoki Gutenberga do epoki książki elektronicznej-cyfrowej.

Praca przy układaniu klocków

2006-12-15T14:39:00.000+01:00

A teraz coś nie tylko dla dzieci.
Firma Lego poszukuje pracowników, którzy projektowaliby i układaliby nowe budowle i inne elementy Legolandu w Berlinie.
Pamiętam, że będąc dzieckiem i oglądając Teleranek, w którym często pokazywano park z klocków, zawsze marzyłem:
-Ach, żeby tak mieć przynajmniej jedno małe pudełeczko Lego.
Dlatego z sentymentem patrzę w przeszłość i ciekawością napawa mnie oferta pracy, dzięki której można zbudować z klocków nie tylko pojazd czy stację benzynową ale nawet całe osiedle mieszkalne.
Gdyby nie nauka to kto wie...
Tutaj krótki reportaż odnośnie tego ogłoszenia, a tutaj film, w którym głównymi bohaterami są, nie kto inny tylko ludziki z Lego (proszę kliknąć na jeden z dostępnych formatów w dziale download - po lewej stronie ekranu).

Niezła okazja na Allegro

2006-12-14T12:42:00.000+01:00

Wyobraźcie sobie, że macie szansę kupić Jeepa Grand Cherokee za niewielkie pieniądze. No może trochę przesadziłem ale cena wyjściowa na portalu aukcyjnym wynosi 1000 zł. Aha, zapomniałem dodać, że samochód został wyprodukowany w 2000 roku. Trzeba też zaznaczyć, że nie jesteście oczywiście jedynymi, którzy chcieliby ustrzelić taką okazję. Licytujecie, licytujecie... i w końcu wylicytowaliście piękne, duże i luksusowe auto za 23,1 tys. zł. Dostajecie maila z gratulacjami: Właśnie wygrałeś aukcję nr... itd. Skontaktuj się ze sprzedającym.
-Ale się udało, wygrałem!!! - myślicie.
-Teraz to sobie dopiero pojeżdżę.
Dzwonicie do sprzedającego a on mówi:
-Wie Pan/Pani ta kwota, którą Pan/i zaoferował/a jest za niska więc nie sprzedam mojego pięknego Jeepa.
W takiej właśnie sytuacji znalazł się mieszkaniec Warszawy, który wylicytował ten piękny samochód (na zdjęciu) na portalu aukcyjnym. Jednak sprzedający nie ustaliwszy wcześniej ceny minimalnej, po zakończeniu aukcji - stwierdził, że jednak go nie sprzeda ponieważ cena jest za niska.
Jak myślicie będzie negatyw? Czy coś bardziej poważnego?
Polecam artykuł na gazeta.pl (tutaj) i wywiad dziennikarza TOK FM z pracownikiem Allegro (tutaj).
P.S. Z drugiej jednak strony każdy się może pomylić.

2006-12-14T08:29:00.000+01:00

Jednym z artystów zaproszonych do udziału w konferencji: Kultura 2.0. Media-Sztuka-Dziedzictwo był Kuba Sienkiewicz - lider zespołu Elektryczne Gitary. Wziął on udział w dyskusji panelowej na temat Cyfrowe dziedzictwo: chronić czy udostępniać?
Oczywiście jako artysta, który od jakiegoś już czasu udostępnia swoją twórczość na stronie internetowej- pokazał, że również dzisiaj można się wznieść ponad wszędzie panoszącą się komercję i dzielić się swoją muzyką za darmo.
Jest to chyba jeden z niewielu (przepraszam dwa, zespół Elektryczne Gitary również udostępnia sporo utworów na swojej stronie) przykładów na rozwijający się w sieci projekt tworzenia zasobów kulturowych i dzielenia się nimi na prawach Creative Commons.
Kuba był chyba jedynym uczestnikiem dyskusji, który reprezentował inicjatywę prywatną-inni uczestnicy byli raczej powiązani z instytucjami o charakterze publicznym (Polskie Radio, TVP, BBC, Biblioteka Narodowa) dlatego tym przyjemniej wysłuchałem Jego opinii na temat udostępniania utworów w sieci.

P.S. Mi najbardziej przypadła do gustu piosenka Czasy średnie z nowego albumu Kuby- Plaga.

2006-12-13T19:32:00.000+01:00

Grzegorz Markowski, wokalista zespołu Perfect wspomina stan wojenny.

Do historii chyba przejdzie fortel Zbigniewa Hołdysa z nazwą płyty UNU (1983), którą przedstawiono cenzurze jako starego egipskiego ptaka. W rzeczywistości takie litery były na rejestracjach wojskowych samochodów.
Oczywiście płyta została wydana.

Relację można obejrzeć tutaj( 1 część) i tutaj(2część).

Uwaga ostre słowa.

Kultura konwergencji

2006-12-13T11:51:00.000+01:00

Jednym z gości, którzy przybyli na konferencję "Kultura 2.0. Media-Sztuka-Dziedzictwo. Cyfrowy wymiar przyszłości"(Warszawa 6 i 7 grudnia) był wybitny, amerykański badacz mediów - Henry Jenkins, który przedstawił uczestnikom referat Witajcie w kulturze konwergencji. Na marginesie dodam, że niedawno ukazała się (również w języku polskim) jego nowa praca Kultura konwergencji do lektury, której serdecznie namawiam. Jednym z przykładów, którym posłużył się Profesor z Massachusetts Institute of Technology była akcja Bert is evil odwołująca się do fotomontażu ukazującego Osamę Bin Ladena w towarzystwie Berta - bohatera Ulicy Sezamkowej. Nie muszę chyba dodawać, że akcja ta wywołała międzynarodowy skandal, który zakończył się wycofaniem tego fotomontażu z witryny na której pierwotnie się znajdował. Jednak, jak to życie pokazuje, zdjęcie to nie zniknęło z sieci ale doczekało się wielu profesjonalnych obróbek czy raczej przeróbek.
Polecam również artykuł Henrego Jenkinsa: Media Literacy Goes to School, który ukazał się w amerykańskim czasopiśmie elektronicznym Technology Review.

Reklama dla mas

2006-12-12T18:54:00.000+01:00

Polscy aktorzy, krajobrazy jakby też polskie ale jednak ta reklama nie pokazuje polskiego produktu. Jak myślicie dlaczego ten krótki spot reklamowy nie zagościł na antenie żadnego z naszych rodzimych programów telewizyjnych?

Tutaj można obejrzeć lub pobrać plik.
Naprawdę polecam.

Nowa informacyjna telewizja internetowa

2006-12-12T09:07:00.000+01:00

Telewizje internetowe to nieznana, jeszcze dekadę temu, jakość w naszym tradycyjnym obcowaniu z mediami. Od kilku lat obserwujemy ekspansję tych nowych interaktywnych przekazów. W coraz większym też stopniu rezygnujemy z tradycyjnych stacji telewizyjnych na rzecz tych pierwszych. Ogromne możliwości, które oferują nam internetowe TV sprawiają, że stajemy się osobami aktywnie tworzącymi ich zasoby (Sumo TV), a nie tylko biernymi odbiorcami wciskającymi przyciski w pilocie. Wprawdzie spotkałem się (całkiem niedawno) z poglądami, że takie przekazy multimedialne nie mają przyszłości i nikt tego nie ogląda jednak myślę, że Nowe Media, w tym również e-TV, to zarówno nowe wyzwania jak i nowe możliwości dla społeczeństw informacyjnych.Jednym z przykładów dla potwierdzenia tej tezy jest nowa, informacyjna telewizja internetowa France 24. Zasoby dostępne są w angielskiej, francuskiej i arabskiej wersji językowej. Warto dodać,że jej twórcy już teraz chcą konkurować z takimi potęgami jak BBC i CNN oraz od kilku lat niezwykle popularną Al Jazeerą. Największą ciekawostką jest jednak to, że polecana przeze mnie stacja postawiła właśnie na INTERNET jako to medium, które dzisiaj często jest elementem dodatkowym i uzupełniającym tradycyjne środki masowego przekazu. Przykład ten pokazuje, że mamy tutaj do czynienia z równorzędnym kanałem dystrybucji informacji.
Zachęcam również do odwiedzenia innych kanałów telewizji internetowych. Szczególnie polecam ATVN.

Discover the world with the 24/24hr internationnal news channel !

France24
Tutaj kilka spotów reklamujących tę telewizję. Part 1, Part 2, Part 3.

Start Bloga Wirtualna Informacja

2006-12-11T09:45:00.001+01:00

Stało się - zakładam swojego bloga Wirtualna Informacja - Okiem Młodego Naukowca. Pomysł narodził się już dawno ale dopiero dzisiaj dojrzał do tego żeby wprowadzić go w życie. Jako osoba na co dzień zajmująca się, najogólniej rzecz ujmując - informacją, będę się starał opisywać tutaj najciekawsze, najważniejsze, najbardziej popularne i inne naj... strony, serwisy, newsy itd. - okiem młodego naukowaca - czyli moim ;-). Mam nadzieję, że wiadomości znajdujące się na tej witrynie będą dla Was pomocne a Blog na stałe wpisze się na listę miejsc, które często odwiedzacie - może taki mały dodatek do codziennej porannej kawy?
Na początek chyba tyle.
P.S. Aha, blog ten jest częścią mojego małego serwisu WirtualnaInformacja.xt.pl
Serdecznie zapraszam do komentowania.